ON AIR - Κύπρος Αέρινη

Τέλος εποχής

2010-09-24T01:57:00.000+03:00

Υπάρχει κάτι που σου λέει "πρέπει να προχωρήσεις", που βλέπεις τον εαυτό σου να νιώθει πιο βαρύς απ' όσο έχει γίνει και πιο γέρος απ' όσο είσαι. Που βλέπεις τον εαυτό σου να βυθίζεται μέρα με την μέρα σε μια καρέκλα κάνοντας τα ίδια και τα ίδια. Υπάρχει κάτι που σου λέει "'Η τώρα Ή ποτέ".

Επέλεξα το "ΤΩΡΑ". Επέλεξα το ταξείδι, επέλεξα να "βγω στον πηγαιμό για την Ιθάκη"

Πρέπει να φύγω, με συγχωρείτε, έχω κουπί να τραβήξω και έχω παχύνει.

Καληνύκτα και καλημέρα.

Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ?

2010-09-08T12:34:00.001+03:00

Απίστευτο και όμως αυτά γίνονται στη κατεχόμενη πατρίδα μας. (κάνε κλικ στο τίτλο).

Χρειάστηκε το θάρρος των γάλλων δημοσιογράφων που ξεσκέπασαν αυτές τις λέρες που κατακλύζουν το νησί μας και ασελγούν στο τοπίο μας.Δείτε να φρίξετε.Η Κυπριακή Δημοκρατία απλά κοιμάται ύπνο βαθύ?

Κλικ και εγένετο ρουσφέτι

2010-06-30T12:21:00.001+03:00

Ωώωωω, υπάρχει ρουσφέτι ακόμα στην Κύπρο τελικά!!!!! Μα τι αποκάλυψη ήταν και αυτή . Μα σοβαρά υπάρχει ρουσφέτι; Α Παναγία μου!!!! Και εμείς που νομίζαμε ότι το ρουσφέτι εξαλείφθηκε δια παντός με την ένταξη μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και όλοι προσλαμβάνονταν αξιοκρατικά, γιατί μας το χαλάσατε; Και εμείς που νομίζαμε ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις κάποιον από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας για να σε προσλάβουν στο δημόσιο, ότι δεν χρειάζεται να ξέρεις κάποιον από την Πολεοδομία, το Κτηματολόγιο, τον Δήμο σου, τον Φόρο Εισοδήματος, τον Στρατό, τον Έφορο Εταιρειών, το Νοσοκομείο, κάποιον πρόεδρο, υπουργό, βουλευτή, μουχτάρη, κάποιο επαρχιακό γραμματέα κομμάτων, την Επαγρύπνηση, κάποιο δημοτικό σύμβουλο, κάποιον διευθυντή, προσωπάρχη, μητροπολίτη, κάποιο που προσέχει καμιά πόρτα, κάποιο που κουβαλά τους φακέλλους, κάποια γραμματέα (ας είναι και εκείνη την καημένη του Άντρου του Κυπριανού) για να γίνει η δουλειά σου.

Αμάααν, τελικά υπάρχει ρουσφέτι και τελικά πρέπει να ξέρεις κάποιον από αυτούς πιο πάνω!!!! Τελικά κάνει ρουσφέτι και το ΑΚΕΛ κύριοι. Ευτυχώς όμως που υπάρχουν και τα άλλα κόμματα άμεμπτα και άσπιλα που δεν ξέρουν τι θα πει η λέξη αυτή. Ξέρει το ΔΗΚΟ ας πούμε τι είναι ρουσφέτι; Ποτέ των ποτών; H ο Συναγερμός, ή η ΕΔΕΚ;

Λοιπόν Ακελικός δεν είμαι, αλλά φτάνει πλέον τόση υποκρισία και τόση υποτίμηση της νοημοσύνης όλων μας. Το μόνο τελικά που φάνηκε από την υπόθεση αυτή είναι οτι ο Άντρος Κυπριανού πρέπει να αλλάξει γραμματέα επειγόντως πριν κάνει forward και τίποτε άλλο στα κανάλια.

Αστυνομική επίθεση στους Κούρδους της λεωφόρου Βύρωνος (200 συλλήψεις)

2010-06-11T12:42:00.000+03:00

Αστυνομική επίθεση στους Κούρδους της λεωφόρου Βύρωνος (200 συλλήψεις)
Στις 3π.μ. η ΥΑΜ τζιε η ΜΜΑΔ έκαμαν "επιχείρηση" στο χώρο της διαδήλωσης τζιε συνέλαβαν όλους τους διαδηλωτές (200 άτομα, περίπου, ανάμεσά τους 50 περίπου παιδιά τζιε 23 γυναίκες). Βρίσκονται στα γραφεία της ΜΜΑΔ, όπου ελέγχουν τα χαρτιά τους. Όσους διαπιστώθηκε ότι εκκρεμούν οι αιτήσεις ασύλου τους αφέθηκαν ελεύθεροι & όσοι δεν έχουν χαρτιά/ απορρίφθηκαν οι αιτήσεις τους οδηγήθηκαν υπό κράτηση με σκοπό την απέλαση. Κάποια άτομα που εκκρεμούν καιρό οι αιτήσεις τους εξετάστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες σήμερα το πρωί & απορρίφτηκαν...

"O tempora o mores" Τουρκία- Ισραήλ

2010-06-01T16:59:00.004+03:00

Τι άλλα κωμικοτραγικά θα δούμε και θα διαβάσουμε στους συγκεχυμένους καιρούς που ζούμε;

Λυπάμαι που το λέω, αλλά μέσα από τα τραγικά γεγονότα της δολοφονίας των ακτιβιστών που κατευθύνονταν προς την Γάζα, είδα και άκουσα να εκτυλίσσονται πράγματα που με έκαμαν να γελάσω θυμωμένα, γιατί η υποτίμηση της νοημοσύνης μας έχει φθάσει πλέον στο απροχώρητο.

Είδα την Τουρκία και τους κρατικούς της αξιωματούχους (ποιά; την Τουρκία) να κατηγορούν το Ισραήλ γιατί άκουσον άκουσον "το Ισραήλ δεν σεβάστηκε τις αξίες πάνω στις οποίες οικοδομήσαμε τα Ηνωμένα Έθνη..." ('Αχμέτ Νταβούτογλου ΥπΕξ) να χύνει κροκοδείλια δάκρυα γιατί το καημένο το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα καταπατήθηκαν από τους κακούς Ισραηλίτες και η αθώα Τουρκία ανέλαβε να θυμώσει στους άτακτους Ισραηλινούς. Ε φτάνει πλέον τέτοια κοροϊδία. Ποιος θα το έλεγε στους άτυχους ανθρώπους που πέθαναν υπερασπιζόμενοι τα ανθρώπινα δικαιώματα, οτι θα τους υπερασπιζόταν η Τουρκία, ένας από τους μεγαλύτερους καταπατητές των δικαιωμάτων αυτών. Και φυσικά, καμία αντίδραση από κανένα.

Η πιο μεγάλη υποτίμηση της νοημοσύνης όλων μας νομίζω είναι οι δηλώσεις των Ισραηλινών αξιωματούχων σχετικά με το συμβάν. Ομολογώ ότι το συμβάν αυτό μου θύμισε ένα άλλο τραγικό γεγονός εγχώριας παραγωγής που κατέληξε σε ένα μεγάλο φιάσκο: την επιχείρηση στην Χλώρακα. Το Ισραήλ, πάνοπλο, με της τελευταίας τεχνολογίας οπλισμό και μέσα, με στρατό που είναι από τους πιο καλά εκπαιδευμένους και ετοιμοπόλεμους, να βγάζει ανακοίνωση και να λέει οτι οι Ειδικές της Δυνάμεις, οι Ισραηλίτες ΟΥΚ μια μονάδα με την καλύτερη εκπαίδευση στον κόσμο, δέχθηκε ισχυρή σωματική βία και επίθεση με λοστούς και τσεκούρια και γι αυτό αναγκάστηκαν να σκοτώσουν καμιά 15αριά για να ηρεμήσουν οι ακτιβιστές. Για να δείτε πόσο προκατειλημμένοι είσαστε όλοι σας με τους Ισραηλινούς, οι άνθρωποι αυτοί περίμεναν ότι οι ακτιβιστές θα τους έβλεπαν να κατεβαίνουν από τα ελικόπτερα στο πλοίο τους και θα τους έριχναν γαρύφαλλα γι αυτό "εξιππαστήκαν" στην καθομιλουμένη και "εφιεν" τους και πάτησαν την σκανδάλη. Τι άλλο θα ακούσουμε πλέον.

Το θέμα είναι πολύ απλό για μένα. Οι στρατιώτες ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν και πιστεύω οι διαταγές τους ήταν ξεκάθαρες. Η επιχείρηση και τα αποτελέσματα της έγιναν για παραδειγματισμό προς άλλες ομάδες ακτιβιστών που τυχόν να επιχειρούσαν στο μέλλον. Το μήνυμα που έστειλαν οι Ισραηλινοί είναι ξεκάθαρο: "Μην πλησιάσετε ξανά στα νερά αυτά γιατί θα σας σκοτώσουμε". Τα υπόλοιπα είναι φιλοσοφίες.

Α! Ευτυχώς που υπάρχει και η κυβέρνηση Χριστόφια που υπερασπίστηκε τα ζωτικά μας συμφέροντα. Τώρα ηρέμησα.

ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ _ ΕΝΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ

2010-05-19T09:57:00.000+03:00

.....των Ανδρέα Γιάννη Κυριάκου Ζούκωφ φοιτητή αρχιτεκτονικής και Κώστα Κουτσοφτίδη,αρχιτέκτονα.

Οι ερωτήσεις είναι του Ανδρέα και οι απαντήσεις του Κώστα

1. Σε μιαν ανέκδοτη ζωή πόσο σοβαρός μπορείς να είσαι;

Εφ’όσον είναι ανέκδοτη (εκτός και αν εννοείς αστεία) μπορείς να είσαι όσο αστείος θέλεις,φτάνει να διατηρείς την σοβαρότητα σου.

2. Γιατί ο άνθρωπος δεν είναι άνθρωπος, αλλά παλεύει να γίνει άνθρωπος;

Για να ξεχωρίσει απο την ζωώδη προγενέστερη μορφή του.

3. Ο άνθρωπος κάνει την κοινωνία ή η κοινωνία τον άνθρωπο; Μέσα σε όλο το κοινωνικό σύνολο τι ρόλο μπορεί να παίξει η αρχιτεκτονική;

Η κοινωνία κάνει τον άνθρωπο γι’αυτό αν αντιστέκεσαι έχεις άποψη.Η αρχιτεκτονική διαμορφώνει κοινωνική σκέψη άρα θα έπρεπε σε μη “βεβαρημένες πνευματικά κοινωνίες” να διαμορφώνει και τους ανθρώπους.Η αρχιτεκτονική δεν είναι μόδα.

4. Μπορεί η αρχιτεκτονική να κάνει τους ανθρώπους, «ανθρώπους» ή στην προσπάθεια της να το επιτύχει, παρασέρνεται και εξανθρωπίζεται;

Και αν τελικά δεν παρασυρθεί τότε τι συμβαίνει; Ναι μπορεί να κάνει τους ανθρώπους περισσότερο ανθρώπους (αλλά και το αντίθετο) όταν είναι ουσιαστική και όχι διακοσμητική με επιδερμικές προσεγγίσεις.

5. Μπορεί να παράγει καθολικότητα στην κοινωνία ή ξεπερνά τα όρια και αγγίζει την αυτοτέλεια;

Η καθολικότητα της κοινωνίας θα έπρεπε να είχε καταλάβει το νόημα της αρχιτεκτονικής.Ετσι ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος επικεντρώνοντας την ενέργεια τουστη ποιότητα και όχι στην ποσότητα.

6. Μπορεί να δημιουργήσει μια συλλογική ταυτότητα με κοινωνική συμπεριφορά ή η διάρκεια την παρασέρνει στον αδηφάγο χρόνο με φθίνουσα καταστροφική πορεία;

Συλλογική ταυτότητα υπήρξε με συγκεκριμμένη κοινωνική συμπεριφορά κάτω απο καθεστώτα όπως των Φαραώ ή άλλων “δυνατών” πολιτισμών,ή σε περιόδους όπως η Αναγέννηση που λόγω της συνεύρεσης μεγάλων καλλιτεχνών με υποστήριξη της Καθολικής Εκκλησίας έγιναν “θαύματα”.

7. Η αρχιτεκτονική είναι η εικαστική μορφή της κοινωνίας ή η μορφή της κοινωνίας δημιουργεί την εικαστική πλευρά της αρχιτεκτονικής;

Η αρχιτεκτονική ήταν εικαστική μορφή της κοινωνίας (ίδε προηγ.απάντηση) και οι τότε κοινωνίες δημιουργούσαν την εικαστική πλευρά της αρχιτεκτονικής για “επίδειξη” ισχύος.

8. Η κοινωνία είναι ικανή να κατανοήσει τη σχέση ανάμεσα στον τρόπο που κάνει κανείς αρχιτεκτονική και καταλαβαίνει τον κόσμο ή ο δημιουργός της αρχιτεκτονικής είναι αυτός που πρέπει να κατανοήσει την κοινωνία;

Η κοινωνία θα έπρεπε να κατανοήσει τον ρόλο της αρχιτεκτονικής.Ακολούθως θα κατανοούσε και τον δημιουργό-αρχιτέκτονα που ανήκει στην κοινωνία,πχ.οταν εκτίζοντο οι οικίες στην περιοχή των μωσαικών της Κ.Πάφου,ο ιδιοκτήτης επέτρεπε στον καλλιτέχνη να φιλοτεχνήσει μόνος του ένα απο τα δάπεδα,χωρίς καμμιά επέμβαση στο έργο του καλλιτέχνη.

9. Ο κοινωνικός χώρος είναι μια υπαρκτή περιοχή που προσφέρεται για δημιουργία από την κοινωνία ή είναι μια δημιουργία του μικρού κοινωνικού συνόλου για το μεγάλο κοινωνικό σύνολο με εγωιστική πρόθεση;

Η κοινωνία είναι πολλά συναθροισμένα στοιχεία που αλληλοσχετίζονται.Είναι ένα τεχνοοικονομικό σύστημα το οποίο διαχειρίζεται τις αντιλήψεις.Πόσο ικανοί είμαστε να “διαφύγο”με",πολύ το αμφιβάλλω,όμως δεν πρέπει να επηρεάζει την δημιουργική μας υπόσταση,αλλά μέσα σ’αυτό το σύστημα να μάθουμε να φιλτράρουμε το υγιές απο το ανθυιγεινό.

10. Κατά συνέπεια τι είναι αυτό που συμβαίνει γύρω μας; Ποιαν αστικοποίηση μας φέρνει ο νέος αιώνας;

Χαοτική συνάθροιση,νεύρα,κατάθλιψη.Η αστικοποίηση πρέπει να είναι ελεγχόμενη (ίδε πολεοδομικές ζώνες πυκνότητας πληθυσμού),κάτι σαν οικονομικός/πολεοδομικός αναδασμός που επιτρέψει την “διόρθωση”του αστικού ιστού.

11. Μπορεί κανείς να μιλήσει για ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική σε λευκό χαρτί και για επιστημονική πολεοδομία, την ίδια στιγμή που οι εικόνες των αχανών παραγκουπόλεων του Σάο Πάολο, του Μέξικο Σίτυ της Μουμπάις κτλ, σου δίνουν γροθιά στο στομάχι;

Πάντα υπάρχει η ελπίδα της επανάστασης των μαζών,αν αντέξουν φυσικά.Το σύστημα λειτουργεί με τέτοιο τρόπο που και ακόμα να υπάρξει μιάς μορφής επανάσταση,θα καταλήξει σε άδοξο τέλος.Η ατομικότητα και το συμφέρον είναι πάνω από όλα οι ρυθμιστές της καταστολής.

12. Η υδρόγειος συμπεριλαμβάνεται στα σχέδια της αρχιτεκτονικής την ίδια στιγμή που τα ανθρώπινα ίχνη αλλοιώνουν το φυσικό ανάγλυφο στη μεγάλη κλίμακα;

Η νέα τάξη πραγμάτων που οδηγεί την αρχιτεκτονική σε λύσεις αειφόρου ανάπτυξης μπορεί σιγά-σιγά να διορθώσει καταστάσεις,τουλάχιστον για το περιβάλλον και τελικά στη συνείδηση των ανθρώπων.Το φυσικό ανάγλυφο αλλοιώνεται καθημερινά.

13. Τις τερατουπόλεις τις δημιούργησε η αρχιτεκτονική, ή η αρχιτεκτονική είναι ο «από μηχανής θεός» που θα δώσει τη λύση και θα επαναφέρει στο προσκήνιο το θαυμαστό καινούριο κόσμο που ονειρευόταν η ανθρωπότητα πριν μερικές δεκαετίες;

Τις τερατούπολεις τις δημιούργησαν η πολιτική και οιχρονικές περιόδοι (ίδε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο)και οι πολιτικοί που χρησιμοποίησαν τους αρχιτέκτονες για προσωπική τους δόξα.Κατέληξαν να δημιουργήσουν γκέτος γιατί ξέχασαν την μοναδική παράμετρο που χρειάζεται η αρχιτεκτονική να επιβιώσει:τον Χρόνο!

14. Παρακμή ή ισορροπία; Η αρχιτεκτονική μπορεί να βρει και να επαναφέρει τα όρια ή θα γίνει η μάσκα του δήμιου που θα ρίξει τη χαριστική βολή;

Η παρακμή χρειάζεται για να βρεθεί στο δρόμο της η ισορροπία.Μετά το χάος,η γαλήνη.Η αρχιτεκτονική δεν καθορίζει όρια,είναι όριο χωροθετημένο,συγκεκριμμένο,υλικό,μορφή,σύνθεση,κατασκευαστική λογική,φιλοσοφία,τέχνη κλπ.

15. Τελικά η αρχιτεκτονική δημιουργεί κοινωνία ή η κοινωνία δημιουργεί αρχιτεκτονική; Η αρχιτεκτονική μπορεί να οδηγήσει την κοινωνία,σε συνδυασμό με την πολεοδομία σε τροποποίηση/μετάλλαξη της ανθρώπινης συμπεριφοράς,άρα και αυτόματα μιά νέα κοινωνία.

Έχει και η κουκούλα την ιστορία της

2010-05-06T01:48:00.001+03:00

Νομίζω ο Κωστας Βαξεβάνης πιο κάτω έχει βάλει τα πράγματα στην σωστή τους θέση. Απλά και ξεκάθαρα.

Έχει και η κουκούλα την ιστορία της

Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης

Ναι έχει και η κουκούλα την ιστορία της. Και είναι βουτηγμένη στο αίμα. Είτε τη φορούσαν δήμιοι, είτε γερμανοτσολιάδες, είτε προβοκάτορες. Χθες δεν ξέρω ποιοί κρύβονταν από κάτω της. Αντιεξουσιαστές, φασίστες, μπάτσοι; Τι σημασία έχει; Η κουκούλα δεν χρειάζεται πρόσωπα. Γράφει ιστορία ως κουκούλα. Το κίνημα πάλι, η οργή που παλεύει την αδικία και όχι φαντάσματα, η ανάγκη που είναι ανάγκη των ανθρώπων και όχι των σκοπιμοτήτων, έχει ανάγκη τα πρόσωπα. Καθαρά, όμορφα, έτοιμα να αλλάξουν τα πάντα και όχι να τα καταστρέψουν. Ναι, κάποια στιγμή οι άνθρωποι και οι κουκούλες συναντιώνται. Αλλά συνήθως είναι απέναντι.

Κάτι τέτοιες στιγμές θυμάμαι τον παππού μου-όσο τον θυμάμαι-παλιό αριστερό της ζωής και όχι των θεωριών, που κατουρούσε αίμα από το ξύλο και έφτυνε δόντια. Μπορούσε να φορέσει κι αυτός μια κουκούλα. Κάτι να κρύψει ή κάτι να ρουφιανέψει. Δεν το έκανε. Όπως χιλιάδες σημερινοί παπούδες πια. Στάθηκαν όρθιοι και κατουρούσαν αίμα. Και έφτυναν δόντια. Εκεί με τους ανθρώπους. Να δείχνουν το πρόσωπο για να ξέρουν τι πρόσωπο έχουν να αντιμετωπίσουν οι άλλοι. Καθαρό με πείσμα. Με απειλή δηλαδή. Γιατί αυτή είναι η πραγματική απειλή. Τ ακούς ρε εσύ με την κουκούλα; Αυτή είναι η απειλή.Τα πρόσωπα. Τα καθαρά πρόσωπα. Έχεις;

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ

2010-05-05T21:11:00.000+03:00

Κρίμα η Ελλάδα

2010-05-05T18:25:00.001+03:00

Παρακολουθώ με λύπη τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα για την οικονομική της κατάσταση και δυστυχώς τα τελευταία νέα για τις διαδηλώσεις στην Αθήνα που αμαυρώθηκαν πάλι με τον θάνατο τριών αθώων πολιτών. Οι "αγωνιστές του λαού", οι "αναρχικοί", οι "γνωστοί άγνωστοι" λαμπρό να τους κάψει, εκμεταλλευόμενοι την διαδήλωση των εργαζομένων που μάχονται να διασώσουν ότι μπορούν από τα εισοδήματα τους, έριξαν βόμβες μολότοφ σε μια τράπεζα που ήταν γεμάτη κόσμο, με αποτέλεσμα τον θάνατο από ασφυξία δύο γυναικών και ενός άντρα υπαλλήλων. Λέγεται οτι η μία από τις γυναίκες ήταν έγκυος.

"Λαϊκός Επαναστατικός Στρατός", "Πυρήνες της φωτιάς" και άλλοι παρόμοιοι αυτεπάγγελτοι ''ήρωες του λαού" που παρασύρουν τους αγνούς νέους με διάφορες πομπώδεις μπουρδολογίες, χωρίς φυσικά να αφήνω έξω και τις οργανώσεις της άλλης άκρης που δηλητηριάζουν τους νέους με αγνά ιδανικά και τους καταντούν άβουλα όργανα του κάθε απατεώνα που θέλει να παριστάνει τον αρχηγό και τον μεγάλο.

Και στο κάτω κάτω της γραφής που είναι αυτές οι οργανώσεις, που θέλουν να κάνουν και ένοπλο αγώνα (τρομάρα τους) να πάνε να πιάσουν όλους αυτούς τους απατεώνες που καταρήμαξαν την Ελλάδα και να τους δώσουν στον λαό, απαιτώντας δικαιοσύνη εδώ και τώρα;

Αυτή όμως δυστυχώς είναι η κατάντια μας και ταυτόχρονα και η ελπίδα μας. Εφόσον το κράτος και οι θεσμοί του δεν λειτουργούν, τότε ο λαός πρέπει να ενεργήσει. Ο Λαός όμως, γιατί τον πρώτο και τελευταίο λόγο τον έχει ο κυρίαρχος Ελληνικός Λαός και κανένας άλλος, γιατί "Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία και όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους" Άρθρο 1 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας.

"ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ"-NICOSIA-QATAR PART III

2010-05-04T13:05:00.001+03:00

Επ'ευκαιρίας του νέου φρούτου που θα αποκτήσει σύντομα η Λευκωσία,αναρρωτήθηκα τι να σημαίνει για τους πολιτικούς μας η αρχιτεκτονική.Μήπως σημαίνει απλά "ακόμα μιά οικοδομή" που θα αποφέρει κεφάλαια στη χώρα?Η απάντηση είναι δυστυχώς, ΝΑΙ.
Ξεχνούν τον κοινωνικό της ρόλο,αυτού που καθορίζει και αντικατοπτρίζει την εικόνα του πολιτισμού μας.Ξεχνούν την πολιτισμική διάσταση της,αυτής που μ'άλλες παραμέτρους οδηγούν ολόκληρες κοινωνίες (εφ'όσον δεν είναι "πνευματικά βεβαρημένες") σε αναδιάρθρωση των κοινωνικών ρόλων, που ρυθμίζει συμπεριφορές, που μας κάνει πιό "πολιτισμένους".
Αλήθεια,μπορεί κάποιος να μου πεί περπατώντας στις πλατείες και τους δρόμους της Ρώμης ή στους κήπους στο Παρίσι αν αυτόματα δεν επιδρά πάνω στο άτομο του αυτό που "εκπέμπουν" αυτοί οι χώροι?δηλ.αυτό που ονομάζουμε Π Ο Λ Ι Τ Ι Σ Μ Ο.
Αρα οι χωροαισθητήριες μας αντιλήψεις καλυτερεύουν αφού βιώνοντας τέτοια περιβάλλοντα εισπράττουμε δόσεις πολιτισμού.
Στη περίπτωση του έργου απο το Κατάρ,θα μπορούσε κάποιος να πεί,αναλύοντας τουλάχιστον τα εκφραστικά στοιχεία και μορφές της προτεινόμενης,εξ'ουρανού λύσης,ότι η "αρχιτεκτονική έχει υποκατασταθεί απο μιά αυθόρμητη,πλαδαρή κτιριοδομία" για να δανειστώ τα λόγια του καθηγητή Θ.Στασινόπουλου.Προσθέτοντας,ότι πέραν του "οικονομικού οφέλους"
πάνω στο οποίο συνθηματολογεί η κυβέρνηση,τίποτε δεν θα προσφέρει στον αστικό χώρο πέραν μιάς άνευ προηγουμένου επιβάρυνσης,τόσο σε όγκο,όσο και κυκλοφοριακής συμφόρησης. Καμμιά συγκοινωνιολογική μελέτη έχει παρουσιαστεί αλλά ούτε έχει γίνει δημόσια παρουσίαση.
"Στην εμφανή προσπάθεια επιλεκτικής μίμησης " (ίδε ψευδονεοκλασσικές εισόδους και θώλοι στα δώματα) της παλιάς αρχιτεκτονικής",συνεχίζει ο καθηγητής,"απορρίπτονται οι βαθύτερες αρχές της και εφαρμόζονται οι αντίστροφες: υποκρισία,σπατάλη,πολυπλοκότητα,ευτέλεια.

Προέχει η σκηνογραφική σημειολογία της αυτόνομης μορφής,όχι η δημιουργία χώρων στο δεδομένο περιβάλλον.Η δομική ύλη υποτάσσεται στο κάθε καπρίτσιο" (νεοκυπριακοκαταριανό μοντέλο) "και δεν επιτάσσει πλέον τους κανόνες της".
Θα παραμείνω στην πιό σημαντική λέξη-κλειδί των γραφόμενων του καθηγητή,"την σκηνογραφία".
Στη προσπάθεια εντυπωσιασμού των εκπροσώπων της κυβέρνησης,οι Καταρ-ιανοί προβάλλουν με ψευδεπίγραφο τρόπο το ελληνικό δήθεν στοιχείο,ξεγελώντας με ταχυδακτυλουργικό τρόπο τον οποιονδήποτε αγνοεί τον ρόλο της αρχιτεκτονικής.(Ιδε φάτσες των πολιτικών μας στη τηλεόραση που γυρόφερναν το πρόπλασμα).
Δυστυχώς ένα επι πλέον αχρείαστο και άχρηστο κτιριακό συγκρότημα έρχεται να προστεθεί "της κτιριοδομικής ασυδοσίας",Θ.Στασινόπουλος, που χαρακτηρίζει τους δομημένους μας αστικούς χώρους και όχι μόνο.Το οικοδομικό μπάχαλο συνεχίζεται με έργα ,τώρα χλιδής,που θα "σώσουν" την οικονομία μας και θα ψηλώσει στα γείσα της ματαιόδοξης ζωής μας...την σημαία του Κατάρ.ΚΑΤΑΡ-ΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ!

Ποινικοποίηση της στάθμευσης σε χώρους αναπήρων

2010-04-28T10:51:00.000+03:00

Αφού δεν καταλαβαίνουμε με το καλό και δεν συνειδητοποιούμε οτι αποτελεί ύψιστη γαουροσύνη να σταθμεύουμε το αυτοκίνητο μας σε χώρους αναπήρων, τότε να γίνει με το κακό. Να ποινικοποιηθεί η στάθμευση σε χώρους αναπήρων τώρα.

Όποιο αυτοκίνητο βλέπετε που παρκάρει σε χώρους αναπήρων να το βγάζετε φωτογραφία και να μου το στέλλετε να το δημοσιεύουμε.

Και δεν είναι μόνο οι χώροι αναπήρων, αλλά και τα πεζοδρόμια. Υπάρχουν γονείς με καροτσάκια, ηλικωμένοι και γένικα όλοι οι πεζοί που δεν πρέπει να περπατούν μέσα στον δρόμο για να παρκάρει ο καθένας μας στο πεζοδρόμιο. Όμως πρέπει να πούμε ότι και το κράτος δεν μερίμνησε να υπάρχουν επαρκείς χώροι στάθμευσης για τους οδηγούς. Όμως παρολαυτά δεν πρέπει να ξυπνά ο Κυπριακός Γάρος μέσα μας και να παρκάρουμε όπου μας κα.....νει κέφι αδιαφορώντας αν δυσκολεύουμε αφάνταστα άλλους συμπολίτες μας.

NICOSIA -QATAR PART III

2010-04-26T17:27:00.001+03:00

ΕΛΕΝΗΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ

ΜΕ ΣΥΝΟΠΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΟ ΑΡΑΒΟΥΡΓΗΜΑ

Ο θρήνος της Περσεφόνης

Η συγκροτημένη πολιτεία ετοιμάζεται με συνοπτικές διαδικασίες να επιτελέσει ένα ακόμη έγκλημα σε βάρος του περιβάλλοντος, της αισθητικής του τοπίου, της λειτουργικότητας της πόλης, της κοινωνικής συνοχής και υγείας και της χρηστής διοίκησης. Προκειμένου να προσελκύσει κεφάλαια κα επενδύσεις και προσφέροντας κρατική γη, προχωρεί στην κατασκευή έργου τεραστίων διαστάσεων στην είσοδο της Λευκωσίας, στο οποίο θα μπαινοβγαίνουν καθημερινά πολλές χιλιάδες επισκέπτες, εργαζόμενοι, πολίτες αυτής της χώρας και ξένοι. Με τα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα φυσικά, μιας και δεν έχουμε δημόσιες συγκοινωνίες.

Μια πρώτη γεύση από το αραβούργημα πήραμε από τις φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στις εφημερίδες.

Και προκειμένου να μην χάσουμε το κελεπούρι, τώρα που αδειάσαμε τα ταμεία, το έργο θα προχωρήσει με ταχείς ρυθμούς και με συνοπτικές διαδικασίες. Και έστω και αν εμπλέκονται δύο δήμοι λέει, γεγονός που πιθανόν να δυσχεράνει τα πράματα, οι άδειες θα εκδοθούν γρήγορα για να προχωρήσει το έργο. Που σημαίνει, χωρίς μελέτη περιβαλλοντολογικών επιπτώσεων. Χωρίς κοινωνιολογική μελέτη, χωρίς συγκοινωνιακή μελέτη.

Το έργο αποφασίστηκε να γίνει χωρίς να γνωρίζουμε τους ακριβείς όρους επιτέλεσης του, αλλά ούτε και την έκταση του. Το σίγουρο είναι πως σε πρώτο στάδιο θα φαγωθεί η γειτνιάζουσα τεχνική σχολή. Στην συνέχεια, και αφού θα προκληθεί κυκλοφοριακό έμφρακτο στην είσοδο της πρωτεύουσας, αφού αποκλεισθεί το Πανεπιστήμιο, αφού αχρηστευθεί η όποια ανακούφιση θα προσφέρουν οι τρεις υπό κατασκευήν λωρίδες εισόδου-εξόδου στην Λευκωσία, μετά που θυσιάστηκαν χιλιάδες δένδρα, αφού «θρομβωθούν» και οι προσβάσεις στα νοσοκομεία και στο κέντρο της πόλης , τότε θα καταστεί ορατός ο κίνδυνος για το άλσος του Πανεπιστημίου, για το ίδιο το Πανεπιστήμιο και για το Διανέλλειο Σχολείο. Ένας κίνδυνος θανάσιμος.
Εγώ δεν λέω να μην γίνει το μεγαλεπήβολο σχέδιο του Κατάρ. . Να γίνει κι ας γίνουν κι άλλα χίλια αφού καταφέραμε να προσελκύσουμε σημαντικές επενδύσεις. Αλλά η συγκροτημένη πολιτεία οφείλει να σέβεται τους νόμους της. Πρέπει πρώτα να γίνουν οι μελέτες στις οποίες αναφέρθηκα. Και να γίνουν σεβαστά τα πορίσματα τους. Να μην επαναληφθεί το λάθος των ανισόπεδων κόμβων της Λεμεσού, του ΤΕΠΑΚ , των «αναπτύξεων» κοντά στο Νέο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας, του αυτοκινητόδρομου, του αεροδρομίου που κατέστρεψε τον υγροβιότοπο της Αλυκής, του Ογκολογικού Κέντρου . Η σπουδή όμως και τα όσα ανακοινώνονται, με πείθουν ότι θα ακολουθηθεί η πεπατημένη.

Η Κυβέρνηση οφείλει να δώσει τις συμφωνίες που υπέγραψε στην δημοσιότητα για λόγους διαφάνειας και χρηστής διοίκησης. Το υπουργείο και ο Επίτροπος Περιβάλλοντος καθώς και η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλή, οφείλουν να τοποθετηθούν πάραυτα. Το ίδιο πρέπει να πράξουν και οι Δήμαρχοι Λευκωσίας και Αγλαντζιάς. Και κυρίως οι πολίτες. Τώρα. Και όχι εκ των υστέρων. Όχι όταν η αδηφάγος και αυθαίρετη πολιτεία θα έχει ολοκληρώσει ένα ακόμα έγκλημα .
Καταθέτω την άποψη μου έστω και αν γνωρίζω πως οι αγύρτες που λαθροβιούν στις παρυφές του πολιτικού αμοραλισμού θα βγουν αύριο να με κατηγορούν ότι είμαι εναντίον της συμφωνίας και της ανάπτυξης και της προόδου και των θέσεων εργασίας κλπ. Όπως έπραξαν και πράττουν αναφορικά με την στάση μου για τους κόμβους, το ΤΕΠΑΚ, το Ογκολογικό και το αεροδρόμιο. Αδιαφορώ. Διότι γνώμονας μου δεν είναι ο λαϊκισμός και οι πολιτικές σκοπιμότητες αλλά το συμφέρον του τόπου.

"H AΦΘΟΝΙΑ ΤΗΣ ΒΛΑΚΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΦΘΟΝΙΑΣ"NICOSIA-QATAR PART II

2010-04-25T12:44:00.001+03:00

Ο τίτλος είναι απο το πέμπτο κεφάλαιο του βιβλίου του Θ.Κύρζη "Η βλακεία ως παράγων του ανθρώπινου βίου".
Το ξαναδιάβασα επ'ευκαιρία του προτεινόμενου έργου στην Λευκωσία απο το QATAR γιατί προσπάθησα να καταλάβω που οριοθετείται η βλακεία των κύπριων πολιτικών μας αλλά και των υπολοίπων μανδαρίνων των υπουργείων για να δώσω απαντήσεις στον εαυτόν μου σχετικά με την εξαθλιωμένη πολιτισμική μας κατάσταση.
"Αν οι άνθρωποι είχαν το μυαλό που χρειάζεται για να καταλάβουν ότι η ποσότητα καταστρέφει την ποιότητα ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος."Δέστε την αλόγιστη και ασυγκράτητη "ανάπτυξη" των τελευταίων χρόνων στη μακάρια νήσο μας και την υποβάθμιση τόσο της αισθητικής μας όσο και του αστικού μας χώρου.
"Το έργο που προτείνεται είναι ξένο στο λευκωσιάτικο ουρανό" δήλωσε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, Κωνσταντής Κωνσταντή σε μιά ήπιας μορφής κριτική στ' ότι πρόκειται να συμβεί.
Οι τέτοιου είδους "αραμπιές εκατομμυρίων", απο τον ομώνυμο τίτλο της Σημερινής 25/04/2010,αφήνει τον αναγνώστη να αντιληφθεί το μέγεθος του κουρελουργήματος που πρόκειται να ανοικοδομηθεί και το οποίο δεν θα συμβάλει διόλου στην αναβάθμιση του αστικού τοπίου,αλλά το χειρότερο θα "διακοσμήσει¨με ένα άθλιο συγκρότημα ένα επι πλέον ξενοδοχείο και καταστήματα (ωσάν αυτά μας λείπουν),τα υπόλοιπα τα συμπληρώσαμε και έχουμε ανάγκη ακόμα μιά "ανάπτυξη" σε στύλ supermarket με μιά χλιδή όπως μας δίδαξαν τόσα χρόνια το αραβικοαμερικάνικο μοντέλο αυτών των πλουσίων χωρών της αραβικής χερσονήσου.
"Δυστυχώς"συνεχίζει ο Κύρζης,"όχι μόνο οι αμαθείς,που είναι φυσικό,αλλά και πολλοί μορφωμένοι,που είναι αφύσικο,ανάγουν σε ιδανικό τους την ποσότητα-η οποία,πάντως,ας το πούμε για ελαφρυντικό τους,υποθάλπεται απ'αυτή τούτη την ανθρώπινη φύση.Ο άνθρωπος είναι φύσει άπληστος και σαν να μην έφτανε αυτό,εξωθείται απο τα συμβαίνοντα γύρω του να γίνει και θέσει.Ομως αυτό το λάθος του,δηλαδή η άβουλη και πρόθυμη υποταγή στη συγκεκριμμένη επιταγή της φύσης,τιμωρείται μ'έναν βίο στεγνό και άχαρο,όπου όσο περισσεύει η ποσότητα τόσο σπανίζει η ποιότητα."
Μέσα απο το άγχος της κρίσης ήλθε η σωτήρια λέμβος του κρατιδίου,ως εξ'ουρανού δώρον να μας σώσει.Το σλόγκαν αυτό το χρησιμοποιεί τόσο ο Πρόεδρος της Μπανανίας όσο και οι υπουργοί του που θα περισώσουν με τα εισαγώμενα εκατομμύρια τους "αθλιους" τραπεζικούς λογαριασμούς μερικών μεγαλοεργολάβων.Το έργο,ανακοινώθηκε ότι για σκοπούς επιτάχυνσης των διαδικασιών θα κατακυρωθεί σε εργοληπτική (ες) εταιρείες "ανευ προσφορών".Η ίδια μας η κυβέρνηση ασελγεί εις βάρος της υφιστάμενης νομοθεσίας και τα υπόλοιπα αρνιά οι πολιτικοί μας,τα κόμματα και οι βουλευτές εσιώπησαν ως δια μαγείας.ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΤΙΠΟΤΕ.ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΜΙΡΗ,ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΑΣ.
"Οι αιώνες κύλησαν,η ανθρωπότητα γνώρησε φρικαλέες εμπειρείες και μεγάλες τεχνολογικές προόδους,αλλά ο αριθμός των βλακών δεν ελαττώθηκε,μάλλον αυξήθηκε.Ο homo erectus εξακολουθεί πάντα και είναι homo copanus."
H πλούσια μας ιστορία δυστυχώς τίποτε δεν μας δίδαξε,ούτε έχουμε αφομοιώσει την ελληνικότητα μας γιατί έχουμε όλοι στραφεί στα ξενόφερτα μοντέλα που έχει μπουρδουκλώσει το μυαλό μας και δεν σκεφτόμαστε."Τα κενά βαρέλια και οι βλάκες κάνουν τον περισσότερο θόρυβο" είπε κάποτε ο Πλούταρχος.
Σε μιά προσπάθεια του κατανόησης της ανθρώπινης βλακείας,ο Ρομπέρτ Μουζίλ στο βιβλίο του "Περί βλακείας" λέει:
"Πρέπει επίσης να γίνει μιά διάκριση ανάμεσα στην αποτυχία και την ανικανότητα,την περιστασιακή ή τη λειτουργική,και τη μόνιμη ή την ιδιοσυστασιακή βλακεία,ανάμεσα στο λάθος και την έλλειψη νοημοσύνης.Αυτό είναι άκρως σημαντικό,διότι έτσι όπως είναι σήμερα οι συνθήκες ζωής,τόσο ακατάληπτες,τόσο δύσκολες,τόσο συγκεχυμένες,μπορεί εύκολα απο τις περιστασιακές βλακείες του ενός να προκύψει μιά ιδιοσυστασιακή του συνόλου.Αυτό οδηγεί εντέλει την παρατήρηση πέρα απο το πεδίο προσωπικών ιδιοτήτων:στην εικόνα μιας ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕ ΒΕΒΑΡΗΜΕΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΑ."
Η πνευματικά ανήμπορη κυπριακή κοινωνία υπέκυψε στις προθέσεις του κράτους για δήθεν έξοδο απο την οικονομική κρίση χαραμίζοντας κρατική γη ενώ αδυνατεί εδώ και χρόνια να εκτελέσει έργα που έχουν σχέση με τον πολιτισμό όπως το Εθνικό αρχαιολογικό μουσείο,Εθνική βιβλιοθήκη,Αίθουσα συναυλιών,Εθνικό σύστημα συγκοινωνιακών μέσων,ακόμα και το ίδιο το κτίριο της Βουλής των Αντιπροσώπων.Με το παραμικρό παγκόσμιο πρόβλημα καταρρέουν τα πάντα και αυτό δείχνει πόσο εξαρτώμενοι είμαστε απο τον τουρισμό.Ενα τουρισμό που προέρχεται απο τα χαμηλά στρώματα των ευρωπαικών χωρών που καταφέραμε να εισάξουμε τόσα χρόνια και να στεγάζουμε προσωρινά σε πανάκριβα ξενοδοχεία.Τόσο οι μεγαλοεργολαβομηχανικοαρχιτεκτονίζοντες ντεβέλοπερς όσο και το ίδιο μας το κράτος κατάστεψε στο βωμό της πρόσκαιρης ευμάριας το ίδιο μας το τοπίο, το ανθρωποποίητο και το φυσικό.Η ταυτότητα που αναζητεί ο ξένος περιηγητής είναι ανύπαρκτη και θα γίνουμε το ρετίκολο της οικουμένης.
"Μόνο δύο πράγματα είναι απέραντα:το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία.Για το πρώτο δεν είμαι καθόλου σίγουρος." είπε κάποτε ο Αιστάιν.Ας ελπίσουμε ότι θα φωτιστούν μερικοί για να αποτραπεί αυτό το αίσχος.

QATAR-NICOSIA

2010-04-24T20:03:00.000+03:00

Μεγάλη απορία με διακατέχει πως κανένας δεν αντέδρασε στο προτεινόμενο έργο που πρόκειται να γίνει στη Λευκωσία,πλην του προέδρου του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων Κύπρου.Το έργο αποτελεί κάκιστο παράδειγμα αρχιτεκτονικής αισθητικής με υπογραφή αράπικη,με γούστο χλιδής όπως μας έμαθαν οι πλούσιοι γύφτοι της ανατολής,ένα κουρελούργημα υψίστης επιδειξιομανικής διάθεσης που δεν έχει κανένα σκοπό παρά την υπερκατανάλωση,που δεν προσφέρει τίποτε άλλο παρά την ενίσχυση της πολεοδομικής καταισχύνης με υποφραφή όλων των μανδαρίνων της κυβάρνησης και των κομμάτων.
Το έργο είναι τόσο κακό που δεν τολμώ να βάλω φωτογραφία γιατί ντρέπομαι.
Χρησιμοποιείται δε απο την κυβέρνηση σαν "η σωτηρία" της κυπριακής οικονομίας αλλά ξεχνούν ότι ούτε Εθνική Βιβλιοθήκη έχουμε,ούτε Αρχαιολογικό Μουσείο,ούτε εθνικό συγκοινωνιακό σύστημα έχουμε,είμαστε εξαρτώμενοι απο τα πάντα και τους πάντες γιατί δεν καταφέραμε να κάνουμε τίποτε με την μεταφορά γκαζιού (τουλάχιστον ακόμα),πλήρως εξαρτημένοι απο το πετρέλαιο,μαρίνες ανύπαρκτες,και πλήρως εξαρτημένοι στον τουρισμό που με το παραμικρό παγκόσμιο πρόβλημα αμέσως τα πάντα βουλιάζουν.

Απολίτιστοι Αγνώμονες Κυπρέοι

2010-03-23T11:12:00.001+02:00

Παρακολουθούσα τις ειδήσεις του ΡΙΚ, χθες βράδυ 22 Μαρτίου σχετικά με την σύληση των τάφων τριών αρχιεπισκόπων από την εποχή της Τουρκοκρατίας, από ένα αλλόδαπό με ψυχολογικά προβλήματα και τότε κατάλαβα πόσο απολίτιστα και ρηχά άτομα είμαστε εμείς οι Κύπριοι.

Με αφορμή το πιο πάνω θλιβερό συμβάν βγήκε στο φως η εγκατάλειψη του κοιμητηρίου του Αγίου Σπυρίδωνα στο έλεος του χρόνου και των φυσικών φαινομένων, σ'ένα κοιμητήριο στο κέντρο της Λευκωσίας όπου κείτονται αρχιεπίσκοποι, ανθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών και ευεργέτες του βασανισμένου από τους ανθρώπους του, αυτού νησιού. Μέσα στα αγριόχορτα και την φυσική βλάστηση να φτάνει το ύψος ενός ανθρώπου, προσπαθούν να αναπαυτούν οι ευεργέτες του Παγκυπρίου Γυμνασίου, αρχιερείς και άλλοι επιφανείς άνθρωποι. Σταυροί σπασμένοι και μνημεία αφημένα στην λήθη και στην εγκατάλειψη, φανερώνουν το μέγεθος της γαουροσύνης μας και της ρηχής και υπερφίαλης μας ύπαρξης. Τρέχουμε στις εκθέσεις τέχνης και στις διαλέξεις και στις "πολιτιστικές" εκδηλώσεις και "events" παρακαλώντας να μας φωτογραφίσει κανενα "lifestyle" περιοδικό ή για να μας δουν και οι άλλοι που ερχόμαστε σε τέτοιες "κουλτουριάρικες" εκδηλώσεις, ντυνομαστε εξεζητημένα και παράξενα για να δείξουμε οτι είμαστε μέσα στην μόδα και τα νέα "trends" χωρίς να αναλογιζόμαστε πόσο μικροί και ασήμαντοι είμαστε, αφήνοτας πίσω μας τους ανθρώπους που πραγματικά προσέφεραν σ'αυτό τον τόπο μέσα στα χόρτα και τις κουφάες δείχνοντας τους πόσο ευγνώμονες είμαστε για την προσφορά τους.

Που είναι το Παγκύπριο Γυμνάσιο να φέρει μια μέρα τους μαθητές του να καθαρίσουν λίγο τον χώρο; Που είναι η εκκλησία να φροντίσει τους τάφους των αρχιερέων της; Που είναι ο Δήμος Λευκωσίας να καθαρίσει τον χώρο που είναι θαμμένοι επιφανείς δημότες της; Που είναι ο καθένας μας να κάνει κάτι;

Ατε κανεί και επεινάσαμε. Τι εννά παραγγείλουμε;

Βρυκολακιασμένη Αφροδίτη

2010-01-12T13:18:00.001+02:00

Πάει αρκετός καιρός να γράψω στο blog μου, αλλά με τόσα που συμβαίνουν σε τούτο τον τόπο και να θέλεις δεν μπορείς να μείνεις αδιάφορος.

Είναι πολύ μικρός ο τόπος για να συμβαίνουν τόσα παλαβά, αδιανόητα εγκληματικά πράγματα. Είναι πολύ μικρός ο τόπος για να μην καταφέρνουμε να προσάγουμε ενώπιον της δικαιοσύνης (όση έχει απομείνει τελικά) τον κάθε ανώμαλο, τον κάθε βαρώνο, τον κάθε πάτρωνο, τον κάθε διανοητικά άρρωστο και τον κάθε βρωμιάρη απατεώνα και εγκληματία οποιασδήποτε κοινωνικής τάξης και αν είναι αυτός. Άλλά οταν το "ενα χέρι νίβει το άλλο", τι να συζητούμε. Η Κύπρος έχει καταντήσει το νησί των ένοχων συνενόχων.

Η διαστροφή μας και η απληστία μας για λεφτά και εξουσία οποιασδήποτε μορφής, από το να δέρνεις την γυναίκα σου μέχρι να είσαι "κύριος βουλευτής" (ή ακόμα χειρότερο να θέλεις να γίνεις πάση θυσία) και από το να ανοίγεις τάφους και να ξεθάβεις πεθαμένους και να τους πέρνεις μαζί σου, να σκοτώνεις κόσμο έξω απο το σπίτι του με πληρωμένους εκτελεστές μέχρι να σκίζεις και να καίεις σημαίες και να αναγκάζεσε να χαμογελάς και να συζητάς με τον Τούρκο Αττίλα που ακόμη το αίμα από τους αθώους δολοφονηθέντες και αγνοουμένους δεν έχει στεγνώσει στην απεχθή του μπότα, δεν ξέρω που θα οδηγήσει ή που θα καταλήξει η ιστορία αυτή.

Και σε όλα αυτά, εμείς να καθόμαστε στην τηλεόραση μας με την πίτσα ή με τα σουβλάκια μας και να μας βαρυκάθεται λίγο η σιεφταλιά που "μάνα μου επαίξαν τον άνθρωπο" ή "εν αντρέπουνται εξειθάψαν τον πεθαμένο" ή "οι Τούρτζιοι θέλουν τα ούλλα δικά τους" ή "μάνα μου, ήβραν τα κόκκαλα του αγνόουμενου". Και μετά κλείνουμε το φως, γυρίζουμε πλευρό, γιατί "τούτοι ούλλοι καλά την έχουν, εννά πάμε και δουλειά αύριο."

Ας κάμουν κι αυτοί τη δική τους ενημέρωση

2009-12-16T16:25:00.005+02:00

Χαίρομαι ιδιαίτερα, όταν ακούγονται τέτοιες ξεκάθαρες φωνές υπέρ της σύντομης ομοσπονδιακής επανένωσης. Μας δίνουν κουράγιο, ότι ίσως πράγματι, υπάρχει ελπίδα για το μέλλον αυτού του τόπου....

Μία επιστολή του Άκη Λόρδου στον Πολίτη:

***

Ας κάμουν κι αυτοί τη δική τους ενημέρωση

Οι γραφικοί ψευδοπατριώτες της ασυναρτησίας που εκατάντησαν την Κύπρο έτσι που την εκατάντησαν με τη μέθοδο της παραπλάνησης και του σκοταδισμού του λαού έχουν τώρα ξεκινήσει, οργανωμένοι όπως πάντα, ο ένας μετά τον άλλο, να πολυβολούν την έναρξη ενημέρωσης του λαού από την Κυβέρνηση για τη λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας.

Η ενημέρωση αυτή έπρεπε να είχε ξεκινήσει από το 1977 και το 1979, όταν την είχαν συμφωνήσει ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και ο μ. Σπύρος Κυπριανού αντίστοιχα.

Τι ενόχλησε τους θορυβώδεις και στενοκέφαλους δημαγωγούς της αναπαυτικής και ασφαλούς πολυθρόνας; Τους ενόχλησε το γεγονός που τώρα μόλις έχουν κατανοήσει ότι ο Πρόεδρος Χριστόφιας πράγματι επιδιώκει λύση, παρ' όλους τους μέχρι πρόσφατα παλινδρομικούς δισταγμούς του. Η λύση αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από δικοινοτική όπως ήταν το Σύνταγμα της ευλογημένης Ζυρίχης - όπως την εκατάλαβε μετά από 42 ολόκληρα χρόνια ο μ. Τάσσος Παπαδόπουλος - και δεν μπορεί να είναι άλλη εκτός από διζωνική (γεωγραφική) ομοσπονδία εφόσον έχουν μετακινηθεί όλοι οι Τ/Κ στον Βορρά από το 1974 και τίποτε δεν θα τους αναγκάσει να επιστρέψουν στα χωριά τους στο Νότο, μετά από 35 χρόνια.

Εκτός από τα προβλήματα της μετακίνησής τους, νέες δουλειές, νέα σχολεία κλπ., είναι πρώτιστα και ζήτημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης, εφόσον δύο τρελοί από εδώ και δύο από εκεί μπορούν να αιματοκυλίσουν ξανά τον τόπο.

&nbsp... Και η διχοτόμηση που κρυφά ευαγγελίζονται οι εθνικιστές (όμοιοι των εθνικιστών του 1922 που έφεραν τη Μικρασιατική καταστροφή) των "καθαρών εθνικά λύσεων" από εδώ (και από εκεί) που όμως ακόμα δεν τολμούν να το πουν ολοφάνερα;

Αν τολμούν ας κάνουν και αυτοί τη δική τους "διαφώτιση και ενημέρωση" για τα υπέρ της ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ για να γίνει διάλογος και να σταματήσουν να πωλούν στο λαό τις πατριωτικές ανοησίες τους εναντίον της ομοσπονδίας.

Ας πουν ξεκάθαρα τι επιδιώκουν. Η διχοτόμησή τους πάντως θα κρατήσει μόνο για τη δική τους γενιά. Η επόμενη γενιά θα είναι υπήκοοι της Τουρκίας λόγω αλεξανδρεττοποίησης μέσω του ανεξέλεγκτου εποικισμού που θα είναι το αναπόφευκτο προϊόν της διχοτόμησης.

Δημήτριος (Άκης) Λόρδος
Κωδικός άρθρου: 916894

ΠΟΛΙΤΗΣ - 16/12/2009, Σελίδα: 14

www.politis.com.cy/cgibin/hweb?-A=916894&-V=columns&-p

Έγιανε...

2009-12-03T16:49:00.000+02:00

Αναδημοσίευση χωρίς σχόλια.

Είμαστε τελικά ένας τόπος ο οποίος ψάχνει πραγματικά τη συμβίωση και τη μόνιμη ειρήνη, ή έχουμε εθιστεί περισσότερο στη σύγκρουση και την εχθρότητα; Είμαστε ένας λαός που αναζητεί την ελπίδα και αναδεικνύουμε όλα όσα μπορούν να τη στηρίξουν, ή επιλέγουμε την καχυποψία η οποία καταντά μιζέρια;

Την περασμένη Δευτέρα όλα τα τηλεοπτικά κανάλια πήγαν να καλύψουν τη λειτουργία στον εορτάζοντα ναό του Αποστόλου Ανδρέα στα κατεχόμενα. Και αυτή τη φορά, όλα ήταν σχεδόν ίδια. Οι Τούρκοι «αστυνομικοί», οι έλεγχοι, οι Τουρκοκύπριοι πλανοδιοπώλες, η πικρία και η συγκίνηση των προσκυνητών. Όλα ήταν -σχεδόν- τα ίδια. Και λέμε «σχεδόν», γιατί σε μια γωνιά τα τηλεοπτικά συνεργεία εντόπισαν μιαν οικογένεια Τουρκοκυπρίων η οποία πήγε να προσκυνήσει τον Απόστολο Ανδρέα! «Είχαμε άρρωστο τον μιτσή, τον τάξαμε στον άγιο τζι΄ έγιανε. Γι΄ αυτό ήρταμε»... Κάπως έτσι τα είπε ο ηλικιωμένος κύριος που μίλησε στις κάμερες. Κείνη τη στιγμή, όποιαν αφετηρία κι αν έχουν οι απόψεις σου, δεν μπορείς παρά να συγκλονιστείς από την αναπάντεχη αυτή δήλωση. Ένας Τουρκοκύπριος δήλωνε ότι έταξε τον δικό του άνθρωπο, στον δικό μας άγιο. Ένας Τουρκοκύπριος πίστεψε ότι ο δικός μας άγιος, έγιανε τον δικό του άνθρωπο. Γι΄ αυτό και πήγε εκεί, με όλη την οικογένειά του, για να ευχαριστήσει και να τιμήσει τον άγιό μας.

Αν αυτό το περιστατικό δεν συνιστά μια χαραμάδα ελπίδας για το τι πραγματικά μπορεί να συμβεί σε αυτό τον τόπο αν καταφέρουμε κάποτε εμείς οι άνθρωποι να παραμερίσουμε τα παιχνίδια όλων των εξουσιών, τότε τι συνιστά; Αν αυτό το περιστατικό δεν δείχνει ότι πολλά πράγματα είναι λιγότερο μαύρα απ΄ όσο μας τα παρουσιάζουν, τότε τι δείχνει; Κι αν, σε τελική ανάλυση, ο αισιόδοξος άνθρωπος δεν αρπάζεται από αυτά τα μικρά και ανθρώπινα για να προχωρήσει, τι περιμένει; Να τον σώσουν οι πάσης φύσεως απατεώνες της κάθε εξουσίας που το πρώτο και μόνο πράγμα που σκέφτονται είναι το τομάρι τους;

Κι όμως, στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, το συγκεκριμένο περιστατικό πέρασε στα ψιλά και αφού προηγήθηκαν όλα όσα εδώ και χρόνια έμαθαν να λένε οι δημοσιογράφοι. Σιγά μην αναδείκνυαν ένα θέμα που συνειρμικά έστω παραπέμπει στη δυνατότητα ειρηνικής συμβίωσης σε αυτό τον τόπο.

Η ουσία παραμένει μία: Ο Τουρκοκύπριος και η οικογένειά του πήγαν στον Απόστολο Ανδρέα για να τον ευχαριστήσουν που έγιανε το παιδί τους. Κι ίσως η επόμενη ευχή στον άγιο είναι... να γιάνει κι όλους εμάς.

Κωδικός άρθρου: 913043

ΠΟΛΙΤΗΣ - 03/12/2009, Σελίδα: 6

ΕΜΒΟΛΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ?

2009-11-27T10:19:00.002+02:00

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΕ.ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ,ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΧΝΊΔΙ ΤΩΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΔΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ

Καημένε Παπαδόπουλε, πού είσαι να καμαρώσεις τη σπορά σου...

2009-11-18T10:35:00.000+02:00

Με ανοιχτή επιστολή, σε ιδιαίτερα αιχμηρό τόνο, απάντησε ο Μίκης Θεοδωράκης στην επίθεση και τις απειλές που εκτόξευσε εναντίον του η οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς» στην προκήρυξη με την οποία ανέλαβαν την ευθύνη για το βομβιστικό χτύπημα στο σπίτι του Μίμη Ανδρουλάκη.

«Λεβέντες μου σας καμαρώνω! Είστε οι συνεχιστές του Κολοκοτρώνη, του Ανδρούτσου και του Άρη σε σύγχρονη εκδοχή. Και γι' αυτό η τελευταία ελπίδα του προδομένου λαού μας. Με τη γενναία σας δημόσια αποκήρυξή μου, μου ανοίξατε τα μάτια. Ομολογώ, έστω και καθυστερημένα, ότι υπήρξα ένας ελεεινός και σιχαμερός προδότης-συνεργάτης της χούντας και της αντιλαϊκής δεξιάς και τώρα μετανοιωμένος αποζητώ τη δίκαιη τιμωρία μου» αναφέρει ο Μίκης Θοδωράκης.

Και συνεχίζει: «Το σπίτι μου βρίσκεται σε μικρή πάροδο της οδού Γαριβάλδη, στην Επιφανους 1, και καθώς είμαι ξαπλωμένος έχω απέναντί μου την πλαγιά του Φιλοπάππου, απ' όπου σας είναι πανεύκολο να με κάψετε ζωντανό, για να με λυτρώσετε από τις τύψεις που με ζώνουν. Προς τούτο, έχω ορθάνοιχτα τα παράθυρα μου για να σας διευκολύνω με κίνδυνο να πάθω γρίπη».

«Όμως, ποιος λογαριάζει τέτοιες λεπτομέρειες όταν έχει να κάνει με terroristes-τιμωρούς όπως εσείς;... Je vous remercie» καταλήγει ο μουσικοσυνθέτης και προσθέτει το υστερόγραφο «Καημένε Παπαδόπουλε, πού είσαι να καμαρώσεις τη σπορά σου...».

Η τρομοκρατική οργάνωση μιλούσε στην προκήρυξή της για «επιφανείς προσωπικότητες της 'αντι-δικτατορικης' αυτοεξορίας, στο Παρίσι της καλοπέρασης όπως ο Μίκης Θεοδωράκης» και έκανε λόγο για «γνωστούς πρώην αριστερούς με κύρος και διεθνή φήμη, που ξεπληρώνουν τις ολιγοήμερες 'διακοπές' τους στα κρατητήρια της Ασφάλειας με βουλευτικά και υπουργικά αξιώματα».

Πηγή: in.gr

Τα τείχη και οι αυταπάτες των Κυπρίων

2009-11-17T00:31:00.002+02:00

Θεωρώ ιδιαίτερα δύσκολη την προσπάθεια, να εξάγει κανείς συμπεράσματα, όταν αναλύει αποσπασματικά την ιστορία μιας χώρας, δεν παύει όμως, να έχει απίστευτο ενδιαφέρον…

Τον τελευταίο καιρό, λόγω της 20ής επετείου της πτώσης του τείχους στο Βερολίνο, επανήρθε το θέμα της σύγκρισης με τη διαιρεμένη Λευκωσία.

Η ανατολική Γερμανία υπήρξε μία από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο. Η αντιπαλότητα με τη δυτική Γερμανία ωθούσε τον πληθυσμό σε έναν ύψιστο ανταγωνισμό που είχε ως αποτέλεσμα μία δυναμική ανάπτυξη. Αν υπολογίσει κανείς, ότι και στις δύο πλευρές του τείχους ζούσε και δημιουργούσε ένας εξαιρετικά εργατικός και οργανωμένος λαός, δεν εκπλήττεται καθόλου από την προοδευτικότητα που χαρακτήριζε τις δύο Γερμανίες. Το ιδεολογικοπολιτικό σύστημα όμως, στα ανατολικά περιόριζε τόσο βάναυσα τα ανθρώπινα δικαιώματα που παρ’ όλη τη δυναμικότητα του κράτους, ήταν θέμα χρόνου να καταρρεύσει. Με την πρώτη οικονομική κρίση, δόθηκε η αφορμή, παραμερίστηκαν τα τελευταία προσχήματα και άνοιξε ο δρόμος προς την ελευθερία. Ο σκοπός όμως, δεν ήταν ο αυτόνομος δημοκρατικός μετασχηματισμός, αλλά η ενσωμάτωση με την ομοσπονδιακή Γερμανία της ελεύθερης αγοράς. Έτσι, η διάλυση της ανατολικής Γερμανίας μέσα σε μία νύχτα, οδήγησε τους πολίτες της σε παράδοση άνευ όρων στη Δύση. Εξευτελισμός; Φυσικά! Αυτό σε μεγέθυνση αντανακλάται σε όλη την ανατολική Ευρώπη και δεν οφείλεται μόνο στη συστημική διαφορά. Ακόμη και νοσταλγός του κομμουνισμού να μην είναι κάποιος, νοιώθει την ανάγκη να υπερασπιστεί τα επιτεύγματα των τότε χωρών. Κι αυτοί άνθρωποι ήταν που δημιουργούσαν και ονειρεύονταν, έστω και κάτω από ανελεύθερες συνθήκες. Εάν η δυτική Γερμανία, πάνω στον ενθουσιασμό και την έπαρση της “άλωσης” το 1989, φερόταν με μεγαλύτερο σεβασμό απέναντι σε ό,τι θετικό υπήρχε στην πρώην ανατολική, δε θα είχε τη δεκαετία του 1990 το μεγάλο οικονομικό πρόβλημα που προκλήθηκε με το βάρος της ανάκαμψης στα νέα κρατίδια. Η μετάβαση θα έπρεπε οπωσδήποτε, να γίνει πιο ομαλά και χωρίς να ισοπεδώσει τις δομές και ειδικά τις διεθνείς συμφωνίες, αφού ακόμη και το επίσημο νόμισμα καταργήθηκε τελείως εσπευσμένα, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι τραγικές συνέπειες. Μετά από δύο δεκαετίες φυσικά, τα αποτελέσματα δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητα. Τόσο επί του εδάφους, όσο και στη νοοτροπία των Ανατολικογερμανών, οι πολυάριθμες και πολυέξοδες αλλαγές είναι ορατές. Πάρα πολλοί μετακινήθηκαν προς εγκατάσταση και ανεύρεση εργασίας στα νέα κρατίδια, αλλά πολλοί παρέμειναν στα παλιά, συντελώντας στην ανοικοδόμηση τόσο του ηθικού, όσο και των πόλεων. Όσο προχωράει ο χρόνος και εδραιώνεται το αίσθημα του κοινού κράτους, τόσο ξεθωριάζει το διαχωριστικό παρελθόν. Ας σημειωθεί εδώ, ότι ακόμη και η σημερινή καγκελλάριος είναι Ανατολικογερμανίδα…

Και επανερχόμαστε στα δικά μας…Η καταπίεση των Τουρκοκυπρίων στο Βορρά ήταν/είναι γνωστή σε όλους. Δυστυχώς, οι Ελληνοκύπριοι, αν και επικαλούνταν συχνά, για πολιτικούς λόγους, την ανελευθερία του συστήματος στα κατεχόμενα, όταν έφτασε η ώρα της εξέγερσης, δεν υπήρχε κανείς με το μέγεθος ενός Χέλμουτ Κολ στην προεδρεία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο οποίος θα είχε το θάρρος και τη διορατικότητα να αναγνωρίσει τη μέγιστη ιστορική στιγμή και να δώσει το χέρι στους απέναντι για την επανένωση της χώρας. Κρίνοντας εκ των υστέρων, οι Γερμανοί, πέτυχαν την επανένωση, έστω και με τα λάθη που διέπραξαν κατά τη βιαστική και υπεροπτική μετάβαση. Στην περίπτωση της Κύπρου, οι Ελληνοκύπριοι υπήρξαν επίσης, υπεροπτικοί και βιαστικοί, αλλά μόνο ως προς την προστασία των δικών τους κεκτημένων, δηλαδή το κράτος-θαύμα νότια της πράσινης γραμμής. Με μία λέξη: ΜΙΖΕΡΙΑ! Αν αυτή η νοοτροπία διαφαινόταν να έχει και ημερομηνία λήξης, τότε οι ανησυχίες μου για το μέλλον θα ήταν λιγότερες. Δυστυχώς όμως, ακόμη και μία πενταετία μετά την καταστροφική διαχείριση της λύσης και την πρωτοφανή διεθνή απομόνωση, εξακολουθούν πολλοί να στρουθοκαμηλίζουν, υπερασπιζόμενοι το κουτσουρεμένο και ασταθές κράτος που αυθαίρετα κυβερνούν από το 1963…Οι αυταπάτες όμως, πρέπει κάποτε να τερματιστούν. Αυτός ο τόπος δε μας ανήκει αποκλειστικά. Είτε θα συμβιβαστούμε με την ιδέα της συνδιαχείρισης με τους Τουρκοκύπριους, είτε θα παραδοθούμε στο σταδιακό αφανισμό, μέσω του άκρατου και πλήρως ανεξέλεγκτου τουρκικού εποικισμού στα αφύλακτα σύνορα μας στο Βορρά.

Σήμερα συμπληρώνονται 26 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους του Ντενκτάς…Δυστυχώς, πολλοί συνεχίζουν ακόμη το διαχωριστικό του “όραμα” και στις δύο πλευρές του συρματοπλέγματος. Αν ήταν στο χέρι τους, θα έσκαβαν έναν ισθμό κατά μήκος της πράσινης γραμμής, για να λύσουν κατά τα δικά τους “πρότυπα” και “ιδανικά” το πρόβλημα.

Οι γηγενείς πληθυσμοί, Ε/Κ και Τ/Κ, δεν έχουν την πολυτέλεια να συγκρούονται επ’ αόριστον, αν θέλουν να εξασφαλίσουν την επιβίωση τους στην ίδια τους την πατρίδα.

Εύχομαι, αν έρθει κάποτε η στιγμή που θα ξεχύνονται οι Ε/Κ στους δρόμους, για επανένωση και ειρήνη, 1. να υπάρχουν ακόμη Τ/Κ στο Βορρά ΚΑΙ 2. να είναι πρόθυμοι να ανταποκριθούν σε αυτό το κάλεσμα…

Εύχομαι να μην καταλήξουν οι γηγενείς πληθυσμοί σε αναμνηστικό είδος, περιορισμένοι σε καταυλισμούς (reservations), όπως τους Iνδιάνους στην Αμερική και μάλιστα στη δική μας περίπτωση, λόγω στενοκεφαλιάς, κοντοφθαλμίας και μικροσυμφερόντων.

Τότε, ο εξευτελισμός και η μιζέρια, θα είναι οριστικοί, μη αναστρέψιμοι και σήματα κατατεθέντα όλων των εναπομείναντων…Παλαιοκυπρίων…

ZΗΝΩΝ Ο ΣΙΕΡΕΠΕΚΛΗΣ-αρχιτέκτων

2009-11-07T09:17:00.003+02:00

"Τα υλικά για τον αρχιτέκτονα είναι όπως οι λέξεις για τον ποιητή" έγραφε σε μιά απο τις πινακίδες των εκθεμάτων στη θαυμάσια έκθεση του Ζήνωνα.

Μορφές αρχιτεκτονικές πλασμένες με πόνο (ξέρω τι σημαίνει), γλυπτά καμωμένα με μεράκι (όπως το μεράκι του πατέρα σου),χρώματα και αρώματα πλεγμένα σε μιά ανοιξιάτικη πανδαισία με πολύ φως και σκέψη και τέλος "το άλλο μάτι" εκείνο που τον χαρακτηρίζει σαν φωτογράφο συνθέτουν μιά πορεία αξιοζήλευτη και ποθητή.

Με μαεστρία ενός πλέον μεστωμένου αρχιτέκτονα ο Ζήνωνας μας ταξιδεύει στη μαγεία των μορφών και των υλικών,τόσο μέσα απο τα σκίτσα του, όσο και μέσα απο τα κτισμένα αλλά και τα "μη πραγματοποιημένα" έργα του.

Η αναζήτηση και το αστείρευτο γεμάτο ανησυχία πνεύμα του δημιουργού εξακολουθεί να με εμπνέει και να με συγκινεί μετά απο 25 χρόνια γνωριμίας.

Αγαπημένε μου Ζήνωνα,με συγκίνησε η αναφορά στο άτομο μου γιατί με θεωρείς "σταθμό" στη μακροχρόνια φιλία μας που έστω και λίγο νοιώθω "συνένοχος" στις αναζητήσεις σου.Το έργο του Carlo Scarpa που για μένα ήταν η στροφή προς την λεπτομέρεια αλλά και στην αναζήτηση μιάς ψηλής αισθητικής και που ήταν και ο συνδετικός κρίκος της μεταξύ μας φιλίας και συνεργασίας ακόμα με συνεπαίρνει.Μέσα απο την δουλειά σου νοιώθω και γω πιό δυνατός και ευτυχισμένος που είμαι σ'αυτό τον χώρο γιατί αρχιτέκτονες σαν εσένα δίνουν κουράγιο και κέφι σε μας τους πιό...."νεαρούς".

Η αρχιτεκτονική είναι πράξη ζωής και είμαι σίγουρος ότι οι άνθρωποι που είχαν την τύχη να σε εμπιστευτούν τώρα καμαρώνουν τα κτίρια τους γιατί είναι σίγουρα ευτυχισμένοι.

Ποθκιάντραποι ψεύτες!

2009-11-06T16:10:00.001+02:00

Καμιά φορά διερωτώμαι πως καταφέρνουν οι αντιομοσπονδιακοί και οι λοιποί απορριπτικοί να πείθουν ακόμα κόσμο, αφού η προσπάθεια τους για τορπιλισμό κάθε προσπάθειας για λύση, βασίζεται αποκλειστικά στο ψέμα. Δείτε πόσο απλά ο Άριστος Δαμιανού κονιορτοποιεί και διαλύει τρία από τα βασικά επιχειρήματα των "απόν θέλουν να πααν στο φούρνο, πέντε μέρες κοσσιηνίζουν"

Μήπως ο Πρόεδρος, η κυβέρνηση αλλά και το ΑΚΕΛ, ακόμα και το ΔΗΣΥ, πρέπει να ανασκευάζουν συστηματικά, όσο πιο απλά αλλά και μεγαλόφωνα γίνεται, έτσι που να αντιλαμβάνεται όλος ο κόσμος;

Ψέματα και αλήθειες για τη δικοινοτική διζωνική ομοσπονδία

Επειδή 32 χρόνια μετά την αποδοχή από την ελληνοκυπριακή κοινότητα της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας, κάποιοι δεδηλωμένοι και μη αντιομοσπονδιακοί, σε μια προσπάθεια να πλήξουν το στόχο της ομοσπονδιακής λύσης, αντί να μιλούν τεκμηριωμένα και με επιχειρήματα, παραπληροφορούν το λαό, οφείλουμε να δίνουμε καθαρές απαντήσεις προς αποκατάσταση της αλήθειας.

Το ψέμα: "Κανένα ψήφισμα δεν μιλά για διζωνική ομοσπονδία".
Η αλήθεια: Σωρεία ψηφισμάτων αναφέρονται στη μορφή, τη βάση της λύσης. Μεταξύ άλλων, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας 649 του 1990 και 716 του 1991. Το 649 επί λέξη "Kαλεί τους ηγέτες των δυο κοινοτήτων να συνεχίσουν τις προσπάθειές τους για να επιτύχουν ελεύθερα μια αμοιβαία αποδεκτή λύση που να προνοεί για την εγκαθίδρυση ομοσπονδίας, η οποία θα είναι δικοινοτική όσον αφορά τις συνταγματικές πτυχές και διζωνική όσον αφορά τις εδαφικές πτυχές, σύμφωνα με το παρόν ψήφισμα και τις συμφωνίες υψηλού επιπέδου του 1977 και 1979 και να συνεργασθούν, πάνω σε ισότιμη βάση, με το Γενικό Γραμματέα για τη συμπλήρωση, σε πρώτο στάδιο και πάνω σε επείγουσα βάση, ενός περιγράμματος μιας συνολικής συμφωνίας όπως συμφωνήθηκε τον Iούνιο του 1989". Το 716 επί λέξη "Eπαναβεβαιώνει τη θέση του [Συμβουλίου Ασφαλείας] στο Kυπριακό, όπως εκφράστηκε πρόσφατα με το ψήφισμα 649 (1990) και σύμφωνα με τις Συμφωνίες Kορυφής του 1977 και 1979 μεταξύ των μερών στην Kύπρο ότι οι θεμελιώδεις αρχές για μια διευθέτηση στην Kύπρο είναι η κυριαρχία, η ανεξαρτησία, η εδαφική ακεραιότητα και το αδέσμευτο της Kυπριακής Δημοκρατίας, ο αποκλεισμός της ένωσης ολόκληρης ή μέρους της νήσου με οποιαδήποτε άλλη χώρα και ο αποκλεισμός οποιασδήποτε μορφής διχοτόμησης ή απόσχισης και η εγκαθίδρυση μιας νέας συνταγματικής διευθέτησης για την Kύπρο, η οποία θα διασφαλίζει την ευημερία και ασφάλεια της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής κοινότητας σε μια δικοινοτική και διζωνική ομοσπονδία".

Το ψέμα: "Η διζωνικότητα προϋποθέτει εγγυημένες πλειοψηφίες".
Η αλήθεια: Αυτή ήταν η τουρκική θέση την οποία ποτέ δεν αποδεχτήκαμε. Σε κάθε περίπτωση, αυτό δεν ισχύει. Με την επιστροφή της πλειοψηφίας των Ελληνοκυπρίων προσφύγων υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση, στα σπίτια και τις περιουσίες τους που θα ανήκουν στην ελληνοκυπριακή ομόσπονδη μονάδα, υπολείπονται περί τις 70 με 80 χιλιάδες πρόσφυγες. Και όλοι να ασκήσουν το δικαίωμα επιστροφής, οι Τουρκοκύπριοι ούτως ή άλλως είναι τουλάχιστον τριπλάσιοι και άρα δεν τίθεται θέμα εγγυημένων πλειοψηφιών και μόνιμων παρεκκλίσεων από ανθρώπινα δικαιώματα.
Το ψέμα: "Ποτέ δεν δεχτήκαμε τον όρο "διζωνική ομοσπονδία".
Η αλήθεια: Υπάρχει σωρεία επίσημων τοποθετήσεων της ελληνοκυπριακής κοινότητας επί τούτου. Μεταξύ άλλων, οι Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου 1977 και 1979, μεταξύ των Προέδρων Μακαρίου και Κυπριανού αντίστοιχα και του Ραούφ Ντενκτάς, οι ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου του 1989 επί Προεδρίας Βασιλείου, το κοινό ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου του Σεπτεμβρίου 2009 επί Προεδρίας Χριστόφια και βέβαια η κοινή δέσμευση των δύο κοινοτήτων μέσα από τη Συμφωνία του Προέδρου Παπαδόπουλου και του ηγέτη της τουρκοκυπριακής κοινότητας Μεχμέτ Αλί Ταλάτ της 8ης Ιουλίου 2006, η οποία στο άρθρο 1 επαναβεβαιώνει τη "δέσμευση για την επανένωση της Κύπρου με βάση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας".

Η ιστορικότητα των στιγμών απαιτεί από όλους υπευθυνότητα. Όσοι αντιτίθενται στην ομοσπονδία, ας το πουν επιτέλους καθαρά και ας πάψουν να λένε ψέματα στο λαό. Μα ας γνωρίζουν ότι με τη θέση τους για καταγγελία του συμφωνημένου πλαισίου λύσης προσφέρουν άριστη υπηρεσία στην κατοχική δύναμη. Η δε αποδοχή της θέσης τους, θα οδηγήσει στο απευκταίο. Στη διαιώνιση και μονιμοποίηση της διχοτόμησης. Γιατί το δίλημμα σήμερα δεν είναι μεταξύ ομοσπονδίας και "μιας καλύτερης λύσης". Το δίλημμα σήμερα είναι μεταξύ ομοσπονδίας και διχοτόμησης.

Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΑΚΕΛ, Νομικός - Διεθνολόγος

Άριστος Δαμιανού
Κωδικός άρθρου: 907197
ΠΟΛΙΤΗΣ - 06/11/2009, Σελίδα: 14

Οι όροι του Συνταγματικού

2009-10-28T13:54:00.007+02:00

Έχω την εντύπωση, ότι όσο προχωρούν οι συνομιλίες ολοένα και στα βαθύτερα για την επανένωση της Κύπρου, τόσο πιο πολύ εντείνονται οι φωνασκίες και οι αερομαχίες. Αν και δε με ενδιαφέρουν τα μικροπολιτικά, ομολογώ, ότι ενέσκυψα και σε αυτά τα θέματα για να καταλάβω επιτέλους, περί τίνος πρόκειται. Διανύουμε το δεύτερο γύρο των απευθείας διαπραγματεύσεων και αντί να συζητούνται οι επεξηγήσεις των όρων και οι τρόποι εγχώριας και διεθνούς διαφώτισης για τις επιθυμίες και τις επιδιώξεις των Ελληνοκυπρίων, παρακολουθούμε καθημερινώς, αναχρονιστικές αψιμαχίες αποπροσανατολισμού από τον προσυμφωνημένο στόχο.

Ποιός είναι ο στόχος;

Η υφιστάμενη διαδικασία αφορά αποκλειστικά τη Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία.

Ο σημερινός πρόεδρος έλαβε μόλις πριν 20 μήνες λαϊκή εντολή για διαπραγμάτευση και λύση του κυπριακού προβλήματος πάνω σε αυτή τη βάση. Τα υπόλοιπα: θέσεις, κατα-θέσεις, επι-θέσεις από πλευράς ατόμων που δε στηρίζουν τη συγκεκριμένη μάχη που δίνεται, είναι εκτός τόπου και χρόνου και δε θα έπρεπε να μονοπωλούν την προσοχή της επικαιρότητας.

Φυσικά, η ΣΙΩΠΗ της συντριπτικής πλειοψηφίας χώρων και ατόμων που συμφωνούν με τον προκαθορισμένο στόχο, είναι τόσο εκκωφαντική που επιτρέπει την ανεξέλεγκτη καλλιέργεια αρνητισμών και τεχνητών εμποδίων από τους συνήθεις μειοψηφικούς κύκλους, οι οποίοι δυσανασχετούν μεγαλοφώνως και με κάθε μέσο, μόλις διαφανεί έστω και μία σπίθα ελπίδας και προόδου στις συνομιλίες…

Κύρια ευθύνη γι αυτή την απαράδεχτη κατάσταση φέρει η κυβέρνηση.

Πού είναι η Εκστρατεία Διαφώτισης που έχει κηρύξει εδώ και τόσο καιρό;

Αναρωτιέμαι ποιοι αντιπροσωπεύονται εν τέλει από αυτή την κυβέρνηση και πότε θα απευθυνθούν επιτέλους οι αρμόδιοι σε όσους ενδιαφέρονται πράγματι για την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με συμφωνημένο σχέδιο λύσης. Ο σκοπός της διακυβέρνησης δεν πρέπει να είναι το παραχάϊδεμα των ούτως ή άλλως διαφωνούντων, αλλά η επίτευξη των προεκλογικών υποσχέσεων.

Δε βλέπω το λόγο, γιατί ο πρόεδρος και η διαπραγματευτική ομάδα, να νοιώθουν συνεχώς την ανάγκη, να απολογούνται στους απορριπτικούς κύκλους.

Το ζητούμενο δεν είναι να μεταπειστούν αντιτιθέμενα, μεμονωμένα άτομα, αλλά να λυθεί το κυπριακό και να επανενωθεί η χώρα. Όλες αυτές οι ενέργειες καταλήγουν (ή αποσκοπούν;) σε αλόγιστη σπατάλη χρόνου και ύψιστη ασέβεια προς την τόσο πρόσφατη λαϊκή εντολή.

Παρόλο που δεν περνάει μέρα, χωρίς να διαβάσω 5-10 άρθρα για το κυπριακό, δύσκολα εντοπίζω κάτι που να μην επαναλαμβάνει τα ήδη γνωστά ή να μην εκφράζει τους διαχρονικούς μας ευσεβοποθισμούς.

Πιστεύω, όμως, ότι το σημερινό δημοσίευμα, θα άξιζε, είτε να αποσταλεί μαζικά μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, είτε να εκτυπωθεί και να διανεμηθεί ως φυλλάδιο στους δρόμους και τα σπίτια.

Πρόκειται για την ερμηνεία των βασικών αρχών του ομοσπονδιακού κράτους, όπως την παρουσίασε σε έγγραφο του, ο πρόεδρος Χριστόφιας, στην τελευταία συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, το Σεπτέμβριο.

***

Το πλαίσιο λύσης του Συνταγματικού

Τους βασικούς όρους και το πλαίσιο που διέπουν τη λύση του Κυπριακού στην πτυχή της διακυβέρνησης, όπως την επιδιώκει η ε/κ πλευρά κι όπως καταγράφεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ερμηνεύει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με σχετικό έγγραφο που κατέθεσε στην τελευταία από τις πρόσφατες πολυήμερες συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου (14-17 Σεπτεμβρίου).

Ο “Π” μελέτησε προσεκτικά το έγγραφο και το παρουσιάζει σήμερα αυτούσιο.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας, με την υποβολή του κειμένου ανταποκρίθηκε σε αίτημα αρκετών μελών του Εθνικού να υπάρξει μια συμφωνημένη ερμηνεία των όρων που χρησιμοποιούνται στο Συνταγματικό. Ταυτόχρονα, ο κ. Χριστόφιας λειτούργησε και προληπτικά. Κι αυτό διότι, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων ε/κ πλευρά παραθέτουν σχεδόν καθημερινά τα τελευταία τριάντα χρόνια ως συνταγματικό πλαίσιο της λύσης τη διζωνική-κοινοτική ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα όπως ερμηνεύεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ και με μία κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια, αρκετά κόμματα εξακολουθούν να ερμηνεύουν κατά το δοκούν αυτούς τους ανωτέρω όρους.

Ως αποτέλεσμα, οι πολίτες γίνονται διαρκώς αποδέκτες εσωτερικών αντιπαραθέσεων και διαφωνιών για το κατά πόσο η ε/κ πλευρά προωθεί με τον ορθό τρόπο τις επιδιώξεις της στις συνομιλίες. Στον τερματισμό αυτής της στείρας αντιπαράθεσης αποσκοπούσε προφανώς ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τη σύνταξη και την υποβολή του εγγράφου στη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, στις 17 του περασμένου Σεπτεμβρίου.

Μύθοι και πραγματικότητα

Ο “Π” πιστεύει πως η ανάγνωσή του θα είναι χρήσιμη για όλους τους πολίτες, καθώς θα είναι πλέον σε θέση να διαχωρίσουν τους πολιτικούς μύθους, που αναπαράγονται καθημερινά, από την πραγματικότητα. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ερμηνεία όρων όπως ομοσπονδία, μία κυριαρχία, διεθνής προσωπικότητα και ιθαγένεια. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η ερμηνεία τού τι σημαίνει μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφού ο ίδιος ο Δ. Χριστόφιας υποστηρίζει ότι τη συνέχιση του σημερινού κράτους διασφαλίζουν οι Συνθήκες του ‘60, όπου περιλαμβάνονται κι οι εγγυήσεις, τις οποίες τώρα, ως θέση εκκίνησης, επιδιώκει να καταργήσει. Επιπλέον, στην εξήγηση του όρου διζωνικότητα αφήνονται ξεκάθαρες αιχμές κατά των κομμάτων που υποστηρίζουν ότι ο συγκεκριμένος όρος δεν περιέχεται στις Συμφωνίες Κορυφής κι άρα πρέπει να απαλειφθεί, ενώ ταυτόχρονα έχουν αναγάγει σε σημαία τους τη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου του 2006 μεταξύ του Τάσσου Παπαδόπουλου και του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Μια συμφωνία, της οποίας η διζωνικότητα αποτελεί αναπόσπαστη κι αδιαμφισβήτητη πρόνοια.

Οι όροι του συνταγματικού

Παραθέτουμε το πλήρες κείμενο του εγγράφου, έτσι όπως υποβλήθηκε στο Εθνικό Συμβούλιο.

• Μία και μόνη κυριαρχία

(όπως θα καταδειχθεί από τα πιο κάτω)

Η μία και μόνη κυριαρχία (single sovereignty) με την κλασική έννοια του διεθνούς δικαίου έχει δύο πτυχές. Σημαίνει , πρώτο, ότι το κράτος είναι ανεξάρτητο στις διεθνείς του σχέσεις και, δεύτερο, ότι η κρατική εξουσία είναι η ανώτατη εξουσία στο εσωτερικό και όλες οι άλλες εσωτερικές εξουσίες (π.χ. τα όργανα εξουσίας στις περιφέρειες ομοσπονδιακών κρατών) είναι ιεραρχικά κάτω από την κεντρική εξουσία, κάτι που εκφράζεται, μεταξύ άλλων, με την υπεροχή του ομοσπονδιακού συντάγματος έναντι των περιφερειακών συνταγμάτων.

Η μία και μόνη κυριαρχία σημαίνει ότι ένα θα είναι το κράτος. Γι’ αυτό και όλα ανεξαιρέτως τα ομοσπονδιακά κράτη έχουν μία και μόνη κυριαρχία.

Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι κάποιες φραστικές αναφορές σε “κυριαρχία” των περιφερειών στον τομέα των αρμοδιοτήτων τους δεν έχουν καμία ουσιαστική σημασία. Για παράδειγμα, τα καντόνια της Ελβετίας όπου γίνεται αναφορά σε κυριαρχία των καντονιών, ούτε ανεξαρτησία έχουν, ούτε και τέτοιες αρμοδιότητες που να τα θέτουν υπεράνω ή, έστω, στο ίδιο ιεραρχικά επίπεδο με την κεντρική εξουσία.

Στη δική μας περίπτωση, τα κατά καιρούς σχέδια των Ηνωμένων Εθνών αναφέρονταν σε μία και μόνη κυριαρχία αλλά πάντα πρόσθεταν κάποια “ουρά”, με προφανή στόχο την ικανοποίηση επικοινωνιακών αναγκών της τ/κ πλευράς (ισότιμη κατανομή κυριαρχίας, κυριαρχία που εκπηγάζει ισότιμα από τις δύο κοινότητες, κ.ά.). Αυτό, όμως, δημιουργούσε πρόβλημα στη δική μας πλευρά. Στα κοινά ανακοινωθέντα των δύο ηγετών η τ/κ πλευρά δέχθηκε για πρώτη φορά τη μία και μόνη κυριαρχία, αλλά εμμένει στην πρόνοια του Σχεδίου Ανάν για κυριαρχικώς ασκούμενες αρμοδιότητες των ομόσπονδων μονάδων στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων που θα τους παραχωρεί το ομοσπονδιακό σύνταγμα. Παρόλο που συνιστά μεγάλη υπερβολή ο ισχυρισμός ότι αυτό συνιστά χωριστή κυριαρχία, η πλευρά μας δεν το αποδέχεται και αυτό καταγράφεται στο σχετικό έγγραφο για τη διακυβέρνηση.

• Μία και μόνη διεθνής προσωπικότητα

Η μία και μόνη διεθνής προσωπικότητα απορρέει από την κυριαρχία και, συνεπώς, όπου υπάρχει πρωτογενής, δηλαδή κρατική, διεθνής προσωπικότητα υπάρχει και κυριαρχία. Η διεθνής προσωπικότητα σημαίνει ότι το κράτος είναι το μόνο υποκείμενο διεθνούς δικαίου και ποτέ οι περιφέρειες του. Αυτό δεν αποκλείει περιορισμένο δικαίωμα σύναψης συνθηκών από τις περιφέρειες, αλλά αυτό δεν ισοδυναμεί με διεθνή προσωπικότητα αφού το δικαίωμα δεν είναι αυθύπαρκτο και παραχωρείται από το ομοσπονδιακό σύνταγμα. Η τ/κ πλευρά απαιτεί δικαίωμα των ομόσπονδων περιοχών να συνάπτουν διεθνείς συμφωνίες σε όλο το φάσμα των αρμοδιοτήτων τους επικαλούμενη το βελγικό μοντέλο. Η πλευρά μας δέχεται τέτοιο δικαίωμα μόνο για εμπορικές και πολιτιστικές συμφωνίες, μόνο με υποτελείς αρχές άλλων κρατών και όχι απευθείας αλλά μέσω της ομοσπονδιακής κυβέρνησης.

• Μία και μόνη ιθαγένεια

Ιθαγένεια είναι ο δημοσίου δικαίου δεσμός ενός ατόμου προς το κράτος στο λαό της οποίας αυτό ανήκει. Σε κάθε κράτος υπάρχει μόνο μία ιθαγένεια. Διπλή ιθαγένεια αφορά μόνο πολίτες που έχουν την ιθαγένεια δύο χωριστών κυρίαρχων κρατών και ποτέ πολίτες που να έχουν χωριστή ιθαγένεια σε ένα ενωμένο κράτος. Σε αρκετά ομοσπονδιακά κράτη συναντάται η λεγόμενη εσωτερική ιθαγένεια που ούτε αναιρεί ούτε έχει οποιαδήποτε σχέση με τη μία και μόνη ιθαγένεια αφού υπάρχει για σκοπούς που επιβάλλονται από λόγους εσωτερικών πολιτειακών ρυθμίσεων, π.χ. για σκοπούς άσκησης πολιτικών δικαιωμάτων και ρύθμισης βασικών ελευθεριών. Στο σύνταγμα του 1960 δεν υπήρχε τέτοια ανάγκη αφού τα πολιτικά δικαιώματα ασκούνταν σε κοινοτική βάση. Επειδή σύμφωνα με το Σχέδιο Ανάν η άσκηση πολιτικών δικαιωμάτων, με εξαίρεση τη Γερουσία θα γινόταν σε εδαφική και όχι κοινοτική βάση, εισήχθη η εσωτερική ιθαγένεια με τη διευκρίνιση ότι αυτή δεν υποκαθιστά την ιθαγένεια του ομοσπονδιακού κράτους και την έχουν μόνο όσοι έχουν ομοσπονδιακή ιθαγένεια. Παρόλο που η εσωτερική ιθαγένεια δεν επηρεάζει τη μία και μόνη ιθαγένεια, η πλευρά μας για σκοπούς αποφυγής παρερμηνειών ζήτησε αλλαγή της ορολογίας με άλλη (π.χ. διεύθυνση διαμονής μόνιμης κατοικίας).

• Ομοσπονδία

Η αλήθεια είναι ότι σήμερα υπάρχουν καμιά εικοσαριά ομοσπονδιακά κράτη (τα οποία, όμως, καταλαμβάνουν σχεδόν τη μισή έκταση του πλανήτη και στα οποία ζει περίπου το 40% του πληθυσμού της γης) και πράγματι δεν βρίσκεις ούτε δύο που να μοιάζουν εντελώς μεταξύ τους. Η κάθε ομοσπονδία έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες. Ορισμένες ιδρύθηκαν με συνένωση χωριστών κρατών( κλασικές ομοσπονδίες του 19ου αιώνα-ΗΠΑ, Γερμανία, Ελβετία), άλλες ιδρύθηκαν με αποκέντρωση ενιαίων κρατών (όλες σχεδόν οι σύγχρονες ομοσπονδίες με τελευταίο παράδειγμα το Βέλγιο), άλλες ιδρύθηκαν για αποκέντρωση αχανών κρατών, άλλες για ιστορικούς λόγους και άλλες για αντιμετώπιση προβλημάτων μεταξύ διαφορετικών εθνοτήτων. Όλα αυτά εξηγούν το γιατί υπάρχουν διαφορές από ομοσπονδία σε ομοσπονδία. Αυτή, όμως, είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι υπάρχουν και κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα όλων ανεξαιρέτως των ομοσπονδιών τα οποία και καθορίζουν το περιεχόμενο του όρου.

Έτσι, η κάθε ομοσπονδία αποτελείται από δύο τουλάχιστον περιφέρειες, καθεμιά από τις οποίες έχει δικά της όργανα εξουσίας (κυβέρνηση, βουλή, δικαστήρια) και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά από το ενιαίο κράτος, του οποίου οι επαρχίες δεν έχουν δικά τους όργανα εξουσίας αλλά υπάγονται απευθείας στην κεντρική εξουσία. Και αφού υπάρχουν κεντρικά και περιφερειακά όργανα εξουσίας, είναι απαραίτητος ο διαχωρισμός των αρμοδιοτήτων μεταξύ τους. Οι βασικές αρμοδιότητες, που διασφαλίζουν την ενότητα του κράτους, ανήκουν στο κέντρο ενώ οι περιφέρειες των ομοσπονδιακών κρατών έχουν ταυτόσημες αρμοδιότητες. Εννοείται ότι όλες οι ομοσπονδίες έχουν μία κυριαρχία, διεθνή προσωπικότητα και ιθαγένεια και διασφαλίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες, στοιχεία που δικαίως απαιτούμε να γίνουν δεκτά από την τουρκοκυπριακή πλευρά.

• Διζωνικότητα

Υποστηρίζεται ότι η διζωνικότητα δεν περιλαμβάνεται στη Συμφωνία Υψηλού Επιπέδου του 1977. Πράγματι, η συγκεκριμένη ορολογία δεν περιλαμβάνεται εκεί.

Αφού, όμως, λέμε ότι μας ενδιαφέρει το περιεχόμενο και όχι η ταμπέλα, ας δούμε το σχετικό περιεχόμενο τής εν λόγω συμφωνίας:
“(Ι)Επιδιώκουμε μια ανεξάρτητη, αδέσμευτη, δικοινοτική ομοσπονδιακή Δημοκρατία.

(2)Το έδαφος που θα τελεί υπό τη διοίκηση κάθε κοινότητας θα πρέπει να συζητηθεί υπό το φως της οικονομικής βιωσιμότητας ή παραγωγικότητας και της ιδιοκτησίας γης.

(3)Ζητήματα αρχών, όπως της ελευθερίας διακίνησης, ελευθερίας εγκατάστασης, το δικαίωμα περιουσίας και άλλα ειδικά θέματα, είναι ανοιχτά προς συζήτηση, λαμβανομένης υπόψη της θεμελιώδους βάσης ενός δικοινοτικού ομοσπονδιακού συστήματος και ορισμένων πρακτικών δυσκολιών που θα μπορούσαν να εγερθούν για την τουρκοκυπριακή κοινότητα.

Ασφαλώς στη συμφωνία γίνεται λόγος και για διασφάλιση της ενότητας της χώρας, όρος που απευθύνεται στην τουρκοκυπριακή πλευρά. Το ερώτημα για τη δική μας πλευρά είναι κατά πόσον δεχόμαστε τις παραγράφους 2 και 3. Αν ναι, τότε δεχόμαστε το περιεχόμενο της διζωνικής, που δεν είναι άλλο από την ύπαρξη δύο ζωνών ( ή πολιτειών όπως ονομάζονται στις ΗΠΑ ή γαιών όπως ονομάζονται στη Γερμανία ή καντονιών όπως ονομάζονται στην Ελβετία ή επαρχιών όπως ονομάζονται στον Καναδά, αυτό δεν έχει ουσιαστική σημασία), καθεμιά από τις οποίες θα διοικείται από την αντίστοιχη κοινότητα. Παρεμπιπτόντως, κακώς γίνεται σύγκριση με τις ζώνες στη Γερμανία μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γιατί εκείνες δεν είχαν καμιά απολύτως σχέση με την πολιτειακή δομή της χώρας και, συνεπώς, συγκρίνονται ανόμοιες καταστάσεις.

Όσον αφορά την “ταμπέλα”, στη συνέχεια έγινε δεκτή και αυτή, αφού όλα τα σχέδια του ΟΗΕ που υποβλήθηκαν μετά τις Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου προνοούν ρητώς για διζωνική ομοσπονδία όσον αφορά την εδαφική πτυχή, δηλαδή υιοθετούν τον όρο και του προσδίδουν το περιεχόμενο που αναφέραμε πιο πάνω. Το ίδιο και πληθώρα ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας. Κανένα από τα πιο πάνω σχέδια δεν απορρίφθηκε λόγω αναφοράς σε διζωνική.

Και για να μην πηγαίνουμε μακριά, η ίδια η συμφωνία της 8ης Ιουλίου, υπό τον τίτλο “Δέσμη Αρχών”, προνοεί: “1. Δέσμευση για την επανένωση της Κύπρου με βάση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, όπως καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας”.

Συμπερασματικά, ο όρος “διζωνική” σημαίνει ότι θα υπάρχουν δύο περιφέρειες στην ομοσπονδία και η κάθε κοινότητα θα διοικεί μία περιφέρεια.

• Δικοινοτικότητα

Σημαίνει ότι και οι δύο κοινότητες θα έχουν αποτελεσματική συμμετοχή στα ομοσπονδιακά όργανα και τις αποφάσεις. Αυτό το στοιχείο δεν είναι νέο αφού περιλαμβάνεται στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

• Πολιτική ισότητα

Σημαίνει, σύμφωνα με τον ορισμό του Συμβουλίου Ασφαλείας (ψήφισμα 750 και επόμενα), ότι: Η πολιτική ισότητα δεν συνεπάγεται ίση αριθμητική συμμετοχή σε όλα τα ομοσπονδιακά όργανα, η έγκριση και τροποποίηση του ομοσπονδιακού συντάγματος θα απαιτεί έγκριση και των δύο κοινοτήτων, αποτελεσματική συμμετοχή και των δύο κοινοτήτων σε όλα τα όργανα και αποφάσεις της ομοσπονδιακής κυβέρνησης, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δεν θα μπορεί να εγκρίνει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον των συμφερόντων μιας κοινότητας και ισότητα και ταυτόσημες εξουσίες και λειτουργίες των δύο ομόσπονδων πολιτειών.

Συμπερασματικά, το ολοκληρωμένο πλαίσιο λύσης που καθόρισε ο ΟΗΕ είναι απλό: Ένα κράτος-δύο κοινότητες. Το δεύτερο σκέλος απευθύνεται καθαρά προς την ελληνοκυπριακή πλευρά και εμείς το δεχόμαστε απερίφραστα (διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία και πολιτική ισότητα). Το πρώτο σκέλος απευθύνεται προς την τουρκοκυπριακή κοινότητα ( ένα κράτος, μία κυριαρχία, διεθνής προσωπικότητα και ιθαγένεια). Καμιά πλευρά δεν μπορεί να επιλέγει μόνο ό,τι τη βολεύει από το πλαίσιο, διότι σε μια τέτοια περίπτωση η μεν ελληνοκυπριακή πλευρά θα προκρίνει ενιαίο κράτος και η δε τουρκοκυπριακή πλευρά συνομοσπονδία κρατών.

• Μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας

Υπάρχουν δύο τρόποι δημιουργίας ομοσπονδίας: Η συνένωση χωριστών κρατών (κλασικές ομοσπονδίες του 19ου αιώνα όπως Γερμανία, Ελβετία, ΗΠΑ) και η μετεξέλιξη ενιαίου κράτους σε ομοσπονδιακό (σχεδόν όλες οι σύγχρονες ομοσπονδίες με πρόσφατο παράδειγμα το Βέλγιο). Στην πρώτη περίπτωση έχουμε διαδοχή κράτους (με απλά λόγια, τη διάλυση υφιστάμενων κρατών και δημιουργία ενός νέου, ομοσπονδιακού κράτους). Στη δεύτερη περίπτωση έχουμε συνέχεια του υφιστάμενου κράτους. Η τελευταία διασφαλίζεται βασικά με τη συνέχεια της συμμετοχής του κράτους σε διεθνείς οργανισμούς διακρατικού χαρακτήρα (π.χ., ΟΗΕ, Ευρωπαϊκή Ένωση), καθώς και με τη συνέχιση των διεθνών συνθηκών που δεσμεύουν το κράτος. Όταν συνυπάρχουν τα δύο αυτά στοιχεία ουσιαστικά διασφαλίζεται η συνέχεια του κράτους, ενώ διάφορα εσωτερικά στοιχεία, ακόμη και δραστικές αλλαγές όπως η αλλαγή πολιτειακής δομής, καθώς και συμβολισμοί δεν στοιχειοθετούν διαδοχή κράτους. Η ακλόνητή μας θέση είναι ότι θα πρέπει να διασφαλιστεί η συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και γι αυτό απορρίπτουμε την λεγόμενη παρθενογένεση, την οποία ο Ταλάτ υποσχέθηκε να εγκαταλείψει. Παραδόξως, έκφραση της συνέχειας της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι οι συνθήκες του 1960 που την εγκαθίδρυσαν. Δηλαδή, η συνθήκη εγκαθίδρυσης (των Βάσεων συμπεριλαμβανομένων) και η συνθήκη εγγύησης και συμμαχίας.

Λευτέρης Αδειλίνης, “Πολίτης” – 25/10/2009

Λύση ή κρίση. Ομιλία του Τάκη Χ"Δημητρίου

2009-10-27T12:33:00.001+02:00

Παρουσιάζω σήμερα το κείμενο της ομιλίας του Τάκη Χ"Δημητρίου που έγινε ενώπιον πυκνού ακροατηρίου στο οίκημα της ΑΕΜ Μορφου στη Λεμεσό στις 23 Οκτωβρίου 2009.

Πρόκειται για μια πλήρως εμπεριστατωμένη ομιλία που πραγματεύεται το κυπριακό σε όλες του τις πτυχές και που κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατηρίου. Με μεστό λόγο, χωρίς χαρακτηρισμούς και ακρότητες, ο Τάκης Χ"Δημητρίου κατέδειξε την ανάγκη για λύση τώρα και δεν άφησε περιθώρια αμφιβολίας για το τι θα ακολουθήσει ενδεχόμενο ναυάγιο των συνομιλιών.

Ευχαριστώ το φίλο Τάκη για την καλοσύνη που είχε να μας παραχωρήσει το πλήρες κέιμενο της ομιλίας του.

Λύση ή κρίση

Του Τάκη Χατζηδημητρίου

Όταν αναφερόμαστε στο Κυπριακό θα πρέπει να έχουμε επίγνωση της σοβαρότητας του ίδιου του προβλήματός μας. Πως ένα όραμα ελευθερίας επισφραγίστηκε από τη μεγαλύτερη συμφορά της ιστορίας της Κύπρου τον Ιούλη του 1974, με το προδοτικό πραξικόπημα της ελληνικής χούντας και την τούρκικη εισβολή και κατοχή που ακόμη συνεχίζεται. Και θα πρέπει να αναλογιστούμε πως ο αγώνας του λαού μας για ελευθερία από ένα λαμπρός κι ελπιδοφόρος προορισμός εξελίχτηκε σε μια επίμονη και σκληρή προσπάθεια για να περισώσουμε ότι μπορεί να περισωθεί.

Τώρα πια έφθασε η ώρα της αλήθειας. Τέλειωσε η περίοδος όπου ΕΚ και ΤΚ αναζητούσαμε χωριστά ο καθένας την δική του ελευθερία. Ούτε η ελευθερία των ΕΚ, με την ένωση, λογαριαζόταν από τους ΤΚ και δική τους ελευθερία. Ούτε η ελευθερία των ΤΚ με το ταξίμ ήταν ελευθερία για τους ΕΚ. Κι ούτε μπορεί να λογαριαστεί λύση η σημερινή κατάσταση με την κατοχή τη διαίρεση και τη γραμμή αντιπαράταξης στη καρδιά της Κύπρου.

Η αναζήτηση λύσης ύστερα από τόσες τραγικές εμπειρίες σημαίνει έξοδο από τα αδιέξοδα και σημαίνει επανένωση της κοινής μας πατρίδας.

Τώρα είναι η ώρα να υψώσουμε πάνω από τις διαφορές, πάνω από τα πένθη και τις καταστροφές ένα όραμα για την Κύπρο και το λαό της. Ένα κοινό όραμα. Το όραμα ότι όλοι είμαστε παιδιά αυτού του τόπου αυτής της γης, κι ότι όλοι αγαπούμε την πατρίδα μας, όλοι είμαστε εξ ίσου πατριώτες ανεξάρτητα από φυλή και θρησκεία κι ότι όλοι έχουμε κοινή μας πατρίδα ολόκληρη την Κύπρο κι όχι τη μισή. Θα πρέπει ακόμη να λογαριάσουμε ότι και ο πόνος είναι κοινός. Δεν είναι μονοπώλιο κανενός. Έχουμε εμείς χήρες και ορφανά, αλλά έχουν κι οι ΤΚ. Έχουμε οι ΕΚ αγνοούμενους αλλά έχουν κι οι ΤΚ. Έκαμαν οι ΤΚ και ο τουρκικός στρατός εγκλήματα; Έκαμαν. Αλλά εγκλήματα έγιναν κι από τους δικούς μας. Κι ας μη αρχίσουμε την καταγραφή και την αρίθμηση τους. Τo έγκλημα έχει ηθική διάσταση κι όχι αριθμητική. Και πολλές φορές υπαρχουν βάναυσα εγκλήματα που δεν είναι φόνοι. Κάμαμε και ΤΚ και ΕΚ εγκλήματα που στιγματίζουν την ιστορία του τόπου. Το ερώτημα όμως παραμένει: Τι σκοπεύουμε να κληρονομήσουμε στα παιδιά μας; Τη βία, το μίσος και την εκδίκηση; Τότε δε θα κάνουμε ποτέ ένα κράτος ειρήνης και δημοκρατίας. Θα κάνουμε κι άλλα νεκροταφεία, άλλους ήρωες κι άλλα αγάλματα. Στα παλιά μίση και πένθη θα προσθέσουμε νέα.
Αν όμως θέλουμε πραγματικά λύση αυτή θα υπάρξει μόνο με τη συμβίωση ΕΚ και ΤΚ. Θα πρέπει να εννοήσουμε ότι όσο εξακολουθεί να παραμένει άλυτο το Κυπριακό, η κατοχή θα συνεχίζεται, οι Ελληνοκύπριοι θα συρρικνώνονται σε ένα μίζερο νότο και οι Τουρκοκύπριοι θα λιγοστεύουν με την μετανάστευση και την εισροή των εποίκων. Για να επιβιώσουν οι ΕΚ θα πρέπει να επιβιώσουν και οι ΤΚ. Ισχύει και το αντίθετο, για να επιβιώσουν οι ΤΚ θα πρέπει να επιβιώσουν και οι ΕΚ. Κι αυτό μπορεί να γίνει μέσα σ’ ένα κράτος που από κοινού θα οικοδομήσουμε και θα στηρίξουμε, ένα κράτος της ειρήνης και της δημοκρατίας. Αυτό το πνεύμα πρέπει να υπηρετήσουμε και να ενθαρρύνουμε. Αυτό είναι το όραμα της κοινωνίας των πολιτών ΕΚ και ΤΚ που ενωμένοι κάνουν την παρουσία και το μήνυμα τους όλο και πιο αισθητό. Υπάρχουν άλλωστε άνθρωποι και στις δύο κοινότητες που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για το σκοπό αυτό με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τους Καβάζογλου και Μισιαούλη. Κι όσο συνεχίζεται το πρόβλημα και η διαίρεση το χρέος μας έναντι τους παραμένει ανεκπλήρωτο.

Για να φτάσουμε σε λύση θα πρέπει να λογαριάσουμε και τη Τουρκία. Δεν είναι αρκετό να την παρουσιάζουμε σαν το αιμοσταγή τύραννο και κατακτητή. Ναι, η εισβολή και η κατοχή, που κι αυτή δεν έγινε από μόνη της, είναι ένα συνεχιζόμενο έγκλημα εναντίον της Κύπρου. Όμως για πολλούς λόγους επιλέξαμε την ειρηνική διπλωματική λύση του Κυπριακού. Κι ο δρόμος του μέλλοντος είναι ο δρόμος της εξυπηρέτησης των κοινών συμφερόντων. Η παρουσία των ΤΚ και η γειτονία της Κύπρου με την Τουρκία κάνουν επιβεβλημένη τη μελλοντική συνεργασία. Εμείς αυτή τη πορεία πρέπει να υποστηρίζουμε. Να δούμε, πέραν από το στρατό κατοχής και τις αλλαγές που γίνονται, έστω και με βραδύ ρυθμό, στη κοινωνία της Τουρκίας και στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας. Αξιοσημείωτες είναι και οι αλλαγές στις διεθνείς της σχέσεις. Η βελτίωση των σχέσεων με την Αρμενία η αποκατάσταση στενών σχέσεων με τη Συρία, όπως και η μεταβολή στην προσέγγιση του Κουρδικού είναι ένα σημαντικά γεγονότα που πρέπει να τα δούμε με ιδιαίτερη προσοχή.

Θα πρέπει να προβληματιστούμε, τι σημαίνουν για την Κύπρο οι αλλαγές αυτές και μέχρι που σημείου την επηρεάζουν. Κι όσοι τις χαρακτηρίζουν ως ένα αποκλειστικά και μόνο επικοινωνιακό κόλπο κάνουν λάθος. Αυτό το λάθος έγινε το 2004 και δεν πρέπει να επαναληφθεί.
Αλλαγές όμως και μάλιστα θεμελιακές σημειώθηκαν και στο Κυπριακό.
Ν’ αρχίσουμε από την πιο βασική αλλαγή. Η Ένωση και ο κίνδυνος ελληνικής περικύκλωσης που η Τουρκία επικαλείτο για να δικαιολογεί την επιθετικότητα της εναντίον των Ελληνοκυπρίων δεν υπάρχει πια. Εκείνοι οι Ελληνοκύπριοι που σήμερα την επικαλούνται είναι λίγοι ακροδεξιοί και σωβινιστές. Κι οι Τουρκοκύπριοι που την αναφέρουν ως απειλή ζουν ακόμη την εποχή του ταξίμ. Τα γεγονότα κι οι εμπειρίες έκαναν την ένωση παρελθόν. Η ανάμιξη της Ελλάδας, πολιτική και στρατιωτική, στα εσωτερικά της Κύπρου έχει από καιρό τερματιστεί. Είναι πια καιρός να τερματιστεί κι η Τουρκική εισβολή και κατοχή των 37% της Κύπρου που έγινε σε άλλες εποχές και κάτω από διαφορετικές συνθήκες.

Στη διεθνή του πτυχή το Κυπριακό είχε περιπλακεί στα πλοκάμια του ψυχρού πολέμου. Η Κύπρος ονομαζόταν Κούβα της Μεσογείου, ο Μακάριος ερυθρός παπάς και προβαλλόταν ο κίνδυνος της κομμουνιστικοποίησης της. Για ν’ αποτρέψουν αυτό το ενδεχόμενο Ελλάδα και Τουρκία, και με τη σύμφωνη γνώμη των Δυτικών συμμάχων τους, πρότειναν τις δικές τους λύσεις που είχαν όμως ένα κοινό χαρακτηριστικό: Τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη διανομή της Κύπρου μεταξύ των δύο χωρών. Αυτή τη λύση οι Ελληνικές Κυβερνήσεις της εποχής εκείνης και οι εγχώριοι εθνικιστές ονόμασαν ένωση με ανταλλάγματα. Πιο προχωρημένη διατύπωση αναφερόταν στη διπλή ένωση ή διχοτόμηση. Αυτήν την ορολογία προτιμούσαν   οι Τουρκικές Κυβερνήσεις και αυτήν είχε κατά νου ο Ιωαννίδης όταν διέτασσε το πραξικόπημα. Ο Ψυχρός Πόλεμος όμως έπαυσε πριν είκοσι χρόνια και μαζί του έπαυσε να υπάρχει και ο λεγόμενος κομμουνιστικός κίνδυνος.
Οι νέες συνθήκες διαφοροποίησαν και τα στρατηγικά συμφέροντα των μεγάλων. Στο παρελθόν δεν ήθελαν την Κύπρο ελληνική, όταν υπήρχε αυτή η δυνατότητα, και δεν την θέλουν τουρκική, παρόλο που υπάρχει στο νησί 35.000 κατοχικός στρατός. Δεν ήθελαν, ούτε θέλουν, να ελέγχεται η Ανατολική Μεσόγειος από μια και μόνο χώρα της περιοχής. Με αυτή τη λογική παραμερίζουν και τη διχοτόμηση και εμφανίζονται να προτιμούν, ένα μικρό, ανεξάρτητο κι αδύνατο κράτος, πάντως χωριστό, από τις μητέρες πατρίδες. Η προτίμηση αυτή των ισχυρών, για την εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων, που είναι και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, βολεύει κι εμάς στα βασικά μας αιτήματα. Η ίδια η Κύπρος δεν έχει άλλα στρατηγικά συμφέροντα πέραν της διάσωσης του κράτους και του λαού της , όπως και της διασφάλισης της ειρηνικής συμβίωσης και συνεργασίας με όλες τις χώρες της περιοχής.

Σε όλα αυτά προστέθηκε μια άλλη μεγάλη αλλαγή που αλλάζει συνολικά τη φυσιογνωμία και το χαρακτήρα του Κυπριακού προβλήματος: Η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Από τη στιγμή που η Κύπρος έγινε μέλος της ΕΕ κέντρο αναφοράς έγιναν οι Βρυξέλλες. Δεν είναι πια ούτε η Αθήνα ούτε η Άγκυρα. Είναι κρίμα που δε συνδυάστηκε το 2004 η λύση με την ένταξη. Όμως το νέο αυτό πλαίσιο είναι εκεί ανοικτό και προσφέρει τη μόνη δυνατότητα ξεπεράσματος παλαιών αντιθέσεων και συγκρούσεων. Είναι μέσα στην ΕΕ που θα γίνει κατορθωτή μια νέα ισορροπία μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και μεταξύ Κύπρου και Μεγάλων Δυνάμεων. Κι είναι με αυτή τη λογική που θα πρέπει να γίνει και η αξιολόγηση του Δεκέμβρη. Εξ άλλου ο οδικός χάρτης της Ελληνικής Κυβέρνησης αυτόν το σκοπό εξυπηρετεί. Στην επιδίωξη του αμοιβαίου οφέλους όπως συνέβει επανειλημμένα στο παρελθόν. Στην ΕΕ Αναζητούνται συμμαχίες. Το «έστω και μόνοι» που ακούγεται συχνά τον τελευταίο καιρό δε το αντέχει καμιά χώρα ούτε κι αυτές οι ΗΠΑ.

Όλες αυτές οι εξελίξεις ορίζουν και τις παραμέτρους των συνομιλιών Χριστόφια - Ταλάτ. Κι είναι γι’ αυτό που οι προσδοκίες για λύση είναι αυξημένες. Ο λαός παρακολουθεί τις συνομιλίες με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Συζητά , ρωτά , αγωνιά. Προσπαθεί μέσα από τον κυκεώνα των δηλώσεων και αντεκλήσεων να ανακαλύψει κάποιο μήνυμα. Ίσως μάλιστα λόγος των αντεκλήσεων να είναι η αίσθηση ότι η λύση είναι δυνατή. Το βέβαιο είναι ότι ποτέ στα τελευταία πέντε χρόνια το ενδιαφέρον του κυπριακού λαού δεν ήταν τόσο έντονο όσο είναι αυτήν την εποχή. Οι προσεχείς μήνες προβλέπονται δύσκολοι και κοπιώδεις, όλο έγνοια και αγωνία. Ο δεύτερος γύρος των συνομιλιών θα οδηγήσει σε λύση ή σε κρίση. Αυτή είναι μια ολοφάνερη αλήθεια που όταν όμως λέγεται προκαλεί επιφυλακτικότητα αν όχι και δυσπιστία. Μέσα στην ορολογία για το Κυπριακό υπάρχει μια εκδηλωμένη, ίσως και δικαιολογημένη, αντιπάθεια σε δύο όρους. Ο ένας είναι αυτός που λέγει ότι « Το Κυπριακό μπήκε σε νέα κρίσιμη περίοδο» και ο άλλος ότι, «Αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία λύσης του Κυπριακού».
Όμως, ποιος όρος που αναφέρεται στις κυπριακές καταστάσεις δεν είναι από καιρό φθαρμένος; Οι όροι μπορεί να έχουν φθαρεί από την κατάχρηση που τους έχει γίνει, υπάρχει όμως και η πραγματικότητα που επιμένει και λέγει ότι τους προσεχείς μήνες η Κύπρος θα διέλθει μια νέα κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της και πιθανότατα καθοριστική για το μέλλον της. Αυτό επιβεβαιώνει το αξίωμα ότι στην πολιτική η κάθε στιγμή έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία. Κι όλα τελικά εξαρτώνται από τη συσχέτιση των δυνατοτήτων και των επιδιώξεων μέσα στο δεδομένο διεθνές και τοπικό περιβάλλον τη συγκεκριμένη στιγμή.
Για να γίνονται τώρα συνομιλίες σημαίνει ότι έχουν προοπτική και δυνατότητα θετικής κατάληξης. Κι οι ηγέτες που έχουν επιφορτισθεί με την ευθύνη τους είναι δεσμευμένοι έναντι της ιστορίας να εξαντλήσουν κάθε δυνατότητα που τους προσφέρεται για την επίτευξη της λύσης. Στην προηγούμενη φάση, αποτυχία στις συνομιλίες ήταν επιτυχία των ηγετών. Αυτό όμως δεν ισχύει για τους Χριστόφια και Ταλάτ. Αποτυχία στην ανεύρεση λύσης θα είναι και δική τους αποτυχία. Θα είναι και ευρύτερη αποτυχία των μετριοπαθών ανθρώπων και του ευρύτερου πολιτικού και κοινωνικού ρεύματος που στηρίζει τις συνομιλίες προσδοκεί κι ελπίζει στη λύση. Θα είναι αποτυχία για την Κύπρο και το λαό της.

Μπροστά, σ’ αυτό το κίνδυνο προβάλλει το ερώτημα:
Υπάρχει δυνατότητα ή προοπτική λύσης του Κυπριακού; Εμείς προτιμούμε ν’ αντιστρέψουμε το ερώτημα: Υπάρχει δυνατότητα επιβίωσης της Κύπρου και του λαού της, στο σύνολο του, χωρίς λύση;
Το Κυπριακό έχει πια φθάσει στα όρια του κι άρχισε κιόλας να διαφαίνεται η μελλοντική διλημματική κατάσταση. Ή θα πάμε για λύση ή θα κηρυχτεί πρόβλημα που δεν επιδέχεται λύση.

Και πρώτα η λύση. Λύση δε σημαίνει μια νέα ευτυχισμένη αρχή. Δε σημαίνει ότι ξαφνικά θα χαράξει μια νέα μέρα, ωσάν να μην υπήρξε το χθες. Για να οικοδομήσουμε τη λύση θα πρέπει να ξεπεράσουμε πολλές αδυναμίες και προβλήματα , πάθη και αθλιότητες του παρελθόντος. Η λύση θα αποτελέσει μια πρόκληση, μια δυνατότητα, για ένα διαφορετικό μέλλον. Και στο βαθμό που έχουμε διδαχτεί από το παρελθόν, θα πρέπει να έχουμε μάθει ότι αυτά που συμφωνούμε πρέπει να τα τηρούμε, κι ακόμη ότι, όταν παρουσιάζονται προβλήματα, θα έχουμε κοινό συμφέρον να τα επιλύουμε κι όχι να κλιμακώνουμε τις κρίσεις επιζητώντας τη σύγκρουση, όπως συνέβει στα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας. Με την επίλυση των διαφορών που θα προκύπτουν τα προβλήματα της λύσης θα γίνονται με την πάροδο του χρόνου όλο και λιγότερα.

Αντίθετα τα προβλήματα της παράτασης του αδιεξόδου θα γίνονται με την πάροδο του χρόνου μεγαλύτερα και θα επηρεάζουν αρνητικά τη ζωή όλων μας. Η αποτυχία στις διαπραγματεύσεις δε θα φέρει κάποιο βελούδινο διαζύγιο. Εκείνο που θα ακολουθήσει θα είναι κρίση και ένταση, σύγκρουση και ρήξη. Θα εκθρέψει τον εξτρεμισμό, εθνικισμό και ρατσισμό. Κι αυτό γνωρίζουμε τι σημαίνει: Γκρίζους λύκους ανάμεσα στους ΤΚ και εθνικιστικές, χωριστικές και φασιστοειδείς, καταστάσεις ανάμεσα στους ΕΚ. Δεν γνωρίζουμε ακόμη πως θα επηρεαστεί και πως θα αντιδράσει η γραμμή των 180 χλμ της στρατιωτικής αντιπαράταξης.
Υπάρχουν όμως και οι άμεσες πολιτικές και διπλωματικές επιπτώσεις. Αν οι συνομιλίες αποτύχουν και το βόρειο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου συνδεθεί στενότερα με την Τουρκία ποιες θα είναι οι συνέπειες για την ΚΔ; Αν η Τουρκία πάρει άλλες πρωτοβουλίες όπως τη φημολογούμενη αναγνώριση της Κ.Δ. στα εδάφη που σήμερα ελέγχει, και ταυτόχρονα εφαρμόσει το πρωτόκολλο της Άγκυρας ποια θα είναι η θέση μας; Θα είμαστε ικανοποιημένοι ότι διασώσαμε την Κ.Δ.; Αυτή είναι η Κ.Δ. που θέλουμε;

Ορισμένοι κύκλοι υποστηρίζουν ότι αν ούτε αυτή τη φορά λυθεί το Κυπριακό, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για την εφαρμογή ενός σχεδίου «Β». Τι είναι όμως το σχέδιο «Β»; Διατήρηση του στάτους κβο; Δεν υπάρχει όμως στάτους κβο με αδιατάρακτα τα σημερινά δεδομένα. Οι έποικοι αυξάνονται, το περιουσιακό αλλοιούται , ο χρόνος εδραιώνει τα πολιτικά και νομικά τα δεδομένα της κατοχής. Δε μπορεί παρά να γνωρίζουν οι υποστηρικτές του σχεδίου «Β» τις δυσμενείς εξελίξεις της παράτασης του προβλήματος. Νέο αδιέξοδο παίρνει την Κύπρο πιο κοντά στη διχοτόμηση. Μήπως όμως οι υποστηρικτές του σχεδίου «Β» είναι αυτό που μεθοδεύουν αλλά δεν τολμούν να την ονοματίσουν; Τη δεύτερη καλύτερη, όπως λέχθηκε, γι’ αυτούς λύση;
Όμως δε λείπουν κι εκείνοι που προχωρούν αδίστακτα και μεθοδικά στη προβολή της διχοτόμησης ως μιας πρότασης που δε πρέπει να τη φοβόμαστε. Αυτό ακούστηκε από χείλη που δεν έπρεπε να το εκστομίσουν κι αυτό λέγει με σαφήνεια το βιβλιαράκι που κυκλοφόρησε ο «Φ» και που υποστηρίζει ανοικτά και απερίφραστα τη διχοτόμηση. Κι αυτό είναι τουλάχιστο τίμιο. Σου λέει ακριβώς τι επιδιώκει. Από την ίδια εφημερίδα κυκλοφόρησε κι ένα άλλο ύπουλο βιβλίο, δήθεν συμβιβαστικό, που ορίζει ως λύση την εμμονή στο κράτος που προέκυψε μετά τα γεγονότα του 1963 με όλες τις μονομερείς αλλαγές του Συντάγματος που οι ΕΚ βουλευτές επέφεραν μονομερώς. Αυτή είναι η συμβιβαστική λύση που υποστηρίζουν και που φυσικά μόνο αυτοί αποδέχονται και κανένας άλλος. Και ως εκ τούτου την επ’ αόριστο παράταση της διαίρεσης.

Ο επίσημος αρθρογράφος της εφημερίδας ξεκαθαρίζει ακόμη καλύτερα το σκεπτικό που υπάρχει γύρω απ’ αυτές τις προτάσεις. « Μήπως, γράφει στις 9.10.2009, θα ήταν σοφότερο να τους καλέσουμε ( όλους τους ΤΚ) και να τους βοηθήσουμε να εγκατασταθούν στις ελεύθερες περιοχές, ώστε, να δει η διεθνής κοινότητα, που τώρα κλείνει τα μάτια ότι δεν είναι η Κυπριακή Δημοκρατία που τους κρατά απομονωμένους αλλά η Τουρκία; Στο κάτω – κάτω τι θα πάθουμε με 70.000 Τουρκοκύπριους αδελφούς, μπροστά στις 150.000 αλλοδαπούς με τους οποίους ζούμε αρμονικά»; Το ότι μια τέτοια σκέψη σημαίνει ολοκληρωτική εγκατάλειψη της πέραν της γραμμής Αττίλα Κύπρου στους έποικους και τη Τουρκία δεν φαίνεται ανησυχεί την εφημερίδα. Και να μη μας πει η εφημερίδα ότι είναι μόνο μια υποθετική πρόταση γιατί ακόμη κι έτσι είναι δηλωτική μιας νοοτροπίας και μιας πολιτικής.
Ο αρθρογράφος λέγει σε υστερόγραφο. « Μη σπεύσουν τα γνωστά λαμόγια να μας πουν ότι υπονοούμε διχοτόμηση». Δεν το υπονοεί ο αρθρογράφος. Το υποστηρίζει. Κι όχι μόνο στο άρθρο του αυτό αλλά και σε πολλά άλλα κείμενα δικά του και συνεργατών της εφημερίδας.
Έτσι συλλογίζονται την Κύπρο οι αμετανόητοι πατριώτες; Τη μισή Κύπρο και ξεγράφουμε την άλλη μισή; Και σε μια διχοτομημένη Κύπρο πως θα διασφαλίσουμε τα συμφέροντα μας στα κατεχόμενα; Ποια πρόσβαση θα έχουμε στα πατρογονικά εδάφη; Ποια επιστροφή θα υπάρξει; Ποιες περιουσίες θα ανακτηθούν; Λέχθηκε ότι είναι προτιμότερη μια μικρή Κύπρος και δική μας παρά συνεταιρική με τους ΤΚ. Αυτό όμως δεν ισοδυναμεί με νέα και μάλιστα εθελούσια συρρίκνωση του Κυπριακού Ελληνισμού;
Ε ! Λοιπόν ήρθε η ώρα να πάψουμε τα τεχνάσματα και τις πονηρίες και να τοποθετηθούμε με σαφήνεια στο δίλημμα διχοτόμηση ή λύση. Κι όταν λέμε λύση εννοούμε συμβιβαστική που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές. Την Ομόσπονδη, Διζωνική, Δικοινοτική Κύπρο.
Τώρα είναι η ώρα των ηγετών. Ο λαός καταδίκασε τη στασιμότητα . Είδε να μαζεύονται απειλητικά τα σύννεφα της ολοκλήρωσης της καταστροφής που είχε αφετηρία τον Ιούλη του 1974 κι έδωσε την εντολή στο Χριστόφια για να χειριστεί την εθνική υπόθεση και ν’ αποτρέψει τη διχοτόμηση. Οι διαπραγματεύσεις είναι δύσκολες. Αποδείκτηκαν πιο δύσκολες απ’ ότι περιμέναμε. Να λέγεται όμως ότι δεν έγινε σ’ αυτές   τίποτα είναι λάθος. Μπορεί τα πράγματα να μη είναι άσπρα, αλλά δεν είναι ούτε μαύρα. Οι συνθήκες αυτές υποχρεώνουν το συνομιλητή να επιμείνει πιο πολύ για την εξεύρεση λύσης. Και καθήκον του κάθε Κύπριου πατριώτη είναι να συμπαρασταθεί στον Πρόεδρο σ’ αυτή τη σκληρή του αναμέτρηση με τα κατοχικά δεδομένα. Ο μηδενισμός όμως των συνομιλιών και των μέχρι της στιγμής αποτελεσμάτων δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά άρνηση και υπόσκαψη τους. Τι ήταν εκείνο που ξέφυγε από επίσημο που είπε όταν προσφωνούσε το Παπανδρέου στη Βουλή ότι «τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά»; Τι ήθελε να πει; Ότι οι συνομιλίες είναι άχρηστες ή ότι δεν είναι ο Πρόεδρος αποτελεσματικός; Είναι φανερό ότι ο Δημήτρης Χριστόφιας αντιμετωπίζει προβλήματα από εκείνους που έπρεπε να του συμπαρίστανται. Που ανακάλυψαν τις κόκκινες γραμμές που δήθεν ξεπέρασε ο Πρόεδρος; Αλλά ας μη ανησυχεί Ο Πρόεδρος από αυτές τις ανεδαφικές και αντιφατικές τοποθετήσεις. Την πολιτική του υποστηρίζουν πλατιά λαϊκά στρώματα, άνδρες και γυναίκες ανεξάρτητα από κομματική τοποθέτηση. Δε λείπουν ακόμη οι φωνές συμπαράστασης από εκεί που βρίσκονται και οι πολιτικοί του αντίπαλοι.
Από αυτό τον κύκλο των συνομιλιών περιμένουμε αποτελέσματα. Αντιλαμβανόμαστε ότι δεν θα τα μάθουμε παρά την τελευταία στιγμή. Μέχρι τότε φαίνεται οι πολιτικοί, ιδιαίτερα των μικρών κομμάτων, θα κάνουν δηλώσεις και θα υπάρξει ένας μεταξύ τους ανταγωνισμός σε πλειοδοσία και εξτρεμισμό. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα όταν εμφανιστεί προοπτική συμπλησίασης απόψεων ή και συμφωνίας σε ορισμένα σημεία. Η συμφωνία για το Λιμνίτη θεωρήθηκε περίπου ισοδύναμη με συνθηκολόγηση. Οι ακραίοι της κάθε πλευράς θλίβονται γιατί δε θα γίνουν στρατιωτικά γυμνάσια, να ρίξουν και πάλι εκ του ασφαλούς τον εχθρό στη θάλασσα. Παιγνίδια πολέμου που, πέραν του ότι γίνονται συνομιλίες, στοιχίζουν, σε ώρα οικονομικής κρίσης, εκατομμύρια Ευρώ. Κι είναι ακόμη αδιανόητα αυτά που ακολούθησαν την υποβολή πρότασης για εκ περιτροπής προεδρία με συμμετοχή τόσο ΕΚ όσο και των ΤΚ στην εκλογή Προέδρου και Αντιπροέδρου. Δεν συμφωνούν οι κυβερνητικοί συνεταίροι με την πρόταση του Προέδρου Χριστόφια και ζητούν να αποφασίζουν για όλα οι ΕΚ. Κι όχι μόνο αυτό. Κάποιος επίγονος, νεοφώτιστος στην πολιτική, και αργότερα κάποιοι άλλοι, προνομιούχοι της κοινωνίας και της πολιτείας, και από καθέδρας πολιτικοί, σε μια στημένη τηλεοπτική εκπομπή, στημένοι κι αυτοί, χαρακτήρισαν ανίδεο, ποιο, τον Τουμάζο Τσελεπή, ένα τίμιο άνθρωπο με περγαμηνές σωφροσύνης και ανεκτίμητης προσφοράς μιας ολόκληρης ζωής στον αγώνα για την σωτηρία της Κύπρου. Έχω προσωπική γνώση του σεβασμού και της εκτίμησης που είχαν γι’ αυτό άλλοι εμπειρογνώμονες, δικοί μας και ξένοι πολύ πιο προσοντούχοι από τους προσκεκλημένους του Αντένα. Ιδιαίτερα επικαλούμαι την μαρτυρία του πρόωρα χαμένου Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου και βουλευτή Γιώργου Παπαδημητρίου που τόσο εκτίμησε τη προσωπικότητα και τις γνώσεις του που του πρότεινε θέση στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Δυστυχώς φαίνεται να έλειψε από αυτό τον τόπο όχι μόνο η σοβαρότητα αλλά και το ήθος. Είναι μέσα σ’ αυτό το δύσκολο πολιτικό κλίμα που οι ηγέτες διαπραγματεύονται το μέλλον της Κύπρου. Έχουν ν’ αντιμετωπίσουν ακόμη δύσκολα θέματα, όπως το εδαφικό, το περιουσιακό, τους έποικους και το θέμα των εγγυήσεων. Τα ζητήματα αυτά χρειάζονται ειδικό χειρισμό, κάποιες νέες ιδέες και κύρια πολιτική βούληση που ας ελπίσουμε θα εκδηλωθεί.
Ο Χριστόφιας σ’ αυτή την κρίσιμη ώρα δε έχει άλλη διέξοδο από του να στραφεί απ’ ευθείας στο λαό. Να μιλήσει προς τους συμπατριώτες του με ανοικτά χαρτιά και ν’ αναζητήσει τη δική τους βοήθεια. Ο λαός ήξερε τι ήθελε όταν ψήφιζε Χριστόφια. Το μόνο που τώρα χρειάζεται είναι σαφή πολιτικά μηνύματα πέραν και πάνω από τις φωνασκίες και το κουρνιακτό όσων έχουν κάνει επάγγελμα τη μεγαλοστομία και τις ανεδαφικές ακρότητες. Βαρεθήκαμε να τους ακούμε να μας λέγουν τι δε θέλουν. Καιρός είναι να μας πουν τι θέλουν. Κι αν συμφωνούν να συμπορευτούν, αν όχι να πουν ξεκάθαρα τη διαφωνία τους. Να παύσει ο κλεφτοπόλεμος και να υπάρξει τουλάχιστο ένας τίμιος και ανοικτός διάλογος.

Μετά την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου στην Ελλάδα και την επίσκεψη του στην Κύπρο η θέση του Χριστόφια έχει σημαντικά ενισχυθεί. Η εκλογή στην Ελλάδα ενός πολιτικού κι ενός κόμματος που γνωρίζει ότι τα θέματα προωθούνται με το διάλογο και όχι με τη σύγκρουση, με την εξυπηρέτηση των αμοιβαίων συμφερόντων και όχι με την επιβολή του ενός πάνω στον άλλο, που μάχεται εναντίον της αποτελμάτωσης του Κυπριακού και αρνείται τη διχοτόμηση, θα συμβάλει και στη βελτίωση του κλίματος των συνομιλιών.
Είναι ντροπή κι αποκαλύπτει ανευθυνότητα και υπεροψία η στάση κάποιων Κυπρίων πολιτικών και δημοσιογράφων που μιλούν υποτιμητικά ή και υβριστικά για το Γιώργο Παπανδρέου, ένα πολιτικό που μαζί με το Σημίτη , τον Πάγκαλο και το Γιάννο Κρανιδιώτη πέτυχαν το μεγαλύτερο κατόρθωμα να κάνουν την Κύπρο μέλος της ΕΕ. Ύβριζαν κι εξακολουθούν να υβρίζουν το Γ. Παπανδρέου για τη θετική του στάση στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Δικαίωμα τους. Όμως γίνεται όλο και πιο αισθητό ότι τους έχει υπερφαλαγγίσει η ιστορία. Τώρα μέσα στον ελληνικό χώρο πνέει άλλος άνεμος λογικής πρωτοβουλιών κι αυτοπεποίθησης
Η Ελληνική πλευρά, σ’ αυτήν τη κρίσιμη περίοδο, θα πρέπει να εργαστεί με φαντασία, μετριοπάθεια κι ευελιξία, εκπέμποντας ταυτόχρονα το μήνυμα και τη πίστη, ότι η λύση είναι δυνατή. Από αυτή την αφοσίωση μας στον αγώνα για τη λύση θα κριθεί η πλευρά μας. Κι αν παρόλα αυτά η επίλυση δε γίνει κατορθωτή τότε θα γίνει αισθητό ότι η ευθύνη θα βαραίνει την Τουρκία με όλες τις πιθανές συνέπειες που τούτο θα συνεπάγεται. Και μια συνέπεια , ίσως κι η σοβαρότερη, είναι από τώρα γνωστή. Με άλυτο το Κυπριακό δε θα γίνει η Τουρκία μέλος της ΕΕ.
Τώρα υπάρχει μια νέα συγκυρία και ένα διεθνές ενδιαφέρον για τη ν εξεύρεση λύσης. Αυτή τη δυνατότητα δε πρέπει να την αφήσουμε να πάει χαμένη. Η εμπειρία του 2004 είναι διδακτική. Η αδυναμία της αξιοποίησης της συγκυρίας, άφησε πίσω της βαθύτατα τραύματα. Το Κυπριακό, πέντε χρόνια μετά, βρίσκεται σε πιο δύσκολη θέση, μ’ ενισχυμένο το ρόλο της Τουρκίας. Οι καιροί είναι δύσκολοι. Το ξέρουν πιο καλά εκείνοι που μάχονται, που τολμούν, που διακινδυνεύουν, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα και της ευθύνης για λύση. Πρωταγωνιστής σήμερα είναι ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας. Ο λαός τον εξέλεξε με μια σαφή εντολή: Να εργαστεί για τη λύση του προβλήματος. Θα πρέπει να ξέρει ότι δε είναι μόνος. Στον αγώνα αυτό της ευθύνης και του καθήκοντος θα μας βρει συνεργάτες και υποστηρικτές. Θα συμπαραταχθούν μαζί του όλοι όσοι πονούν τον τόπο όλοι όσοι θέλουν να είναι Κύπριοι ολόκληρης της Κύπρου και όχι της μισής. Η Κύπρος μας περιμένει. Το ερώτημα για ΕΚ και ΤΚ είναι αν εμείς είμαστε αντάξιοι της, αν πραγματικά την αγαπούμε αν είμαστε αληθινοί πατριώτες.

Ομιλία στην ΑΕΜ Μόρφου 23.10. 2009

Blog Action Day

2009-10-15T12:21:00.005+03:00

Σήμερα bloggers από όλο τον κόσμο ενώνονται για να εκφράσουν την αντίθεση τους στις κλιματικές αλλαγές του πλανήτη http://www.blogactionday.org/. Ο κάθε blogger, γράφει ένα σχετικό άρθρο για την αλλαγή του κλίματος στη γη, μεταφέροντας το μήνυμα για επείγουσα ανάληψη δράσης από όλους μας.

Εγώ θα αναφερθώ στην δική μας Κυπριακή πραγματικότητα, που νομίζω αργά αλλά σταθερά αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε οτι τα καιρικά φαινόμενα στο νησί μας έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια προς το χειρότερο. Οι βροχές λιγοστεύουν, η θερμοκρασία αυξάνεται και επεκτείνεται και πέραν των καλοκαιρινών μηνών και σύμφωνα με τις προβλεψεις των ειδικών, η Κύπρος σε λίγα χρόνια θα μετατραπει σε έρημο.

Η αλλαγή στα πιο πάνω δυσάρεστα μπορεί να γίνει αν όλοι οι πολίτες αντιληφθούμε οτι η προστασία του φυσικού μας περιβάλλοντος και των ενεργειακών μας πόρων, δεν είναι μια ιδιοτροπία μερικών "πελλών", ούτε πρέπει να ανήκεις στo κόμμα των "Οικολόγων Περιβαλλοντιστών" ή στην Greenpeace για να κάνεις κάτι. H ανάγκη λήψης άμεσης δράσης από εμάς τους απλούς πολίτες αρχικά, είναι η μοναδική μας ελπίδα να σώσουμε οτι σώζεται. Δεν είναι ανάγκη να αφήνουμε το νερό να τρέχει συνέχεια για τις καθημερινές μας ανάγκες. Δεν είναι ανάγκη να πετάμε όλα μας τα οικιακά απορρίματα χωρίς να ξεχωρίζουμε εκείνα που μπορούν να ανακυκλωθούν. Δεν είναι ανάγκη σ'ενα μικρό νησί όπως η Κύπρος να αγοράζουμε όλο και μεγαλύτερα ενεργοβόρα αυτοκίνητα απλά για να δείξουμε στον γείτονα και στους φίλους μας οτι έχουμε λεφτά. Δεν είναι ανάγκη να πετάμε σαν τους γάρους τα αποτσίγαρα μας από το αυτοκινήτο ή από το μπαλκόνι μας, προκαλώντας ακαθαρσίες ή και πυρκαγιες στα δάση μας. Δεν είναι ανάγκη να χρησιμοποιούμε νάυλον σακκουλες για τα ψώνια μας που δεν διαλύονται μετά την χρήση τους. Ζούμε σε μια χώρα που έχουμε ηλιοφάνεια σχεδόν ολόκληρο τον χρόνο και αφήνουμε τέτοια πηγή ενέργειας εγκληματικά ανεκμετάλλευτη. Γενικά μπορούμε να κάνουμε πολλά με πολύ λίγο κόστος και προσπάθεια.

Πρέπει όμως το κράτος να δίδει το καλό παράδειγμα και να ενισχύει τις προσπάθειες των πολιτων στον αγώνα αυτό και όχι να αγοράζει μεγαλύτερες και πιο ενεργοβόρες λιμουζίνες για να απλώνει μέσα ο κάθε κυβερνητικός αξιωματούχος.

Άλλωστε δεν νομίζω να μου πάει η τζιελλαμπία οταν η Κύπρος γίνει έρημος.

Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου: Δικοινοτική Πορεία Ειρήνης

2009-08-24T18:37:00.008+03:00

Ελάτε να βαδίσουμε για ειρήνη και λύση

Από τις δύο πλευρές της Λευκωσίας συγκλίνουμε σε συγκέντρωση στο Λήδρα Πάλας

Ζητούμε από τους Χριστόφια και Ταλάτ σύντομη λύση
Όλοι λοιπόν οι Ελληνοκύπριοι υποστηρικτές της λύσης και της επανένωσης, συγκεντρωνόμαστε

την Τρίτη 1η Σεπτεμβρίου, η ώρα 18.00 στην Πλατεία Ελευθερίας,

για να πορευτούμε μαζί στο Λήδρα Πάλας.

Οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας συγκεντρώνονται στην άλλη πλευρά της Λευκωσίας και ενώνονται μαζί μας μπροστά από το Λήδρα Πάλας.

Μην μένουμε θεατές, ελάτε να αλλάξουμε το κλίμα που δημιουργούν οι δυνάμεις της διχοτόμησης.

Η εκδήλωση διοργανώνεται από την Πλατφόρμα της Ειρήνης στην οποία μετέχουμε ως εκπαιδευτικοί. Καλούμε τα μέλη και τους φίλους της Πλατφόρμας να διαδώσουν την πληροφορία και να εργαστούν για να φέρουν κόσμο στη συγκέντρωση.

Τα ΜΜΕ δεν μας δίνουν αρκετή δημοσιότητα. Πρέπει να την κατακτήσουμε και χωρίς αυτά.

Δώστε ένα χεράκι.

http://platformaenomenikipros.blogspot.com/

Κ. Γαβράς:"Λογοκριτές ο κλήρος"

2009-07-28T06:19:00.005+03:00

Πηγή:Zougla.gr

Προσθήκη:Ελευθεροτυπία,"Διάλογος εκ των υστέρων από τηλεοράσεως"
29/7/2009

Ο διεθνούς φήμης σκηνοθέτης, με επιστολή του στα ελληνικά ΜΜΕ, διαμαρτύρεται για την περικοπή σκηνής από ενημερωτικό φιλμ που προβάλλεται στον προθάλαμο της γυάλινης αίθουσας με τα γλυπτά του Παρθενώνα, στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Κάνει λόγο για «σύγχρονους θρησκόληπτους που επεμβαίνουν κόβοντας εικόνες».

Στην επιστολή του ο σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς επισημαίνει:

"Σκοπός μου ήταν να δείξω - βασιζόμενος σε αναμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα - ότι η σταδιακή " συρρίκνωση " του Παρθενώνα δεν πρέπει να αποδοθεί σε τυχόν φθορές μέσα στο χρόνο ή σε ενδεχόμενες αδυναμίες της κατασκευής του αλλά αντίθετα οφείλεται στον φανατισμό των ανθρώπων καθώς και στην βαρβαρότητα των διαδοχικών εισβολέων, χωρίς να ξεχνά κανείς τις ασύστολες λεηλασίες του λόρδου Eλγιν, πρέσβη της Μεγάλης Βρετανίας.

Στη σκηνή που κόπηκε βλέπουμε μερικούς βανδάλους " παλαιοχριστιανούς " να καταστρέφουν τα γλυπτά που κοσμούσαν το αέτωμα του ναού θεωρώντας τα είδωλα και αναπαραστάσεις ακολασίας.

Φαίνεται ότι ο ελληνικός κλήρος ζήτησε στη Διοίκηση του Μουσείου της Ακρόπολης όπου προβάλλεται η ταινία να κόψει αυτή τη σκηνή. Η ιστορία επαναλαμβάνεται : οι θρησκόληπτοι που άλλοτε ακρωτηρίαζαν τα αγάλματα, σήμερα επεμβαίνουν και κόβουν τις εικόνες. Το πεδίο των λογοκριτών εμπλουτίσθηκε με ανώτερους δημοσίους λειτουργούς των οποίων το καθήκον είναι η προστασία της Δημοκρατίας.

Οι νόμοι που προστατεύουν τα Πνευματικά Δικαιώματα των Δημιουργών ( Droits d'Auteur) απαγορεύουν ρητά οποιαδήποτε αλλαγή σε μία κινηματογραφική ταινία χωρίς τη συγκατάθεση του σκηνοθέτη".

Στον επίλογο της επιστολής ο σκηνοθέτης σημειώνει:"Θέλω να κάνω σαφές το εξής:ο κύριος σκοπός της ταινίας μου είναι να αποδειχθεί ότι ο λόρδος Έλγιν κατέστρεψε μέρος του ναού και έκλεψε τα αγάλματά του για κερδοσκοπικούς λόγους : ο αγοραστής - δηλαδή ο κλεπταποδόχος - ήταν το αγγλικό κράτος.Τα αγάλματα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του Παρθενώνα".

Πηγή:Ελευθεροτυπία,27-7-09

ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ-ΕΛΕΟΣ!!!

2009-07-28T01:22:00.007+03:00

Ε, ούτε τα προσχήματα πλέον δεν τήρησε η "δημοσιογραφική εκπομπή" του ΡΙΚ "Το συζητάμε" με τη "δημοσιογράφο" Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Η προπαγάνδα του ΑΚΕΛ είναι πλέον απροκάλυπτη.

Η ειρωνία ήταν που στο τέλος η "έγκριτη δημοσιογράφος" ευχαρίστησε το ΡΙΚ για την εμπιστοσύνη που της έδειξε για τις ευαίσθητες αυτές εκπομπές. Αγαπητή μου Ειρήνη είναι τη βαθιά δημοσιογραφική σου κατάρτιση ή το πλούσιο δημοσιογραφικό σου έργο και ρεπορταζ που εμπιστεύτηκε το γραφείο προπαγάνδας του ΑΚΕΛ για να σε βάλει να κάνεις την εκπομπή αυτή ή το γεγονός ότι ο,τι σου έλεγαν να πεις θα το έλεγες χωρίς καμιά αντίρρηση και δέχτηκες απλά για να μην χαθείς από τον τηλεοπτικό χάρτη (που ήσουν ήδη χαμένη φυσικα μετά το "Ευχάριστο Σαββατόβραδο");

Στις εκπομπές αυτές με αποκορύφωμα την τελευταία για τον Γρίβα έπεσαν πλέον οι μάσκες. Ούτε τον τίτλο της εκπομπής της δεν σεβάστηκε η Ειρήνη Χαραλαμπίδου. Ενεργούσε πλέον ως ακόμη ένας συνομιλητής σεκοντάροντας τους "προσκεκλημένους", πασάροντας τους προκατασκευασμένες ερωτήσεις και συμπλήρωνε με ειρωνικά σχόλια. Πού ήταν ή αντίθετη άποψη? Ο διάλογος, ο προβληματισμός, η δημοσιογραφική έρευνα και το ρεπορταζ, ή αντικειμενικότητα;

Δεν ήταν τόσο τα λεγόμενα των συμμετεχόντων. Οι απόψεις του καθενός είναι δικό του θέμα. Αν κάποιοι πιστεύουν οτι ο Γρίβας είναι προδότης ή ήρωας, είναι απόλυτο τους δικαίωμα να το πιστεύουν. Το θέμα εδώ όμως είναι, η προσπάθεια του ΑΚΕΛ μέσω του κρατικού καναλιού, για το οποίο όλοι μας πληρώνουμε φόρο, να μας μεταδώσει τις δικές του απόψεις με τον πιο άγαρμπο, απροκάλυπτο και μεροληπτικό τρόπο, παραμερίζοντας κάθε μορφή δημοσιογραφικής δεοντολογίας και βασικών στοιχειών ενός ουσιαστικού αντικειμενικού διαλόγου. Τι να πω για τα υποτιμητικα για την νοημοσύνή μας ερωτήματα που απευθύνονταν στο κοινό και που ανακοίνωνε με ευχαρίστηση τα προφανή αποτελέσματα η παρουσιάστρια. Σκέτη παρωδία. Δεν είδα πάντως καμιά εκπομπή με θέμα ας πούμε, τα δημοκρατικά ελλείματα της διακυβέρνησης Μακαρίου και ο δικός του ρόλος και ευθύνες για την σημερινή κατάσταση. Παραμένει ακόμη ταμπού η οποιαδήποτε κριτική για το πρόσωπο του.

Δεν έχω επίσης αντιληφθεί το σκόπιμο της αναμόχλευσης των παλαιών παθών και την αντιπαράθεση πάλι Μακαριακών και Γριβικών την στιγμή που ο τόπος βρίσκεται σε συνομιλίες και η ενότητα είναι όσο ποτέ άλλοτε μέγα ζητούμενο. Ή το ζητούμενο είναι κάτι άλλο;

Πραγματικά η εκπομπή αυτή με προβλημάτισε για το ανεκτό της διαφορετικής άποψης, οποιαδήποτε και αν είναι αυτή και αν πλέον στον τόπο μας θα αρχίσουμε να φοβόμαστε σε ποιον και τι θα λέμε.

Ας επαγρυπνούμε. Όλα τα νούμερα κερδίζουν.

Λογοκρίνουν το σκηνοθέτη του "Ζ"

2009-07-27T05:48:00.004+03:00

Ο Καραμανλής λογοκρίνει το σκηνοθέτη του "Ζ"
tvxs.gr
46 χρόνια μετά την δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη και 35 από την πτώση της χούντας, η κυβέρνηση αποφάσισε να λογοκρίνει τον σκηνοθέτη του «Ζ» Κώστα Γαβρά, για να ικανοποιήσει την... ιεραρχία της ορθόδοξης εκκλησίας!

Την «πέτρα του σκανδάλου» αποτέλεσαν σκηνές από ένα βίντεο του σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά, το οποίο αποτελεί τμήμα μιας ταινίας, συνολικής διάρκειας 13 λεπτών, η οποία προβάλλεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης και παρουσιάζει την ιστορία των κτιρίων του Ιερού Βράχου. Στο επίμαχο βίντεο εμφανίζονται ανδρικές φιγούρες που σφυροκοπούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα και οι οποίες κατά την Εκκλησία της Ελλάδας παραπέμπουν σε ορθόδοξους ιερείς. Η εν λόγω εικόνα συνοδεύεται από ένα ακουστικό μήνυμα που αναφέρει τα ακόλουθα ιστορικά στοιχεία: «Οι νέες αντιλήψεις για την τέχνη που επικράτησαν κατά την παλαιοχριστιανική εποχή, οδήγησαν στην καταστροφή πολλών έργων τέχνης σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο».

Αν και το γεγονός της καταστροφής αρχαίων γλυπτών από μέλη της παλαιοχριστιανικής κοινωνίας είναι επιστημονικώς τεκμηριωμένο, η Εκκλησία της Ελλάδος αντέδρασε στην προβολή αυτής της «σκηνής» στο βίντεο του Γαβρά, μέσα στη γυάλινη αίθουσα του Μουσείου της Ακρόπολης.Απαίτησε μάλιστα από το Υπουργείο Πολιτισμού να λογοκρίνει τον κ.Γαβρά και να «κόψει» τις σκηνές που αναφέρονται στα «σκοτεινά» αυτά σημεία της ιστορίας.

Επίσημη ανακοίνωση από την πλευρά του υπουργείο Πολιτισμού δεν υπάρχει. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσιεύματα στις εφημερίδες «Βήμα» και «Ελευθεροτυπία», τόσο ο υπουργός, Αντώνης Σαμαράς, όσο και ο πρόεδρος του Μουσείου, καθηγητής Δημήτρης Παντερμαλής, φέρονται να έχουν συμφωνήσει στην αφαίρεση των συγκεκριμένων σκηνών, με το σκεπτικό ότι το νέο Μουσείο της Ακρόπολης θα πρέπει «να λειτουργεί ενοποιητικά χωρίς να υπάρχουν παρερμηνείες».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται η «Ελευθεροτυπία», ο κ.Παντερμαλής επιβεβαίωσε ότι θα αφαιρεθεί το κομμάτι που δείχνει να ανεβαίνουν χριστιανοί σε σκάλα πάνω στο μνημείο και να καταστρέφουν τις μετόπες, ωστόσο θα παραμείνει αυτούσιο το κείμενο που αφηγείται τα ιστορικά γεγονότα. Ο λόγος που ανέφερε ο κ.Παντερμαλής είναι ότι «κάποιους αυτή η σκηνή τους ενόχλησε», «όπως κάποιους άλλους μπορεί να ενοχλήσει μια μαγική σφαίρα που εκθέτουμε, η οποία βρέθηκε στις υπώρειες της Ακρόπολης».
Λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα χαρακτήρισε ο διεθνής Έλληνας σκηνοθέτης Κώστας Γαβράς, το «ψαλίδισμα» που έγινε στη 13 λεπτών ταινία του , η οποία προβάλλεται στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Το σημείο της ταινίας που «ενόχλησε» ήταν η σκηνή που εμφανίζονται ανδρικές φιγούρες να σφυροκοπούν τα μάρμαρα του Παρθενώνα και οι οποίες παραπέμπουν σε ορθόδοξους ιερείς.

Γαβράς:«Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει από τις μικρότητες»
Ο Κώστα Γαβράς από το Παρίσι δήλωσε :«Βρίσκω πολύ λυπηρό και απαράδεκτο για την Ελλάδα, μια χώρα που είναι και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αυτό που συνέβη: το να υποκύψει δηλαδή η Πολιτεία στις πιέσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας και να προβεί σε αυτήν την πράξη παρέμβασης σ' ένα φιλμ που αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα. Ό,τι απεικονίζεται σε αυτό το μικρό φίλμ είναι ιστορικά αποδεδειγμένο. Αναφέρεται στις καταστροφές που έχει υποστεί ανά τους αιώνες το μνημείο, από τους ανθρώπους. Οι πρώτοι χριστιανοί έκαναν αρκετές καταστροφές στα μνημεία και στα γλυπτά για διάφορους λόγους, ορισμένες φορές επειδή απλώς τους είχε σκανδαλίσει η γύμνια των αγαλμάτων.

Η ιδέα του φιλμ ήταν να διατρέξουμε τις καταστροφές που έχει υποστεί το μνημείο από το ανθρώπινο χέρι για να φτάσουμε και στη μέγιστη καταστροφική πράξη του Ελγιν. Τα σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετώπισε, άλλωστε, το μνημείο ήταν από τους ανθρώπους. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι καταστροφικές παρεμβάσεις ίσως η Ακρόπολη να είχε παραμείνει όπως ήταν στην εποχή του Περικλή, πριν από 2.500 χρόνια. Οσο για τις αντιδράσεις των εκπροσώπων της Εκκλησίας, δεν με ξαφνιάζουν. Η Εκκλησία αρνείται πάντοτε την πραγματικότητα, για να σώσει το δόγμα της. Νόμιζα ότι η Ελλάδα είχε ξεφύγει απ' όλες αυτές τις μικρότητες... Λυπάμαι πολύ!»

"Αυστηρότερο πλαίσιο για την ανωνυμία στο Διαδίκτυο;"

2009-07-06T08:21:00.005+03:00

(Το σκίτσο είναι από το scienceblogs)
Το θέμα της ανωνυμίας των bloggers έχει γίνει αντικείμενο συζητήσεων ουκ ολίγες φορές.Για τους υποστηρικτές αυτό αποτελεί δικαίωμα.Για όσους έχουν αντίθετη άποψη "η ανωνυμία δεν μπορεί να δικαιολογεί υβριστικές και συκοφαντικές επιθέσεις".
Δείτε τι αναφέρει η γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ.Σανιδά:

Αυστηρότερο πλαίσιο για την ανωνυμία στο Διαδίκτυο

Της Φωτεινής Kαλλίρη

Η τελευταία γνωμοδότηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κ. Γ. Σανιδά, μία ημέρα πριν αποχωρήσει από τη θέση του, ανοίγει τον δρόμο για ένα αυστηρότερο νομοθετικό πλαίσιο που θα ρυθμίζει τα ζητήματα της ανωνυμίας στο Διαδίκτυο.

Σύμφωνα με το πολυσέλιδo εισαγγελικό έγγραφο, είναι εφικτό να εντοπίζονται και να οδηγούνται στη Δικαιοσύνη ανώνυμοι bloggers, εφόσον έχουν τελέσει οποιοδήποτε έγκλημα, ακόμη και για το πλημμέλημα της συκοφαντικής δυσφήμησης, που διαπράττεται μέσω του Διαδικτύου. Τα στοιχεία τους θα γνωστοποιούνται στις εισαγγελικές, ανακριτικές και προανακριτικές αρχές από τον ΟΤΕ και τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας, ενώ δεν θα απαιτείται προηγουμένως άδεια από την Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ). Στη γνωμοδότηση, με την οποία δίνεται απάντηση σε σχετικό ερώτημα του Τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, επισημαίνεται ότι το απόρρητο των επικοινωνιών δεν καλύπτει ούτε «την επικοινωνία μέσω του Διαδικτύου» ούτε «τα εξωτερικά στοιχεία της επικοινωνίας (ονοματεπώνυμα και λοιπά στοιχεία συνδρομητών, αριθμοί τηλεφώνων, χρόνος και τόπος κλήσεως, διάρκεια συνδιάλεξης)».

Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι ο πάροχος είναι υποχρεωμένος να παραδώσει στις δικαστικές αρχές τα στοιχεία του προσώπου στο οποίο αντιστοιχεί το «ύποπτο» ηλεκτρονικό ίχνος. Ετσι, οι εισαγγελικές, ανακριτικές και προανακριτικές αρχές, αλλά και τα δικαστήρια, ύστερα από μήνυση που θα τους υποβάλλεται, έχουν δικαίωμα να ζητούν από τους παρόχους των υπηρεσιών επικοινωνίας, μέσω του Διαδικτύου, τα ηλεκτρονικά ίχνη μιας εγκληματικής πράξης. Η ΑΔΑΕ δεν νομιμοποιείται ούτε δικαιούται να ελέγξει αν είναι σύννομες οι αποφάσεις των δικαστικών οργάνων για άρση του απορρήτου ούτε να ελέγξει τους παρόχους επικοινωνίας. Γίνεται επιπλέον σαφές ότι «εφόσον οι εισαγγελικές αρχές κρίνουν ότι συντρέχει λόγος άρσεως του απορρήτου της ελεύθερης επικοινωνίας και ζητούν σχετικά στοιχεία από τους παρόχους των υπηρεσιών επικοινωνίας (ΟΤΕ, εταιρείες κινητής τηλεφωνίας κ.λπ.) αυτοί οφείλουν να τα παραδίδουν χωρίς να δύνανται να αρνηθούν την παράδοση των στοιχείων, επειδή κατά την κρίση τους το αίτημα δεν είναι σύννομο.

Πηγή:Καθημερινή,30-6-2009

Ιράν: όπως τους παίζουν χορεύουν τα παπαγάλάκια του "ρεαλισμού" όπου γης

2009-06-25T15:23:00.003+03:00

Λίγες μέρες μετά το κτύπημα στους δίδυμους πύργους όπου κατέρρευσαν εφτά ολόκληρα κτίρια που δεν συνδέονταν μεταξύ τους

και στο πεντάγωνο

Όλα τα μμε άρχισαν να δείχνουν εικόνες και καλά από το Αφγανιστάν και τους βαρβάρους ταλιμπάν που καταπιέζουν τον λαό, με κορυφαία στιγμή η εκτέλεση γυναίκας σε γήπεδο….

Καθημερινά ρεπορτάζ για τους κακούς ταλιμπάν και τους αφγανούς που υποφέρουν κατακλύζουν τις τηλεοράσεις των δυτικών που τρώγοντας πίτσα κάνουν ζάπινγκ περιμένοντας τον αγώνα να αρχίσει και σχολιάζουν για τους καημένους τους αφγανούς………………

Πόρισμα:

αφού το κτύπημα το έκαναν αφγανοί από το δίκτυο της αλγκάιντα στην χώρα δεν πάμε να τους δώσουμε ένα μάθημα τους κακούς αντιδημοκράτες και ταυτόχρονα να σώσουμε αυτούς τους καημένους από τους γενειοφόρους ταλιμπάν που τους καταπιέζουν και να τους επιβάλουμε τις δημοκρατικές μας αξίες…………….. Lets go…………….

Και έτσι κίνησε η μεγάλη δημοκρατική αρμάδα προς αφγανιστάν μεριά όπου εκτός από την επιβολή της δημοκρατίας ελέγχει ακόμα και τους αγωγούς πετρελαίου που περνάνε από την χώρα καθώς επίσης και την παραγωγή οπίου που πριν την εισβολή της «δημοκρατίας» στην χώρα είχε μειωθεί η παραγωγή του…………….

Ο ομπάκιος δήλωσε εξάλλου ότι όχι μόνο δεν θα φύγουν από το αφγανιστάν οι προστάτες των αγωγών πετρελαίου και των φυτειών οπίου όπου εκεί παράγεται σχεδόν το 80% της παραγωγής που εισάγεται στην ευρώπη, αλλά θα στείλουν κι άλλα στρατεύματα!

Και έτσι αφού ο στόχος είχε επιτευχθεί και επέβαλαν και εκεί την «δημοκρατία» ….. τσούπ…. Σταμάτησαν τα παπαγαλάκια μμε να δείχνουν εικόνες από τους καημένους τους αφγανούς! Δηλαδή λέει η κυρία αντρούλλα τωρά δεν καταπιέζονται οι καημένοι οι αφγανοί;

Μα φυσικά και καταπιέζονται τόσο από τους ταλιμπάν και τους φύλαρχους όσο και από τους «δημοκράτες» που σκοτώνουν και βιάζουν καμιά φορά…..

Απλά δεν τα δείχνει η τιβι οπότε δεν υπάρχει πλέον πρόβλημα………….

2002 η επιβολή της «δημοκρατίας» έχει επιβληθεί στο αφγανιστάν και τα μμε αρχίζουν την προετοιμασία για την επιβολή της «δημοκρατίας» σε ακόμα ένα άτακτο κράτος…………… ο σάνταμ δημιούργημα των «δημοκρατικών» δυνάμεων και στενός σύμμαχος δεν μας κάνει πια και πρέπει να επιβάλουμε τις «δημοκρατικές» μας αξίες άμεσα εμείς οι ίδιοι……

Και ξανά μανά τα μμε να πλημυρίζουν με εικόνες το σκηνικό με τους καημένους ιρακινούς που καταπιέζονται από τον δικτάτορα, ανακαλύπτεται μάλιστα και διασύνδεση με την αλγκάιντα και ότι μάλιστα μετά από έγκυρες πληροφορίες ο σατανάς χουσέιν ετοιμάζει όπλα μαζικής καταστροφής!!!!

Αχχχ κακό που πάθαμε αναφωνούν εν τω μέσω της πιτσός ο Τζων και ο Τζέρυ βλέποντας τον Λεμπρόν να καρφώνει………….. δε φάκκινγκ μπάσταρτ γουι σιουλτ γκιβ χιμ ε λεσσον……………φακ χιμ…………..

Και έτσι 20 μαρτίου 2003 η επιβολής της «δημοκρατίας» αρχίζει και εκεί…………..

Λίγους μήνες μετά αναφωνεί ο τζωρτζ: μισσιον ακόμπλισς……….. γουι γουαν…………….

Πάει κι αυτό…………..

Τελικά όπλα μαζικής καταστροφής δεν ανακαλύφθηκαν πουθενά ούτε καμιά συνδεση με την αλγκάιντα…………. Αλλά σικκιμέ ρε παιδίν μου, αφού είμαστεν δαμέ εκάμαμεν τους τζαι χάρη που τους φέραμεν την δημοκρατίαν ρε παιδίν μου!

Και ξάφνου…………. Ανακαλύπτεται ο νέος σατανάς!!!!!

Το Ιράν μας απειλεί…………………. Ανακοινώσεις επί ανακοινώσεων για τους σούπερ γουάου πράκτορες της ντον μες γουιθ Ζόχαν-μοσάτ οι οποίοι ενημερώνουν τον «δημοκρατικό» κόσμο ότι οι κακοί ιρανοί ετοιμάζουν πυρηνικά όπλα

(ας σημειωθεί εδώ, ότι η μόνη χώρα που χρησιμοποίησε πυρηνικά όπλα ήταν οι προαγωγοί της «δημοκρατίας» γιουες ει στην Χιροσίμα και Ναγκασάκι)

Συνέχεια εικόνες από τους κακούς ιρανούς και τον σατανά αχματινετζάν που θέλει να καταστρέψει την «δημοκρατία» μας ……….

Όλως συμπτωματικώς το ιράν δεν έχει επιτεθεί σε κανένα σε αντίθεση με τους δημοκράτες που την τελευταία 15ετεία έχουν ξεσαλλώσει καθώς επίσης και το ισραήλ που το 2006 κτύπησε τον λίβανο τον οποίο ισοπέδωσε και τα χμας που μας πέρασε βομβάρδισε έναν καταταλαιπωρημένο λαό ανίκανο να αντισταθεί

Αλλά ο σατανάς είναι ο αντιδημοκράτης αχματινετζάν ο οποίος έκανε και νοθεία ο κακός!!

Και δώστου τα μμε να ξεσαλλώνουν άλλη μια φορά, και δώστου εικόνες από τους καταπιεζόμενους ιρανούς, και δώστου μαθήματα δημοκρατίας από την κερατού την χίλαρη

Και δώστου εικόνες από τις διαδηλώσεις……………..

Κάτι πρέπει να γίνει ρε κουμπάρε πάντως ααα…….. τούτοι οι καημένοι οι ιρανοί υποφέρουν πρέπει να τους βοηθήσουμε σκέφτεται ο Τζώνη αλλά πλέον και πάμπος ο γιώρκος που έχει πλέον «εκδυτικοποιηθεί» και συμφωνεί με τον τζώνη και κραυγάζει και εδώ ως προοδευτικός και αυτός ότι ρε κουμπάρε μα τι εννα γίνει δηλαδή; Έτσι εννα έχουμεν; Νοθεία στις εκλογές; Ε οιιιι νομίζω κάτι πρέπει να γίνει με τουντο παλιάδρωπον τον αχματζιποτζίνο

Συμπέρασμα :

όταν τα παπαγαλάκια αρχίζουν να δείχνουν πολλές εικόνες με «διαδηλώσεις» να κάνουν λόγο για «δημοκρατικό» έλλειμμα και να δίνουν συμβουλές οι μετρ της δημοκρατίας τύπου χίλαρη τότε πάμε πόλεμο……..

αλήθεια ρε παιδκιά; Μήπως ξέρει κανείς τι γίνεται στο Κόσσοβο το οποίο έσωσαν οι δυτικοί πριν 10 χρόνια; Μήπως ξέρει τι γίνεται στην Γεωργία που επιτέθηκε με τις ευλογίες των «δημοκρατικών» δυνάμεων στην ρωσσία το περασμένο καλοκαίρι; Μήπως ξέρει κανείς τι γίνεται στο Πακιστάν με τον πρώην «πρόεδρο» δικτάτορα μουσάραφ πρώτον φίλο των «δημοκρατών»;

Στην Ουκρανία της «πορτοκαλί» επανάστασης που προετοίμασαν οι «δημοκρατικές» δυνάμεις της χίλαρι; Τι γίνεται;

Αλλά ναι ρε γμτ,

Το ξέχασα!

Ο,τι δεν δείχνει η τιβι δεν υπάρχει!!!!

ANT1-Ενώπιον του Λαού (νυσταγμένοι)

2009-06-25T11:15:00.010+03:00

Αλλάζοντας κανάλια προχθές 23 Ιουνίου, έπεσα στην εκπομπή του κ. Τσαλακού στον ΑΝΤ1 "Ενώπιον του Λαού" με θέμα τις ποινικές διώξεις και την αστυνομία. Καλεσμένοι, οι κύριοι Ιωνάς Νικολάου από τον ΔΗ.ΣΥ, Άριστος Δαμιανού από το ΑΚΕΛ, Νικόλας Παπαδόπουλος από το ΔΗ.ΚΟ, Σοφοκλής Σοφοκλέους από την ΕΔΕΚ και Νίκος Κουτσού από το ΕΥΡΩΚΟ.

Ως εδώ μια χαρά και δύο τρομάρες. Δύο όμως λεπτομέρειες έκαναν την εκπομπή αφάνταστα διασκεδαστική αλλά και παράλληλα τραγική. Η εκμπομπή άρχιζε στις 12:15 μετά τα μεσάνυκτα και το πιο αστείο, (τραγικό για τον ΑΝΤ1 και τον κ. Τσαλακό) αλλά φυσιολογικό, ήταν ότι όλοι οι καλεσμένοι "εκαμμούσαν" όπως λέμε και στην Κυπριακή. Το γέλιο που έριξα η ώρα 12:30 τα μεσάνυκτα βλέποντας ειδικά τον Σοφοκλή Σοφοκλέους να προσπαθεί με κόπο ο άνθρωπος να μην κοιμηθεί, μέχρι να έρθει η σειρά του να μιλήσει, ήταν το κάτι άλλο. Υπήρχαν στιγμές που νόμιζα θα γύρει πάνω στον ώμο του κ. Κουτσού να κοιμηθεί. Εγίναν τα μάτια των ανθρώπων κόκκινα από την νύστα.

Μα γίνετε κύριε Τσαλακέ να κάνετε ζωντανή εκμπομπή για τόσο σοβαρά θέματα η ώρα 12:30 την νύκτα και που προηγουμένως επαίζονταν επαναλήψεις; Περιττό να αναφέρω οτι λέξη δεν άκουσα από τα τόσα βαρύγδουπα λόγια των μισοκοιμισμένων καλεσμένων. Το χάζι το μεγάλο ήταν οτι έβλεπες τους πολιτικούς, όλοι γραβατωμένοι και κοστουμαρισμένοι μέσα στην λαλλαροπυρά και στα μεσάνυκτα να έχουν και ένα σοβαρό ύφος με τα μάτια τους κόκκινα από την νύστα. Σκέψου δηλαδή να σηκωστείς να ξεκινήσεις κατά τα μεσάνυκτα καθημερινή ημέρα, καλοκαίρι καιρό, με τα κοστούμια και τις γραβάτες για να πάεις στην τηλεόραση να τσακώνεσαι. Πρέπει να πληρώνουν πολλές αμαρτίες τούτοι οι άνθρωποι.

Πάντως να σαι καλά κύριε Τσαλακέ, εγέλασα!!!

Αυτή κι αν είναι δημοσιογραφία!

2009-06-22T06:47:00.003+03:00

Η φαντασία στη δημοσιογραφία

Τρεις ελληνικές εφημερίδες παρουσίασαν χθες (21-6-2009) την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα και την παρουσία του στην τελετή των εγκαινίων του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης!

Βήμα:"Τα χαμόγελα δεν έκρυψαν την ψυχρότητα"
http://www.tvxs.gr/v14703

Έθνος και Ελευθεροτυπία στη μάχη της ενημέρωσης

Διαβάστε το σχετικό δημοσίευμα του «Έθνους»:

"Η υποδοχή του κ. Ερντογάν χθες στο Μέγαρο Μαξίμου δεν είχε καμία σχέση με την προηγούμενη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού το 2004, όταν ο κ. Καραμανλής και η κυβέρνησή του θεωρούσαν ειλικρινείς τις υποτιθέμενες δεσμεύσεις του κ. Ερντογάν για... άρση του casus belli και για σύντομη επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης.
Ανταλλάγματα
Πέντε χρόνια μετά, όχι μόνο δεν έχει υπάρξει καν μια στοιχειώδης συμβολική κίνηση σε σχέση με τη Χάλκη (που δεν αφορά μάλιστα τις διμερείς σχέσεις), αλλά πλέον και σε κορυφαίο πολιτικό επίπεδο, η Άγκυρα, δια του κ. Ερντογάν, ζητά σημαντικά ανταλλάγματα στη Θράκη προκειμένου να επαναλειτουργήσει η Σχολή".

http://www.tvxs.gr/v14713

Ελευθεροτυπία

Καταδίκη της περιρρέουσας και από τη Δικαιοσύνη!

2009-06-17T20:15:00.002+03:00

Απόσπασμα από άρθρο του Στροβολιώτη (ολόκληρο εδώ)

Γράφτηκαν ήδη αρκετά για την ληξιαρχική πράξη του τέλους της περιρρέουσας, με την δικαστική καταδίκη της εφημερίδας «Ποντίκι» (εδώ). Η εφημερίδα εκείνη είχε δημοσιεύσει το φθινόπωρο του 2004 πληροφορίες για χρηματισμό 3 ελληνοκυπρίων συμπατριωτών μας από τους εχθρούς του έθνους. Η υπόθεση κατέληξε στο δικαστήριο, και η εφημερίδα αναμένεται να δημοσιεύσει μια μεγαλοπρεπή απολογία την Παρασκευή, ενώ θα δώσει και κάτι ψιλά για αποζημίωση στους συκοφαντημένους.

Η βρώμικη αυτή ιστορία είχε αφετηρία τον ίδιο τον Μεγάλο Μακαρίτη, ο οποίος σε μια στιγμή που πιεζόταν να δείξει πως έκανε έστω και το παραμικρό για να βγει η Κύπρος από το αδιέξοδο στο οποίο εκείνος την έσπρωξε, βγήκε και είπε για «πληρωμές χωρίς αποδείξεις και χαρτόσημα» με στόχο να διώξει την πίεση από πάνω του. Τα γεράκια της πολιτικής και της δημοσιογραφίας υιοθέτησαν και φούσκωσαν τις δηλώσεις, το κλίμα ήταν ευνοϊκό, και λίγο έλειψε να γίνει πράξη η ρήση του Πιττοκοπίτη, περί κρεμάσματος των ναιναίκηδων στην Πλατεία Ελευθερίας…

Το μόνο που θα προσθέσω είναι ότι μετά την καταδίκη της ενοχοποίησης της αντίθετης άποψης από το λαό, ήρθε και η δικαιοσύνη να προσθέσει στη ντροπή των αρπακτικών της πολιτικής μας ζωής!

Γιάννο, αν θες θα ’ρθω έξω από το δικαστήριο και πάλι...

2009-06-10T11:30:00.002+03:00

Έχω την εντύπωση πως η κίνηση ALERT μαραζώνει μέρα με τη μέρα.
Έχω την εντύπωση ότι αυτό δεν ξαφνιάζει και πως ήταν δυστυχώς αναμενόμενο.
Έχω την εντύπωση πως δεν ήταν αναμενόμενο στο ξεκίνημα της γιατί θα της στερούσε τον αυθορμητισμό που ομολογουμένως είχε.
Έχω την εντύπωση πως ο αυθορμητισμός της πνίγηκε από μέσα.

Θα σας ενδιέφερε να ακούσετε γιατί;
θα σας ενδιέφερε μια συνάντηση με ερωτήσεις περισσότερες των θεωριών και απαντήσεων;

Μέχρι τότε, μαθημένη στην περιεκτική σιωπή,
και την αυτοεπιβαλλόμενη αίσθηση υποχρέωσης απέναντι στους 2 συμπολίτες μου
το μόνο που μπορώ να πω
είναι πως θα είμαι εκεί,
έξω από το δικαστήριο, αν χρειαστεί
γιατί η κίνηση ALERT έγινε με αφορμή μια πραγματική ιστορία
δυο πραγματικών ανθρώπων που βίωσαν την πραγματική βαρβαρότητα και συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν κάποια πραγματική απειλή.

γιατί μη μου πείτε ότι εξακολουθούν να ενδιαφέρουν οι 10 μπάτσοι που δεν τιμωρήθηκαν.. δεν είδα πολλούς να διαμαρτύρονται έξω από την αίθουσα της γενικής εισαγγελίας όταν δινόταν η δημοσιογραφική διάσκεψη για τα 2 πορίσματα των ποινικών ανακριτών για τη "σηψη για διαφθορα της κυπριακης αστυνομίας"

Μια "αιρετική" συνέντευξη. Κώστας και Πέτρος Σουππουρή

2009-05-29T09:30:00.002+03:00

Η συγκλονιστική τραγωδία της οικογένειας Σουππουρή έκανε αίσθηση στο παγκύπριο με αφορμή τη κηδεία και την ταφή των λειψάνων 5 μελών της οικογένειας που σφαγιάστηκαν στη διάρκεια της τουρκικής εισβολής. Εκείνο όμως που συγκλονίζει περισσότερο είναι η στάση των δύο παιδίων της οικογένειας που απέφυγαν τότε το θάνατο. Αυτό το μικρό απόσπασμα είναι ενδεικτικό «Φυσικά οι εγκληματίες δεν παύουν να είναι εγκληματίες. Όμως η ουσία παραμένει το μέλλον και τι θα επιλέξουμε ως Κύπριοι. Να συνεχίσουμε τη βεντέτα και τους σκοτωμούς ή να ενημερωθούμε γι’ αυτά που έγιναν και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το γιατί έγιναν; Εγώ επέλεξα το δεύτερο».

Αφορμή για την ανάρτηση πήρα από το άρθρο του Στροβολιώτη

Οικογένεια Σουππουρή – Αγνοούμενοι – Σφαγή στο Παλαίκυθρο

Μια κηδεία που άργησε 35 ολόκληρα χρόνια. Τα αδέλφια Πέτρος και Κώστας Σουππουρής, από το Παλαίκυθρο, κηδεύουν την Κυριακή 10 Μαΐου στον ιερό ναό Αποστόλου Βαρνάβα στη Λευκωσία πέντε από τα έξι μέλη της οικογένειας τους, τα οποία δολοφονήθηκαν από νεαρούς Τουρκοκύπριους το πρωί του Σαββάτου της 17ης Αυγούστου του 1974, κατά τη διάρκεια της μαζικής σφαγής άμαχων Ελληνοκυπρίων στο κατεχόμενο χωριό Παλαίκυθρο της επαρχίας Λευκωσίας.

Tα λείψανα του Ανδρέα Σουππουρή (πατέρας, 48 ετών), της Αρετής Σουππουρή (μητέρα, 39 ετών), του Δημητράκη Σουππουρή (αδελφός, 6 ετών), της Ιουλίας Σουππουρή (αδελφής, 2 ετών) και της Θέκλας Σουππουρή (θείας, 47 ετών) εντοπίστηκαν πρόσφατα σε ομαδικό τάφο στο Παλαίκυθρο μαζί με άλλα δώδεκα άτομα που δολοφονήθηκαν στο ίδιο περιστατικό και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο του DNA στα πλαίσια των εργασιών που διεξάγει η Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους (ΔΕΑ).

Πρόκειται για την τρίτη «οικογενειακή κηδεία» θυμάτων της σφαγής του Παλαίκυθρου. Πριν από μερικούς μήνες οι οικογένειες Λιασή και Ιωάννου κήδεψαν τους δικούς τους ανθρώπους, οι οποίοι δολοφονήθηκαν το μαύρο πρωινό της 17ης Αυγούστου του 1974.

«Πέρασε πολύς χρόνος, όμως το πιο σημαντικό είναι ότι τα λείψανα των δικών μας έχουν βρεθεί», δήλωσε στο ΚΥΠΕ ο Πέτρος Σουππουρής, πιλότος σήμερα στις Κυπριακές Αερογραμμές, ο οποίος μαζί με τον Γιώργο και την Γιαννούλα Λιασή, ήταν ένας από τους τρεις τραυματίες που κατάφεραν να επιζήσουν παρά τα πολλαπλά τραύματα που τους προκάλεσαν οι σφαίρες των δολοφόνων.

«Είναι πολύ βασικό το ότι γίνεται η κηδεία. Τουλάχιστο ξέρουμε τι έγινε», προσθέτει ο Κώστας Σουππουρής, ο οποίος υπηρετεί σήμερα στην Αστυνομική Δύναμη και που κατάφερε τη στιγμή του περιστατικού να ξεγλιστρήσει από τα χέρια των δολοφόνων.

Θεωρεί ωστόσο πως «σίγουρα η στιγμή της κηδείας θα είναι συναισθηματικά πιο φορτισμένη».

Ζητούμε από τον Πέτρο να περιγράψει τα συναισθήματα του ενόψει της κηδείας. «Πρόκειται για κάτι το οποίο έγινε. Δεν πρέπει συνεχώς να το ανασκαλίζουμε», λέει.

«Γνωρίζαμε ότι οι δικοί μας δολοφονήθηκαν. Δεν ήταν αγνοούμενοι. Ευτυχώς που υπήρξε η ΔΕΑ και άνθρωποι όπως οι δημοσιογράφοι Σεβγκιούλ Ουλουντάγ και Ανδρέας Παράσχος οι οποίοι έψαξαν. Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι, μπορεί ποτέ να μην βρίσκονταν οι άνθρωποι οι οποίοι έθαψαν τους δικούς μας. Οπως επίσης αν δεν υπήρχαν οι επιστημονικές ομάδες και από τις δυο πλευρές οι οποίες έκαναν τις προσπάθειες για την ανεύρεση των λειψάνων και η ταυτοποίηση, ίσως να μέναμε πάντα με την απορία».

Οπως διηγείται ο Πέτρος, στις 15 Αυγούστου του 1974, μια μέρα μετά την έναρξη της Β’ φάσης της τουρκικής εισβολής, 3-4 νεαροί Τουρκοκύπριοι πήραν τις αγελάδες από τη φάρμα του Ανδρέα Σουππουρή. Δυο μέρες μετά, το πρωί της 17ης Αυγούστου, ημέρα Σάββατο, οι ίδιοι Τουρκοκύπριοι επέστρεψαν στο σπίτι του Ανδρέα Σουππουρή στο οποίο είχαν βρει καταφύγιο συνολικά 23 άτομα.
«Μας έβγαζαν σιγά σιγά από το σπίτι, τον πατέρα μου, τη μητέρα μου, την οικογένεια Λιασή. Ο αδερφός μου κατάφερε να διαφύγει και πήγε στο σπίτι της γιαγιάς. Εγώ και ο αδελφός μου, ο Γιάννης, του οποίου τα λείψανα δεν έχουν βρεθεί ακόμα, βγήκαμε τελευταίοι. Αυτοί συνέχισαν και πυροβολούσαν. Ο ένας μας έβγαλε έξω και οι άλλοι συνέχισαν να πυροβολούν. Τραυματίστηκα κι εγώ. Μετά από 1-2 ώρες ήρθε ο τουρκικός στρατός και μας περιέθαλψαν. Τις επόμενες μέρες συνάντησα τον αδελφό μου τον Κώστα και τις θείες μου. Μετά από λίγες μέρες μας μετέφεραν όλους στο σχολείο της Βώνης και μετά από ένα μήνα ήρθαμε στις ελεύθερες περιοχές».

Την ώρα που οι Τουρκοκύπριοι οδηγούσαν τα θύματα στην αυλή του σπιτιού όπου και τα δολοφονούσαν, «ίσως από φόβο, ίσως από ένστικτο», όπως αναφέρει ο ίδιος, ο Κώστας Σουππουρής έτρεξε την ώρα που οι Τουρκοκύπριοι πυροβολούσαν, προς το πλάι του σπιτιού.

«Πήδηξα πάνω από τον τοίχο του σπιτιού και κατευθύνθηκα μέσα από τα χωράφια προς το κέντρο του χωριού. Εφτασα στο παρεκκλήσι όπου συνάντησα τις θείες μου. Τους εξήγησα τι έγινε, αυτές προσπάθησαν να με καθησυχάσουν. Αυτά έγιναν το πρωί. Μετά το μακελειό, γύρω στο μεσημέρι όταν ο τουρκικός στρατός μπήκε στο χωριό, μετέφεραν τους τραυματίες σε άλλο σπίτι. Το απόγευμα της ίδιας μέρας μάζεψαν όλο το χωριό στο σπίτι του Τουρουρού όπου και βρήκα τον αδερφό μου. Τους άλλους, τον Γιώργο και τη Γιαννούλα Λιασή τους είχαν φύγει».

Η κηδεία της ερχόμενης Κυριακής δεν θα αποτελέσει ωστόσο τον επίλογο της τραγωδίας για την οικογένεια Σουππουρή καθώς στον ομαδικό τάφο βρέθηκαν όλα τα λείψανα των θυμάτων της σφαγής του Παλαίκυθρου εκτός από ένα. Του εννιάχρονου τότε Γιάννη Σουππουρή, αδελφού του Πέτρου και του Κώστα.

«Στον τάφο βρέθηκαν όλοι μαζί, και η οικογένεια μας και η οικογένεια Λιασή και η οικογένεια της Μαργαρίτας Λιασή, εκτός από τον αδελφό μου τον Γιάννη που ήταν εννιά χρονών», διηγείται ο Πέτρος και αναφέρει πως με βάση τα όσα τους ανέφεραν οι συγχωριανοί τους, ο αδελφός τους όντως πέθανε κατά τη διάρκεια της σφαγής.

«Ομως δεν ξέρουμε πού κατέληξε το πτώμα. Ελπίζουμε να βρεθούν κάποιοι Τούρκοι στρατιώτες που να δώσουν πληροφορίες για να μπορέσουμε να τους βρούμε» προσθέτει και συνεχίζει τη διήγηση: «Οταν πέσαμε από τους πυροβολισμούς, ο αδελφός μου ο Γιάννης βρισκόταν δίπλα μου επί ώρες. Δεν είμαι σίγουρος αν ζούσε αλλά δεν μου φάνηκε να κινείται, ήταν βαριά πληγωμένος, είχε πληγωθεί βαριά και στο μάτι. Μετά όταν πήγαμε στο σπίτι του Τουρουρού, ο Νίκος ο Τουρουρού που ήταν τότε στην ηλικία μου, μας είπε ότι στην αρχή είχε δει τον αδελφό μας να αναπνέει, όμως μετά τον είδε νεκρό».

«Ρωτήσαμε τον άνθρωπο που μετέφερε τα πτώματα των δικών μας, όμως δεν μπορούσε να θυμηθεί πόσους έθαψε, ούτε αν κάποιο πτώμα έπεσε την ώρα της μεταφοράς», προσθέτει ο Κώστας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει μεταφέρει στα δυο αδέλφια η ΔΕΑ, το λείψανο του αδελφού τους ενδεχομένως να βρίσκεται σε ένα άλλο ομαδικό τάφο ο οποίος βρίσκεται στο Παλαίκυθρο προς την πλευρά του χωριού Εξω Μετόχι.

«Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο τάφος είναι δύσκολο να ανοιχτεί επειδή φαίνεται πως βρίσκεται κάτω από αυτοκινητόδρομο» εξηγεί ο Πέτρος.

Για τους ενόχους αυτού του εγκλήματος ο Πέτρος σημειώνει πως παρόλο που γνωρίζει ότι κάποιοι τους γνωρίζουν, ο ίδιος δεν ρώτησε ούτε καν τα ονόματα τους.

«Η ουσία για μένα είναι τί θα γίνει στο μέλλον» αναφέρει.

«Φυσικά οι εγκληματίες δεν παύουν να είναι εγκληματίες. Ομως η ουσία παραμένει το μέλλον και τι θα επιλέξουμε ως Κύπριοι. Να συνεχίσουμε τη βεντέτα και τους σκοτωμούς ή να ενημερωθούμε γι’ αυτά που έγιναν και να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε το γιατί έγιναν; Εγώ επέλεξα το δεύτερο».

«Το μεγαλείο της ψυχής είναι να μάθει κανείς να συγχωρεί», προσθέτει ο Κώστας, σημειώνοντας πως «παρόλο που ίσως να μη μπορέσει κάποιος να συγχωρήσει τους εγκληματίες, εντούτοις πρέπει να μάθει να κοιτάζει μπροστά».

«Το έγκλημα έγινε και ο χρόνος δεν γυρίζει πίσω. Εγώ πιστεύω πως επειδή αυτοί που σκότωσαν τους δικούς μας ήταν νεαροί 17-18 χρονών, ίσως να μην σκέφτηκαν και πολύ πριν προχωρήσουν σε αυτές τις ωμότητες» αναφέρει, υποδεικνύοντας πως δεν πρέπει να ξεχνιέται και το γεγονός ότι η πολιτική ηγεσία των Τ/κ προωθούσε αυτές τις ενέργειες, δηλαδή, την εκκαθάριση και τη μετακίνηση των Ε/κ από τα κατεχόμενα προς τις ελεύθερες περιοχές.

Από τότε που άνοιξαν τα οδοφράγματα μόνο ο Πέτρος έχει επισκεφτεί το Παλαίκυθρο.
`
«Πήγα στο σπίτι μου τρεις φορές. Πήγα και με την οικογένεια μου και τα παιδιά μου».

«Οταν σου κλέψουν το σπίτι σου, σου κλέβουν τις αναμνήσεις σου».

Ευτυχώς, όπως δήλωσε ο ίδιος, κατά τις επισκέψεις του στο Παλαίκυθρο δεν «ξαναέζησε» το περιστατικό.

«Νομίζω ότι η ζωή μας μετά το περιστατικό όταν ζήσαμε με τις θείες μας, μας βοήθησε να το ξεπεράσουμε» προσθέτει.

Ο δεκάχρονος τότε Πέτρος και ο οκτάχρονος Κώστας βίωσαν το καλοκαίρι του 1974 μια από τις πιο τραγικές και σκληρές εκφάνσεις της τουρκικής εισβολής. Ξεριζωμένοι και έχοντας χάσει πέντε μέλη της οικογένειας τους, μάνα, πατέρα και τρία αδέλφια και με όσο κουράγιο μπορεί να απομείνει σε ένα παιδί το οποίο βλέπει την οικογένεια του να ξεκληρίζεται μπροστά στα μάτια του, πέρασαν με τους υπόλοιπους συγγενείς τους στις ελεύθερες περιοχές το Σεπτέμβρη του 1974.
«Μετά που ήρθαμε στις ελεύθερες περιοχές, μας ανέλαβε ο αδελφός της μάνας μας ο Αντώνης ο Πατάτας και η γυναίκα του η Ελλη και μετά από ένα χρόνο πήγαμε στην αδελφή του πατέρα μας Χρυστάλλα Ανδρέου και στον άντρα της Ανδρέα στα Λατσιά», διηγείται ο Κώστας.

«Φοιτήσαμε στο Λύκειο Κύκκου και σπουδάσαμε με τη βοήθεια του Ιδρύματος Μποδοσάκη. Είχαν έρθει τότε κάποιοι δημοσιογράφοι από την Ελλάδα, ο Γιάννης Μαρίνος και η Ουρανία Λαμψίδου οι οποίοι μας έφεραν σε επαφή με το Ιδρυμα Μποδοσάκη, το οποίο μας παραχώρησε τις υποτροφίες για να σπουδάσουμε».

Σήμερα, 35 χρόνια μετά, οικογενειάρχες πλέον και οι δυο – τρία παιδιά έχει ο Κώστας και δυο ο Πέτρος – κι ενώ ετοιμάζονται να κηδέψουν τα λείψανα των δικών τους, η μόνη τους έννοια και ελπίδα είναι να μην επαναληφτούν τα γεγονότα του 1963 -1974.

«Ελπίζουμε αυτό που ζήσαμε εμείς να μην ξαναγίνει, έτσι ώστε τα παιδιά μας να μην ζήσουν κάτι τέτοιο» λέει ο Κώστας.

«Ελπίζουμε αυτό που έγινε να μην ξαναγίνει και τα λάθη που έγιναν από ορισμένους συμπολίτες και από τις δυο πλευρές να μας να μας γίνουν μάθημα. Μόνο αυτό ελπίζουμε», συμπληρώνει ο Πέτρος.

Η κηδεία των λειψάνων του Αντρέα Σουππουρή, ο οποίος υπήρξε για αρκετά χρόνια περιφερειακός συνδικαλιστής της συντεχνίας των οικοδόμων της ΠΕΟ, της γυναίκας του Αρετής Σουππουρή, των παιδιών του Δημητράκη και Ιουλίας Σουππουρή και της αδελφής του Θέκλας Σουππουρή, θα γίνει την Κυριακή 10 Μαΐου στις 11:00, από τον ιερό ναό του Αποστόλου Βαρνάβα στη λεωφόρο Αθαλάσσας στη Λευκωσία.

Της κηδείας θα προστεί ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας ενώ τον επικήδειο λόγο θα εκφωνήσει εκ μέρους της πολιτείας ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Στέφανος Στεφάνου.

Η ταφή των λειψάνων θα γίνει στο κοιμητήριο Λατσιών.

(ΚΥΠΕ/ΗΜΑ/ΜΜ)

"Ο διαδικτυακός αναγνώστης δεν είναι παθητικός"

2009-05-23T17:50:00.004+03:00

Οι διαδικτυακοί αναγνώστες είναι πολύ πιο απαιτητικοί τονίζει στη συνέντευξή της ηΤζορτζίνα Χένρι.Το διαδίκτυο και τα μπλογκ έχουν μια τεράστια δύναμη που, αν χρησιμοποιηθεί σωστά, μπορεί να φέρει επαναστατικές αλλαγές στο χώρο της ενημέρωσης.

Ο διαδικτυακός αναγνώστης δεν είναι παθητικός
(Τζορτζίνα Χένρι, Guardian)

Η Τζορτζίνα Χένρι έχει χρηματίσει επικεφαλής του ενθέτου Media και διευθύντρια σύνταξης του Guardian.
Τα τελευταία χρόνια είναι επικεφαλής στην ιστοσελίδα Comment is Free, μια πλατφόρμα ελεύθερου διαλόγου όπου γίνονται διαδικτυακές «μάχες» για την πολιτική, τη θρησκεία, την επιστήμη, ενώ άρθρα των δημοσιογράφων της βρετανικής εφημερίδας αναρτώνται και σχολιάζονται. Η ιστοσελίδα δημοσιεύει 50.000 σχόλια τον μήνα, τα οποία συχνά είναι επιθέσεις εναντίον των δημοσιογράφων.
- Στη νέα εποχή του Τύπου, οι δημοσιογράφοι βγαίνουν από το απυρόβλητο;
- Έχει περάσει η περίοδος όπου οι δημοσιογράφοι ή οι πολιτικοί δεν συναντούσαν το κοινό. Παλιά κάθονταν στην ασφάλεια του γραφείου, έπαιρναν ενίοτε ενοχλητικές επιστολές και δεν πολυέδιναν σημασία. Τώρα, ο,τιδήποτε γράφουμε έχει πολύ μεγαλύτερο αντίκτυπο από τον αριθμό των αναγνωστών μιας εφημερίδας. Σχολιάζεται, δέχεται επαίνους, επιθέσεις, μας κάνει δημόσια πρόσωπα. Αυτή η ριζική αλλαγή μας σοκάρει. Όταν ένας δημοσιογράφος έχει ανδρωθεί στον έντυπο Τύπο και δουλεύει στο Διαδίκτυο, πρέπει να αναθεωρήσει πολλά πράγματα: να γίνει ταπεινός και να χαμογελά όταν τον κρίνουν.
Εμείς οι δημοσιογράφοι κοντεύουμε να χάσουμε τη δουλειά μας όχι μόνο εξαιτίας της ύφεσης, αλλά και διότι έχουμε απολέσει την αξιοπιστία μας. Τόσα χρόνια είχαμε στενές σχέσεις με πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα και χαίραμε προστασίας. Αυτό τελείωσε.
- Πώς αντιδρούν οι συνάδελφοί σας όταν τα άρθρα τους βγαίνουν στο Διαδίκτυο ως πρόβατα στη σφαγή;
- Πολλοί είναι θυμωμένοι μαζί μου. Το κατανοώ, διότι είμαι εκείνη που δίνω τα άρθρα τους να γίνουν βορά στον όχλο. Πολύ συχνά γίνονται στόχοι κακόβουλων, υστερικών, τρελών. Ορισμένες φορές δέχονται πυρά μάλιστα για προσωπικά θέματα. Εδώ επανέρχεται το θέμα της λογοκρισίας.
Μπορεί λ.χ. να κόψεις αμέσως ένα σχόλιο με βρισιές, αλλά τι κάνεις αν ο χρήστης έχει χρησιμοποιήσει ευπρεπή γλώσσα και προσβάλλει με το γάντι; Λίγοι συνάδελφοι δέχονται να συνομιλήσουν διαδικτυακά με χρήστες, σε συνέχεια κάποιου ρεπορτάζ.
Ο δημοσιογράφος είναι άλλωστε ο μόνος με δηλωμένη την πραγματική του ταυτότητα, ενώ οι άλλοι υπογράφουν με ψευδώνυμα. Οι νεότεροι συνάδελφοι πάντως φοβούνται λιγότερο την τεράστια έκθεση που προκαλεί το Διαδίκτυο, διότι μεγάλωσαν με αυτό. Είναι η γενιά του Facebook: ξέρουν οι πάντες γι' αυτούς τι έκαναν χθες το βράδυ, αν έχουν βρει το ταίρι τους κ.ά. Η ιδιωτική τους ζωή είναι δημόσια.
- Ποια είναι τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία δημοσιεύετε τα σχόλια των αναγνωστών;
- Αντί να διαβάζουμε το σχόλιο εξαρχής και να το εγκρίνουμε ή να το κόβουμε όπως άλλοι δικτυακοί τόποι, τα δημοσιεύουμε όλα και η λογοκρισία γίνεται εκ των υστέρων. Αυτό μας χαρίζει αμεσότητα και οι χρήστες μας πιστεύουν ότι είναι η δική τους πλατφόρμα, όπου εκφράζουν ελεύθερα τις απόψεις τους χωρίς αστυνομία γνώμης.
Όσοι αναγνώστες πάντως ξεπερνούν τα όρια με απαράδεκτη γλώσσα ή κακή συμπεριφορά προειδοποιούνται και ύστερα χάνουν την πρόσβαση. Αν ένα άρθρο προκαλέσει τόσα σχόλια που η κατάσταση ξεφύγει από τον έλεγχο, τότε κλείνουμε τη δυνατότητα σχολιασμού.
- Με site σαν το δικό σας έχει προωθηθεί η τέχνη του διαλόγου ή απλώς εκτονώνονται ορισμένοι εμμονικοί;
- Και τα δύο. Το Comment is Free έχει πολύ μεγαλύτερο κοινό από την παρέα στην παμπ. Προσφέρει ένα βήμα με τεράστιο ακροατήριο, οπότε προσελκύει και εμμονικούς αλλά και σοβαρούς ανθρώπους. Κανείς δεν ξέρει ακόμα αν πρόκειται για την αναβίωση του παλιού καλού διαλόγου ή για νέμεση της τεχνολογίας που φέρνει χάος.
Αυτή όμως είναι η εποχή μας και το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
Μας έχει παρασύρει το ρεύμα και οφείλουμε να μάθουμε κολύμπι. Με το κιντλ, ο καθένας θα μπορεί να φτιάχνει τη δική του εφημερίδα κατεβάζοντας ό,τι θέλει. Το να μάθουμε να υπάρχουμε στο Ίντερνετ, να δεχθούμε τους κανόνες της νέας εποχής εξασφαλίζει το μέλλον του Τύπου. Νομίζω ότι ο διάλογος μεταξύ δημοσιογράφων και αναγνωστών έχει πολλά θετικά.
- Ποια είναι αυτά;
- Οι αναγνώστες εκεί έξω ξέρουν συχνά περισσότερα πράγματα από εμάς. Γιατί να μη δεχθούμε τη βοήθειά τους; Μια φορά αναρτήσαμε έγγραφα που αφορούσαν φορολογία και χιλιάδες χρήστες έσπευσαν να μας τα εξηγήσουν. Η έρευνα προχώρησε μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Στη γρίπη των χοίρων πήραμε σχόλια από γιατρούς σε νοσοκομεία, μας βοήθησαν απίστευτα να κάνουμε σωστά το ρεπορτάζ.
Σκοτώθηκε ένας διαδηλωτής στο G20 και μέσα σε λίγα λεπτά ήρθαν μαρτυρίες και φωτογραφίες. Όσους ρεπόρτερ και αν είχαμε, δεν θα μπορούσαν να το καλύψουν. Αν μάθεις λοιπόν να ακούς και όχι μόνο να ρωτάς, μπορείς να γίνεις καλύτερος δημοσιογράφος.
- Ποια είναι η διαφορά του παραδοσιακού αναγνώστη από τον διαδικτυακό;
- Εκείνοι που αγοράζουν εφημερίδα έχουν άλλες σχέσεις με τους δημοσιογράφους, διότι πληρώνουν ένα ποσό για να διαβάσουν τη γνώμη τους. Ο διαδικτυακός δεν σε τιμά με τον οβολό του αλλά με τον χρόνο του. Είναι πιο απαιτητικός και πιο ωμός. Δεν είναι παθητικός πλέον...
- Ποια είναι η γνώμη σας για τα μπλογκ;
- Υπάρχουν 110.000.000 μπλογκ και το 97% έχουν έστω και μερικούς αναγνώστες. Στις αμερικανικές εκλογές ένα τμήμα του προεκλογικού αγώνα έγινε στο Διαδίκτυο, με πολιτικού περιεχομένου μπλογκς τα οποία ήταν καταπληκτικά. Πώς θα μπορούσες να τους γυρίσεις την πλάτη ως δημοσιογράφος;
- Ποιες εφημερίδες θα επιβιώσουν;
- Εκείνες που θα επενδύσουν στο μέλλον. Το μερίδιό μας στην αγορά της Βρετανίας είναι μικρό. Είμαστε τρίτοι μετά την Τέλεγκραφ και τους Τάιμς. Διαδικτυακά, όμως, έχουμε 26 εκατ. χρήστες, το 40% από τις ΗΠΑ. Σταδιακά θα έρθει το θέμα της χρέωσης. Μέχρι στιγμής δεν το έχουμε κάνει για να μην κόψουμε την κίνηση στο σάιτ, διότι αυτό είναι που μετράει στην αγορά.
(Πηγή: Καθημερινή,17/5/2009)

Μέλαθρον Αγωνιστών Ε.Ο.Κ.Α

2009-05-22T01:34:00.002+03:00

Παρακολουθώ στην τηλεόραση του ΡΙΚ την προσπάθεια συλλογής χρημάτων για στήριξη του Μελάθρου Αγωνιστών στην Λεμεσό και προσπαθώ να αντιληφθώ το μέγεθος της προσφοράς του Ιδρύματος αυτού και των ανθρώπων που το απαρτίζουν στους συνανθρώπους τους.

Είναι εκπληκτικές οι μαρτυρίες ανθρώπων όλων των ηλικιών για την περιποίηση και την βελτίωση της υγείας τους πού έτυχαν κατά την διάρκεια της παραμονής τους εκεί. Το πιο εκπληκτικό όμως είναι το πόσο εύθραστος, μηδαμινός αλλά και θαυμαστός είναι ένας άνθρωπος.

Πόσο εύκολα και απλά μπορεί από τη μια στιγμή στην άλλη να αλλάξει η ζωή του σε μια στιγμή. Πόσοι νέοι άνθρωποι που πριν έτρεχαν απρόσεκτοι με μοτοσυκλέττες και αυτοκίνητα νομίζοντας οτι δεν πρόκειται ποτέ να συμβεί τίποτε σ'αυτούς, μέσα σε μια στιγμή βρέθηκαν σε ένα καροτσάκι, να μην μπορούν να συλλαβίσουν μια λέξη, να μην μπορουν να περπατήσουν, να μην μπορούν να πάνε στο αποχωρητήριο μόνοι τους, να μην μπορούν να μετρήσουν ως το πέντε. Άνθρωποι που έτυχε να πάθουν εγκεφαλικό ή κάποια άλλοι ασθένεια. Ανθρωποι που απλά μεγάλωσαν προσφέροντας στην πατρίδα τους οτι πολυτιμότερο είχαν. Είδα αγωνιστές της ΕΟΚΑ που έτρεχαν σαν αγρίμια στα βουνά της Κύπρου, που σκότωναν Εγγλέζους, να μην μπορούν να σηκώσουν το πόδι τους πέντε εκατοστά από το έδαφος και να παίζουν μαζί τους οι φροντιστές τους με πολύχρωμες μπαλίτσες. Είδα τον πρών πρόεδρο της Δημοκρατίας, άνθρωπος που κυβερνούσε τον τόπο τούτο, που πολέμησε τους ΝΑΖΙ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο να χαίρεται που περπατά με το πι γιατί πριν να πάει στο Μέλαθρο δεν περπατούσε και δεν μιλούσε καθόλου. Είδα όμως πάνω απ'όλα όλους τους πιο πάνω ανθρώπους να λένε τα καλύτερα λόγια για τους ανθρώπους του Μελάθρου που τους βελτιώνουν την υγεία τους μέρα με την μέρα, που τους κάνουν να αισθάνονται οτι πάντα υπάρχει ελπίδα, αλλά προπάντων που τους σέβονται και τους αντιμετωπίζουν με την αξιοπρέπια πους τους αρμόζει.

Για εμάς τους νεαρούς και τους αρτιμελείς όλα τα πιο πάνω φαντάζουν ιστορίες που συμβαίνουν σε άλλους και που δεν μας αφορουν. Ας μην έχουμε αυταπάτες. Ας μην κοροιδεύουμε τον εαυτό μας. Δεν ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει η ζωή. Και αν όλα πάλι κυλήσουν ρόδινα, ο Πανδαμάτωρ Χρόνος θα λυγίσει την περηφάνια μας και την κορμοστασιά μας όποιοι και να μαστε και οτι και να έχουμε επιτύχει στην ζωή μας. Χωρίς εξαιρέσεις. Τότε είναι που θα χρειαστούμε ανθρώπους να μας φροντίζουν όπως οι άνθρωποι του Μελάθρου κάνουν τώρα για τους γνωστούς, τους φίλους, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας.

Ας βοηθήσουμε το ίδρυμα αυτό να συνεχίσει να βοηθά γιατί θα δυσκολευτούμε να βρούμε συζύγους ή παιδιά να αλλάζουν τα πανιά μας και να ανέχονται την γεροντομουρμούρα και την γκρίνια μας.

Ο διεθνολόγος Τουμάζος Τσελεπής αποκαθιστά την αλήθεια για μια σειρά ζητημάτων συνεταιρισμός, εκ περιτροπής προεδρία, έποικοι

2009-05-18T22:10:00.002+03:00

Την πραγματική εικόνα σε ό,τι αφορά τις εξελίξεις στο Κυπριακό αφότου ανέλαβε τα ηνία ο Πρόεδρος Χριστόφιας έδωσε ο νομικός- διεθνολόγος, μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας για το Κυπριακό, Τουμάζος Τσελεπής, εκτιμώντας μεταξύ άλλων ότι η προσπάθεια οδηγείται σε ένα προεδρικό πολίτευμα παρά ένα προεδρικό συμβούλιο όπως επιχειρήθηκε να επιβληθεί με το σχέδιο Ανάν.

Μιλώντας σε ημερίδα του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, που διοργάνωσε σε συνεργασία με την ΑΤΗΚ για την αξιοποίηση της τεχνολογίας από τα ΜΜΕ στην προβολή του Κυπριακού, ο Τ. Τσελεπής αντέκρουσε ως αβάσιμα πολλά από τα όσα γράφονται, δημοσιεύονται στα ΜΜΕ και δημιουργούν λανθασμένες εντυπώσεις και παράλληλα απέρριψε πολλούς αβάσιμους ισχυρισμούς και κατηγορίες που εκτοξεύονται σε βάρος του Προέδρου Χριστόφια, όπως είναι οι δήθεν παραχωρήσεις. Ταυτόχρονα ο Τ. Τσελεπής ήταν αρκετά αποκαλυπτικός σε ό,τι αφορά στα ουσιαστικά αποτελέσματα της μέχρι τώρα προσπάθειας των δύο ηγετών στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Αρχίζοντας από την 8η Ιουλίου και τα τρία κοινά ανακοινωθέντα του Προέδρου Χριστόφια και του κ. Ταλάτ, ο Τ. Τσελεπής αντέκρουσε την παρερμηνεία ότι η αναφορά σε δύο συνιστώσες πολιτείες, υπονοούσε την ύπαρξη δύο ανεξάρτητων κρατών τα οποία, τάχατες, θα συμβληθούν μεταξύ τους. Οπως υπέδειξε αυτή η αναφορά, στην πραγματικότητα, δεν υπονοούσε τίποτα περισσότερο από τις περιφέρειες της ομοσπονδίας, γιατί στα διάφορα ομοσπονδιακά συστήματα, οι περιφέρειες έχουν τις πιο διαφορετικές ονομασίες: Από πολιτείες μέχρι περιφέρειες ή επαρχίες. Τα τρία κοινά ανακοινωθέντα, όπως υπογράμμισε, «πρέπει να τα βλέπουμε ως ενιαίο σύνολο. Και προνοούν, στην ολότητά τους, για ένα κράτος με μια κυριαρχία, μια διεθνή προσωπικότητα, μια ιθαγένεια και πολιτική ισότητα, όπως αυτή καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας». Σημειώνοντας την αξία των τριών ανακοινωθέντων, ο Τ. Τσελεπής υπενθύμισε ότι αυτά τα στοιχεία της λύσης ουδέποτε ήταν αποδεκτά από την τουρκοκυπριακή πλευρά. Είναι δηλαδή, η πρώτη φορά που η τουρκοκυπριακή πλευρά ήλθε και δέχθηκε τη μια κυριαρχία, τη μια διεθνή προσωπικότητα, τη μια ιθαγένεια, καθώς και την ερμηνεία της πολιτικής ισότητας όπως τη δίνουν τα Ηνωμένα Εθνη. Τόνισε όμως παράλληλα πως αυτή η εξέλιξη δεν σημαίνει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα. «Αν ήταν έτσι δεν θα γίνονταν και συνομιλίες, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να παραγνωρίζεται ότι συμφωνήθηκε αυτό το πλαίσιο και άρα από εδώ και πέρα οτιδήποτε τίθεται εκτός αυτού του πλαισίου είναι εκτός συζήτησης» . Ολα αυτά, όπως υπέδειξε ο Τ. Τσελεπής, μαζί με τις συγκλίσεις που επιτεύχθηκαν στις ομάδες εργασίας, αποτέλεσαν ακριβώς τη βάση για να μπορέσουν να αρχίσουν οι συνομιλίες.

Προς προεδρικό σύστημα, χωρίς ξένους δικαστές

Αφού επανέλαβε ότι από την αρχή δεν υπήρχαν ψευδαισθήσεις ή αυταπάτες για τη δυσκολία της προσπάθειας, ο Τ. Τσελεπής στάθηκε στις βασικότερες εξελίξεις από τη μέχρι τώρα πρώτη ανάγνωση των τεσσάρων από τα 7 κεφάλαια του Κυπριακού. Τη διακυβέρνηση, το περιουσιακό, θέματα Ε.Ε. και θέματα οικονομίας, ενώ εκκρεμεί η πρώτη ανάγνωση για τα πάρα πολύ σημαντικά ζητήματα, όπως είναι η ασφάλεια, οι εγγυήσεις και το εδαφικό. Για το δύσκολο και πολύπλοκο κεφάλαιο της Διακυβέρνησης ο Τ. Τσελεπής είπε ότι έχουν επιτευχθεί συγκλίσεις, αλλά παραμένουν και ορισμένες σοβαρές διαφωνίες. Υπενθυμίζοντας την έντονη κριτική που ασκήθηκε από την εποχή των συζητήσεων γύρω από το Σχέδιο Ανάν για το θεσμό του Προεδρικού Συμβούλιου και το θέμα των ξένων δικαστών, είπε ότι το Προεδρικό Συμβούλιο συνιστά «παγκόσμια εξαίρεση», που συναντάται μόνο στην Ελβετία και τηρουμένων των αναλογιών, επιχειρήθηκε να προταθεί και για την Κύπρο. Οι ξένοι δικαστές, οι οποίοι ως γνωστό, σε περίπτωση αδιεξόδων, θα λάμβαναν αποφάσεις, όχι απλώς σε θέματα δικαστικής εξουσίας, αλλά και σε θέματα εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας και «δικαίως, βεβαίως, αυτή η πρόνοια δέχθηκε κριτική», γιατί «εκτός του ότι μας βάζει ξένους να αποφασίζουν για εμάς, παραβιάζει και τη διάκριση των εξουσιών». Στόχος, όπως είπε ο Τ. Τσελεπής, ήταν αυτά τα ζητήματα «να τα διορθώσουμε». Σήμερα, όπως είπε, παραμένουν σοβαρές διαφωνίες στο κεφάλαιο πολίτευμα, «γιατί εμείς θέλουμε να εισαγάγουμε το προεδρικό πολίτευμα, αυτό που έχουμε και σήμερα στην Κυπριακή Δημοκρατία, το οποίο μας εξυπηρέτησε όλα αυτά τα χρόνια με ένα πολύ αποτελεσματικό τρόπο, χωρίς οποιεσδήποτε αστάθειες και όλα τα συναφή, ενώ η τουρκοκυπριακή πλευρά επέμενε στο σύστημα του Προεδρικού Συμβουλίου με τις γνωστές του αδυναμίες».

Την ίδια ώρα, όμως, ο Τ. Τσελεπής εκτίμησε ότι υπάρχει «ρεαλιστική πλέον προοπτική να φύγουμε από το πολίτευμα του Προεδρικού Συμβουλίου και να καταλήξουμε όντως σε ένα προεδρικό πολίτευμα. Και εκεί που υπάρχουν διαφωνίες είναι ως προς το ποιο περιεχόμενο ακριβώς θα λάβει αυτό το πολίτευμα. Σε κάθε περίπτωση έχω την εντύπωση ότι η προοπτική πλέον να φύγουμε από το θεσμό του Συμβουλίου είναι ορατή και χειροπιαστή». Οσον αφορά στους ξένους δικαστές «και εδώ μάλλον πρέπει να θεωρούνται παρελθόν». Ο Τ. Τσελεπής αποκάλυψε ακόμα ότι, παρόλο που δεν έχει καταλήξει η προσπάθεια για το θέμα των αρμοδιοτήτων της κεντρικής (ομοσπονδιακής) κυβέρνησης εντούτοις φαίνεται ότι «έχουν προστεθεί αρμοδιότητες για την Κεντρική Κυβέρνηση που δεν υπήρχαν ποτέ στο παρελθόν σε σχέδια των Ηνωμένων Εθνών». Συνοπτικά, ο Τ. Τσελεπής ανέφερε ότι σ’ αυτό το κεφάλαιο υπάρχουν συγκλίσεις αλλά και σοβαρές διαφωνίες και αυτές εστιάζονται, πέρα από το πολίτευμα και σε ζητήματα εκπροσώπησης της κάθε κοινότητας στα όργανα εξουσίας, σε θέματα λήψης αποφάσεων (με ομοφωνία ή πλειοψηφία) αλλά και στο θέμα των εξωτερικών σχέσεων. Συγκλίσεις υπάρχουν στη δικαστική εξουσία και στη νομοθετική εξουσία.

Ο συνεταιρισμός αφορά την εσωτερική δομή του κράτους

Ο Τ. Τσελεπής απέρριψε ως απόλυτο ψέμα τον ισχυρισμό ότι ο συνεταιρισμός μεταξύ των δύο κοινοτήτων σημαίνει ότι «εάν κάτι δεν πάει καλά, αν δεν λειτουργήσει η λύση, τότε στη συνέχεια δεν θα έχουμε το μοντέλο που είχαμε από τότε, που αποχώρησαν οι Τουρκοκύπριοι από τη διακυβέρνηση του τόπου. Δεν θα συνεχίζεται δηλαδή η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά θα μπούμε σε περιπέτειες με αποδοχή του ψευδοκράτους και διάφορα τέτοια συναφή. "Ουδέν τούτου αναληθέστερον". Ο διεθνολόγος, Τ. Τσελεπής, παραδέχθηκε ότι όντως η έννοια συνεταιρισμός, είναι έννοια αδόκιμη τόσο στο Συνταγματικό Δίκαιο όσο και στο Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο. «Μόνη της η λέξη δεν σημαίνει τίποτα μέσα στο κείμενο της λύσης που θα είναι ένα νομικό κείμενο. Χρειάζεται ερμηνεία, από μόνη της δεν έχει περιεχόμενο». Υπενθύμισε ότι αυτή η έννοια εισήχθηκε από τα Ηνωμένα Εθνη, τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1980, χωρίς να δέχεται τη σκληρή κριτική που δέχεται σήμερα. Σημείωσε όμως με κάθε κατηγορηματικότητα ότι: «Δεν υπάρχει καμιά περίπτωση η αποδοχή του συνεταιρισμού να οδηγήσει σε κάποιου είδους αποαναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Διότι, ο συνεταιρισμός αναφέρεται στην εσωτερική δομή το κυπριακού κράτους και είναι με την έννοια ότι και το 1960 και οι δύο κοινότητες συμμετείχαν θεσμοθετημένα και στην εξουσία και στη λήψη αποφάσεων και, βεβαίως, το ίδιο θα γίνει και τώρα. Δεν μπορούσε να μη γίνει και τώρα λόγω του ότι προχωρούμε σε μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Εχει σχέση, δηλαδή, ο συνεταιρισμός με εσωτερικές δομές της Κυπριακής Δημοκρατίας και καμία σχέση δεν έχει με τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας στο διεθνή χώρο.

Ακριβώς αυτό είχε γίνει το 1964. Ενώ είχε γίνει η εσωτερική ανωμαλία, ενώ είχε αποχωρήσει η τουρκοκυπριακή κοινότητα από τη διοίκηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εντούτοις συνεχίστηκε η αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ακριβώς διότι στο διεθνές δίκαιο είναι αδιάφορο το πώς λύνονται εσωτερικά οι διαφορές σε ένα κράτος και το πώς λειτουργεί εσωτερικά ένα κράτος. Και έχει λυθεί από το 1964 οριστικά και αμετάκλητα και το ίδιο θα συμβεί και τώρα αν, ω μη γένοιτο, κάτι δεν πάει καλά. Αλλωστε, ας μην ξεχνούμε ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ήδη μέλος της Ε.Ε. με όλα της τα εδάφη. Η Κυπριακή Δημοκρατία, δηλαδή, έχει κυριαρχία και στα κατεχόμενα εδάφη, απλώς δεν μπορεί να την ασκήσει εκεί λόγω της κατοχής και, επομένως, όλες αυτές οι αιτιάσεις ότι ο συνεταιρισμός θα μας οδηγήσει, περίπου, σε χαμό της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι τελείως ανυπόστατες και από νομική άποψη και από πολιτική άποψη».

Από τη δεκαετία του ’80 η εκ περιτροπής προεδρία

Οσον αφορά στην εκ περιτροπής προεδρία ξεκαθάρισε ότι αυτή είχε αρχίσει να παρεισφρύει σε κείμενα του ΟΗΕ, τουλάχιστον από τα μέσα της δεκαετίας του 1980, είχε συζητηθεί στη συνέχεια από τον πρώην Πρόεδρο Κληρίδη στις συνομιλίες με τον κ. Ντενκτάς και βρισκόταν σε όλα τα σχέδια Ανάν. Από το πρώτο μέχρι το πέμπτο. Επανέλαβε δε πως ούτε στην κωδικοποίηση του Εθνικού Συμβουλίου με τις τότε επιδιωκόμενες αλλαγές επί του Σχεδίου Ανάν υπήρχε τέτοια απαίτηση, να αφαιρεθεί η εκ περιτροπής προεδρία, ούτε και από τις τελικές θέσεις της πλευράς μας που είχε δώσει ο τέως Πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος στο Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ λίγο πριν την επίδοση του τελικού Σχεδίου Ανάν. «Αρα, δεν είναι μια παραχώρηση που έκανε ο Πρόεδρος Χριστόφιας και η κριτική που γίνεται, αν γίνεται, απλώς και μόνο για λόγους χειρισμού ότι, τάχατες, δεν ήταν η ώρα να το θέσουμε ή όχι, είναι σεβαστή μεν, όμως δεν τη συμμεριζόμαστε», υπέδειξε ο Τ. Τσελεπής.

Ο Τάσσος αποδέκτηκε την παραμονή 50000 εποίκων

Το ίδιο αφορά και το θέμα των εποίκων. «Οι 50.000 έποικοι, κάποιος μπορεί να κάνει μια κριτική για να πει ότι δεν ήταν η ώρα να το θέσουμε. Σεβαστή, επαναλαμβάνω, η κριτική, αλλά δεν τη συμμεριζόμαστε», είπε και κάλεσε όποιον θέλει να το διαπιστώσει να ανατρέξει πίσω ξανά στο έγγραφο που είχε δώσει ο τέως Πρόεδρος Παπαδόπουλος στα Ηνωμένα Εθνη στις 30 Μαρτίου 2004, το οποίο και δημοσιεύτηκε και επιπλέον βρίσκεται στο βιβλίο της κας Πάλεϋ. Με βάση αυτό το έγγραφο η απαίτηση της πλευράς μας ήταν ότι «δεχόμαστε 30.000 έποικους συν 15.000 έποικους που προέρχονται από μεικτούς γάμους. 45.000 σύνολο συν 5% επί του συνολικού πληθυσμού, δηλαδή πέραν των 50.000 εποίκων. Αυτό είναι καταγραμμένο. Αρα, είναι άδικο να ασκείται κριτική στη σημερινή Κυβέρνηση ότι τάχατες προέβη σε αυτές τις παραχωρήσεις». Ο Τ. Τσελεπής σημείωσε πως θέλαμε να βάλουμε μια οροφή στο θέμα των εποίκων και αυτή ήταν μια από τις πιο σημαντικές, αν όχι η πιο σημαντική αδυναμία του Σχεδίου Ανάν. Οτι δεν όριζε τον αριθμό των εποίκων που θα παρέμεναν σε περίπτωση λύσης, αλλά έβαζε διάφορα κριτήρια, τα οποία ανέβαζαν σημαντικά τον αριθμό των εποίκων και μάλιστα με ένα τρόπο που δύσκολα μπορούσε να υπολογίσει κάποιος πόσοι θα μας έμεναν στο τέλος. Η προσπάθεια λοιπόν ήταν ακριβώς να μπει αυτή η οροφή και η οροφή είχε μπει από την προηγούμενη Κυβέρνηση και όχι από τη σημερινή».

Θέλουν νέο Πρωτόκολλο

Στο κεφάλαιο της ΕΕ διαπιστώνεται ότι υπάρχουν συγκλίσεις, αλλά υπάρχουν και σοβαρές διαφωνίες, οι οποίες απορρέουν και από τις διαφωνίες στο Περιουσιακό. Δηλαδή, η τ/κή πλευρά θέτει ζήτημα μόνιμων εξαιρέσεων από το κοινοτικό κεκτημένο όσον αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης, περιουσίας και τα συναφή, θέτει ζήτημα αντικατάστασης του Πρωτοκόλλου 10 που ρυθμίζει τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί η λύση του Κυπριακού από την ΕΕ και θέλει ένα νέο Πρωτόκολλο, το οποίο να ξαναεπικυρωθεί από τα Κοινοβούλια. «Κάτι που αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι ποτέ δυνατό εμείς να δεχθούμε», υπογράμμισε ο Τ. Τσελεπής. Για το ζήτημα της οικονομίας ο Τ. Τσελεπής σημείωσε πως παρόλο που μόλις άρχισε η συζήτησή του, εντούτοις παρουσιάζεται η εικόνα ότι υπάρχουν συγκλίσεις, αλλά φαίνεται ότι παραμένουν και εδώ σοβαρές διαφωνίες. Εκείνο που με βεβαιότητα σημείωσε σαν λανθασμένα είναι τα όσα δημοσιεύθηκαν ότι δήθεν η τ/κ πλευρά ζητά χωριστή Κεντρική Τράπεζα και την τουρκική λίρα ως νόμισμα. Υπάρχουν δυσκολίες που αφορούν κυρίως τις μεταβατικές ρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν, αλλά δεν ευσταθεί ότι ζητούν χωριστή Κεντρική Τράπεζα και τουρκική λίρα. «Αλλωστε, είναι ζήτημα κοινής λογικής ότι σε μια χώρα μέλος της Ε.Ε. και εντός της Ευρωζώνης, δεν μπορούμε να μιλούμε για μια Κεντρική Τράπεζα με την έννοια ότι πολλές αποφάσεις λαμβάνονται στην Φραγκφούρτη, πώς είναι δυνατόν να μιλούμε για δεύτερη Κεντρική Τράπεζα; Επαναλαμβάνω όμως ότι αυτό το ζήτημα βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη».

Εν κατακλείδι ο Τ. Τσελεπής τόνισε ότι δεν επίκειται λύση του Κυπριακού, δεν έχουν επιτευχθεί τέτοιες συγκλίσεις που να μπορούμε να μιλάμε για μια επικείμενη λύση, γιατί ακριβώς παραμένουν πολύ σοβαρές διαφωνίες και υπάρχουν και ζητήματα ακανθώδη τα οποία δεν έχουν καν συζητηθεί σε επίπεδο ηγετών. Από την άλλη δεν ευσταθεί ούτε η άποψη ότι τίποτα δεν γίνεται στις συνομιλίες, ότι εκεί πάλι χάριν των συνομιλιών υπάρχει αδιέξοδο και ότι απλώς το παιγνίδι που παίζεται είναι ότι κανείς δεν θέλει να αποχωρήσει πρώτος». Οπως τόνισε το μέλος της διαπραγματευτικής ομάδας «υπάρχουν συγκλίσεις και υπάρχουν ορισμένες συγκλίσεις που δεν είναι ευκαταφρόνητες. Μιλάμε για σοβαρές συγκλίσεις».

Ιδιαίτερα σημείωσε το γεγονός ότι στα 35 χρόνια μετά την εισβολή και την κατοχή, τα μόνα συμφωνημένα κείμενα που υπάρχουν μεταξύ των δύο κοινοτήτων είναι οι Συμφωνίες Υψηλού Επιπέδου του 1977 και του 1979, συνολικής έκτασης 1 1/2 – 2 σελίδων. Από την άλλη, υπογράμμισε πως παραμένει ερώτημα που δεν μπορούμε να το απαντήσουμε αυτή τη στιγμή, μέχρι πού θα φθάσουν οι συνομιλίες λόγω της ρευστής κατάστασης που επικρατεί πλέον στην τουρκοκυπριακή κοινότητα μετά την εκλογή Ερογλου στην εξουσία και σε σχέση με την κατάσταση στην ίδια την Τουρκία. Ως εκ τούτου, είπε ότι δεν μπορούν να γίνουν οποιεσδήποτε ασφαλείς προβλέψεις για το αν μπορούμε ή όχι αυτή τη φορά να καταλήξουμε επιτυχώς σε λύση του Κυπριακού. Εκείνο το οποίο επανέλαβε με έμφαση ο Τ. Τσελεπής είναι ότι υπάρχει «μια αργή μεν, αλλά εν πάση περιπτώσει, μια πορεία προς τα εμπρός». Το τελικό μήνυμα που έστειλε ο Τ. Τσελεπής είναι ότι «οι συνομιλίες δεν βρίσκονται σε αδιέξοδο, αλλά ούτε και έχει επιτευχθεί η πρόοδος που θα θέλαμε, όπως ελπίζαμε να έχει επιτευχθεί μέχρι αυτή τη στιγμή».

Στο έγγραφο που είχε δώσει ο τέως Πρόεδρος Παπαδόπουλος στα Ηνωμένα Εθνη στις 30 Μαρτίου 2004, το οποίο και δημοσιεύτηκε και επιπλέον βρίσκεται στο βιβλίο της κας Πάλεϋ, η απαίτηση της πλευράς μας ήταν ότι “δεχόμαστε 30.000 έποικους συν 15.000 έποικους που προέρχονται από μεικτούς γάμους. 45.000 σύνολο συν 5% επί του συνολικού πληθυσμού, δηλαδή πέραν των 50.000 εποίκων”
Εχουν προστεθεί αρμοδιότητες για την Κεντρική Κυβέρνηση που δεν υπήρχαν ποτέ στο παρελθόν σε σχέδια των Ηνωμένων Εθνών
Ο συνεταιρισμός έχει σχέση με εσωτερικές δομές της Κυπριακής Δημοκρατίας και καμία σχέση δεν έχει με τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας στο διεθνή χώρο

Ξανανοίγει για πρώτη ανάγνωση το Περιουσιακό

Το επόμενο θέμα το οποίο είχε συζητηθεί ήταν το Περιουσιακό. Οπως είπε ο Τ. Τσελεπής «δεν έχει γίνει σοβαρή συζήτηση» για δύο λόγους. Πρώτον, λόγω της πολυπλοκότητας του θέματος και δεύτερον λόγω της «προεκλογικής» περιόδου « δεν αναμέναμε ότι η τουρκοκυπριακή πλευρά με τις ούτως ή άλλως αδιάλλακτες θέσεις της, θα ερχόταν εκεί με ένα εποικοδομητικό τρόπο για να μπορέσουμε να συζητήσουμε σοβαρά το ζήτημα». Ετσι το ζήτημα θα επανανοίξει για πρώτη ανάγνωση. Ωστόσο οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι δέχονται τα δικαιώματα των νόμιμων ιδιοκτητών, δηλαδή ότι αυτές οι περιουσίες δεν είναι δικές τους, αλλά ανήκουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες, στους Ελληνοκύπριους. Δέχονται τους τρόπους θεραπείας, δηλαδή αποκατάσταση, αποζημίωση, ανταλλαγή. Οι σοβαρότατες διαφωνίες αρχίζουν εκεί που η ε/κ θέλει η αποκατάσταση να είναι η πρώτη επιλογή και να έχει τον πρώτο λόγο ο νόμιμος ιδιοκτήτης, ενώ η τ/κ πλευρά την ταξινομεί ως τελευταία επιλογή υποβαθμίζοντάς την. Θέτουν σε πρώτο πλάνο την αποζημίωση και την ανταλλαγή. «Αυτή είναι μια πολύ σοβαρή διαφωνία, αλλά βεβαίως είναι η αρχή γι’ αυτό που ζητούν για εγγυημένες πλειοψηφίες πληθυσμού και γης, τις οποίες εμείς δεν αποδεχόμαστε», ξεκαθάρισε ο Τ. Τσελεπής.

Νίκη Κουλέρμου
Χαραυγή 18 Μάη 2009

Ψυχο-κοινωνικο-αναλυτικό σχόλιο για τους αποκαταστάτες της δημοκρατίας

2009-05-13T21:48:00.005+03:00

Ακατέργαστο σχόλιο του Λινοπάμπακου όπως το άφησε στη τελευταία ανάρτηση του (link). Δημοσιεύεται με την άδεια του.

ναι ειδα τα..τζαι το τελος του ποστ εν μερει εν τζαι αναφορα σε τζηνα..αν τζαι η εικονα που εχω εν που τα χαζα τους σε αλλα μπλογκς..ιδιαιτερα του ανευ..
που το μπλογκ τους εν περασα..με το που ειδα τα πρωτα τους σχολια στον μιχαλη τζαι τον ανευ, ηταν περιττον..

αμα εξεκινησεν τουτη η ιστορια η εντυπωση μου ηταν οτι ενεν κατι το νεο..τζαι το φθινοπωρο εκυκλοφορουσαν κατι μονοστεφανοι που εκαμναν copy paste διαφορα ετοιμα κομμαθκια..το χαρακτηριστικο τους ηταν οτι εν εμπορουσαν να κοψουν μισην κουβεντα..
οποτε το οτι εκαμαν μπλογκ, σαιτ η οτιδηποτε, εν τζαι εν τιποτε παραξενο..ενταξι..προφανως εν πασιν τζαι πολλα καλα τα εντυπα που φκαλουν οποτε ειπαν να διανεμουν τα χαζοανεκδοτα τους μουχτιν...
οποτε μεν ανησυχεις για την μπλοκοσφαιρα..αν εσιει κοσμον που τους θκιεβαζει καλα να παθει..αλλα τουτοι οι τυποι εν τζαι εν της κουβεντας εν του λαξιματος..τζηνοι που θελουν εν να κουβεντιαζουν..τζαι καποιοι εν να καμνουν διαγωνσιμους λαξιματος..ο καθενας με τον ηχο του..

το οτι ελογοκριναν τον ανευ τζαι τον μιχαλη εν μου εκαμεν εντυπωση..αφου εν εχουν επιχειρηματα ηταν λογικο να προσπαθησουν να αποκλεισουν φωνες που θα τους υποχρεωναν να συζητησουν..τζαι αμα υποχρεωνονταν να βρεθουν μπροστα που επιχειρηματα, πιαστα τζαι γυρασιν..

αλλα ναι.. τουτα τα τελευταια τους με τες μαζικες copy paste φασεις τζαι τες προσωπικες επιθεσεις εν λλιον οπως τα διαφημιστικα emails που ουτε ενδιαφερουν κανενα,ουτε εχουν να πουν τζαι τιποτε τζαι εν νακκον ενοχλητικο - ωσπου απλα να συνηθισεις το delete που λαλει τζαι ο aceras..η το απλο προσπερασμα οποτε ππεσεις πανω τους σε σχολιο που ενεν σβησμενο..

εν τζαι νακκον κριμαν αν με ρωτας..εισιεν εναν κακοριζικον [με διαφορα ψευδωνυμα] στον ανευ που εκολλησεν η βελονα του να λαλει του ασλαν "τζαι ενομισεν ο τζυρης σου οτι εκαμεν γιον"..τζαι παλε..τζαι παλε..τυπικον χαζον σχολιο μπορεις να πεις..αλλα ποσες φορες να το πει τζαι να μεν υποψιαστεις το δικον του απωθημενο με τον δικον του γερον;..τζαι αν σκεφτεις οτι μαλλον εν ο ιδιος που επαναλαμβανε μανιοκαταθλιπτικα την εκφραση "ξεφτιλισμενε" μπορεις να φανταστεις απωθημενα που πρεπει να κουβαλα;
για την εικονα του αντρισμου του..
που το πρωκτικο αγχος στο αγχος του ευνουχισμου...
τζαι ηταν τζιαμαι ετσι πεταξουμενο..σαν ενα θεαμα αξιολυπητο..ενοιωσα οικτον να σου πω την αληθκια τζαι νευριαζει με τουτον το αισθημα..εν αξιζει να νοιωθουμεν ετσι για αλλους αθρωπους..αλλα τουτος επεμενε τζαι επεμενε να περιφερει την μιζερια του..τζαι εν τζιαμαι γραμμενο..
εν εισιεν καποιον [παρεαν, γνωστον] να του πει "κανει ρε, εν αντροπη για εσενα;" εν να μου πεις επαιζεν το ανωνυμος με πολλα ψευδωνυμα..
ναι αλλα τζηνα που εφκαλεν περιπατο ηταν δικα του..
οπως τον ομοφιλοφιλο που βριζει τους αλλους σαν ομοφιλοφιλους, οπως τον μαυρο που βριζει τους αλλους οτι εν niggers..

περα που το προσωπικο, ναι.. σε τουτον τον προσφατο αχταρμα, νομιζω υπηρχε τζαι η εικονα του κυπριακου νεοφασισμου οπως εδιαμορφωθηκεν που το 74..αδυναμια λογικης κουβεντας..υστερικες κραυγες με στοχο την δαιμονοποιηση..υιοθετηση ατακων που οποθεν λαχει [αριστερα,δεξια..η μαλλον προσπαθεια αριστερης επενδυσης της εθνικοφροσυνης..ο γριβας που αριστεριζεν κατα τον πεταιν] φτανει να παραγεται ενα συνεχες κατσιαρισμα σαν προσπαθεια προβολης ενος αβεβαιου εγω...τζαι το αμηχανο γελιο [χο χο χι χι] της ημιμαθειας που τρεμει να μεν βρεθει μπροστα στον καθρεφτη της αγνοιας της..

το οτι ο ανευ τζαι εσυ αποφασισεται να τους κοφκετε σχολια εν λογικον τζαι πρακτικον..καμνετε τους τζαι καλον δηλαδη γιατι ηταν τοσο γελοια η παρασταση των τελευταιων ημερων που απορω ινταλως τζαι εν αντρεπουνται..αλλα πε μου καταλαβουν;

σιουρα υπαρχει η υστερια/φοβος για πιθανοτητα λυσης..αλλα εν τζαι τυπικη αντικομμουνιστικη υστερια νομιζω..φκαλουν σπυρκα ακομα επειδη εφκηκεν αριστερος προεδρος..για τους υπολοιπους μπορει να εν πκιον στο στυλ so what? αλλα για τουτους εν μια στιγμη που φαινεται να απειλει την συνοχη του κοσμου οπως τους τον εμαθαν...

το οτι εν να προσπαθησουν να κατασκευασουν κλιμα οπως το 2004, εν σαφες..εν η φανατσιωση τους να νοιωθουν οτι εκφραζουν το "εθνος"..την φαντασιακη συλλογικοτητα...τζαι το καγρι τους εν μερει φκαινει τζαι που την συνηδητοποιηση οτι ενεν ετσι η πραγματικοτητα..θελουν να εν οι ιδανικοι γιοι του φαντασιακου πατερα/πατριαρχη..αλλο γυρον τους πολουβα η πραγματικοτητα..

το οτι καποιοι μπορει να τους χρησιμοποιουν εν πιθανο..εν ηξερω ..αλλα εν τζαι εσιει τζαι σημασια..
η λυση τζαι η διαδικασια για το μελλον προυποθετουν οτι η κοινωνια εν να τους ξηφοηθει..
διοτι εννα υπαρχουν τυποι σαν τουτους οπως υπαρχουν σε ουλλες τες κοινωνιες ακροδεξιοι, νεοναζι, χρυσαυγιτες κλπ..τζαι στον δρομο τζαι στο ιντερνετ..το θεμα ενι να μεν νοιωθουν πκιον οτι μπορουν να επιβαλλουνται με τον τραμπουκισμο..διοτι τουτη η κοινωνια υποφερεν πολλα γιατι πολλοι νουσιμοι αθρωποι τζαι πριν το 74 τζαι υστερα εσιωπησαν γιατι ειπασιν οτι μπορει να εν επικινδυνο..
πρεπει να περασουμεν τουτον το δρομον τζαι να κοψουμεν κουρβα..να ενηληκιωθουμεν σαν κοινωνια..

τζαι για του ιδιους, το μονο που μπορυμεν να ελπιζουμεν εν οτι κατι μπορει να κορατζησει μεσα που τουτες τες κουβεντες στο ιντερνετ - που μπορει να εν τζαι που τες ελαχιστες φορες που ακουουν την αλλη αποψη.. καποιοι τουλαχιστον.. τζαι να μαθουν να σκεφτουνται αντι να υπακουουν το εμβατηριο του εσωτερικευμενου πατερα/πατριαρχη...

κατα τα αλλα ..οπως λαλει τζαι ο μαγιακοφσκι
"το μελλον δεν θα ρθει
απο μονο του
ετσι νετο σκετο.."

ΔΙΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

2009-04-28T19:46:00.000+03:00

Ο ρόλος του ΡΙΚ

2009-04-27T21:53:00.003+03:00

Αντιγράφω από το σημερινό πολίτη. Ο Στέφανος φαίνεται ενι ξέρει με ποιους έσιει να κάμει.

Το ρόλο που θα πρέπει να έχει σήμερα η κρατική ραδιοτηλεόραση είχε αναλύσει σε σύντομη ομιλία του ο κυβερνητικός εκπρόσωπός Στέφανος Στεφάνου στο συνέδριο την ΣΗΔΗΚΕΚ-ΠΕΟ, παρουσία διευθυντικών στελεχών και προσωπικού του ΡΙΚ. Ο λόγος του σύγχρονος, απλός και με όραμα. Μίλησε για ένα ΡΙΚ με ποιοτικό πρόγραμμα, που πρέπει να εκπέμπει πολιτισμό, να ενημερώνει και να πληροφορεί τον Κύπριο τηλεθεατή με αξιοπιστία και σεβασμό. Μίλησε για ένα κρατικό κανάλι που δεν θα σέρνεται από τα ιδιωτικά μέσα ενημερώσεις, αλλά θα είναι μπροστάρης. Είπε ακόμα ότι το ΡΙΚ θα πρέπει να λάβει τα μηνύματα τον καιρών και να αρχίσει να συμβάλλει προς την επανένωση την χώρας μας και για συμφιλίωση Ε/Κ με Τ/Κ. Τέλος, μίλησε για μια θετικότητα - αισιοδοξία που πρέπει να εκπέμπει, ιδιαίτερα το δελτίο ειδήσεων. Κάλεσε το ίδρυμα δε να απορρίψει τον αρνητισμό (θανάτους, βία, καταστροφές) που μεταδίδουν τα ιδιωτικά κανάλια γιατί πουλά. Η ομιλία του Εκπροσώπου έγινε Σάββατο 9/4 και δύο μέρες αργότερα έγινε η ιστορική επίσκεψη της ηγεσίας του ΑΚΕΛ στα γραφεία του ΔΗΣΥ. Το μεγάλο τηλεοπτικό δελτίο ειδήσεων του ΡΙΚ μετέδωσε το γεγονός ως δεύτερη είδηση, εφόσον αξιολόγησε ένα θανατηφόρο τροχαίο ως πρώτη. Όσον αφορά το μεγάλο ρόλο που έχει να διατελέσει η κρατική ραδιοτηλεόραση στη επανένωση της πατρίδας μας, μέχρι τώρα το ΡΙΚ δεν έχει κάνει τίποτα και μάλλον κινείται προς την αντίθετη κατεύθυνση.

ΝΤΟΝ
Κωδικός άρθρου: 868157
ΠΟΛΙΤΗΣ - 27/04/2009, Σελίδα: 12

Ο εχθρός του πολίτη

2009-04-24T00:53:00.001+03:00

Μια απαραίτητη επεξήγηση σε όσους είναι καχύποπτοι........

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους είναι ότι η κίνηση πολιτών που δημιουργήθηκε με αφορμή την αυθαίρετη και αντινομική απόφαση του κακουργιοδικείου είναι ότι τα αίτια γέννησης της είναι πολλά, βαθιά και αφορούν την διαχρονική αρρώστια των θεσμών του κράτους.

Η κίνηση πολιτών βρήκε τόση έντονη συμπαράσταση από ανθρώπους όλων των φασμάτων του κοινωνικού συνόλου, ανθρώπους όλων των επαγγελματικών ιδιοτήτων ηλικιών και ιδεολογικών πεποιθήσεων.

Αυτό που ένωσε όλους αυτούς τους ανθρώπους τους πέραν των 1500 που διαδήλωσαν και τους τόσους άλλους που συμπαραστάθηκαν με άλλους τρόπους σε άλλες ευκαιρίες είναι η κοινή συνειδητοποίηση ότι και το τελευταίο «οχυρό» που νόμιζαν οι πολίτες ότι είχαν σαν τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι στην απέραντη διαφθορά όλων των κρατικών θεσμών έπεσε!

Και μάλιστα έπεσε με τόσο εντυπωσιακό τρόπο μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων!
Πάρα πολύς κόσμος αδυνατεί να πιστέψει ότι οι θεσμοί είναι τόσο αλλοτριωμένοι, είτε λόγω της τεράστιας διαφθοράς είτε απλά λόγω της ανεπάρκειας τους.
Πάρα πολύς κόσμος αδυνατεί να συλλάβει το απλό γεγονός της κατάχρησης εξουσίας γιατί ακριβώς ο απλός άνθρωπος δεν έχει εξουσία στα χέρια του

Η κατάχρηση εξουσίας γίνεται μόνο από ανθρώπους με εξουσία, ειδικά από ανθρώπους ανεπαρκείς που πήραν αυτή την εξουσία μια καλή πρωία έτσι απλά χωρίς πολλά πολλά!

Όλοι γνωρίζουμε ποιοι και πως κάποιοι άνθρωποι απλά τους δίνουν μια στολή και τους ονομάζουν από την μια μέρα στην άλλη «προστάτες του νόμου»

Εδώ οι ίδιοι οι λεγόμενοι «θεματοφύλακες της νομιμότητας» παίρνουν αυτή την απίστευτη εξουσία στα χέρια τους μια καλή πρωία έτσι απλά χωρίς πολλά πολλά!

Μέχρι τις αρχές Μαρτίου 2009 ένας εκ των «αθώων» είχε ως δικηγόρο του τον ίδιο άνθρωπο που λίγες μέρες μετά από τις 2 Απριλίου 2009 έτσι απλά χωρίς πολλά πολλά από δικηγόρος ενδύθηκε τον μανδύα του δικαστή και δικάζει όλους μας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας!

Τις πλείστες φορές στο κράτος αυτό που είναι το βασίλειο της αναξιοκρατίας και όπου τίποτα δεν λειτουργεί σωστά,
( γιαυτό και πέφτουν αεροπλάνα, πέφτει η οροφή του δημοτικού θεάτρου και εντελώς τυχαία αποφύγαμε την τραγωδία, πεθαίνουν βρέφη νεογέννητα στις κλινικές του κέρδους, κλπ κλπ κλπ)

Ο θύτης είναι ταυτόχρονα και θύμα!

Ο ανεπαρκής αστυνομικός είναι ταυτόχρονα θύτης και θύμα, όπως και ο ανεπαρκής δικαστής, υπουργός βολευτής κλπ κλπ

Το να μην μπορείς να ελέγξεις την εξουσία που σου δίδεται είναι μεγάλη κατάρα η οποία κατατρέχει τον ανασφαλή ανεπαρκή άνθρωπο που την κατέχει!

Η κατάχρηση εξουσίας είναι δεδομένη από ανθρώπους χωρίς τις κατάλληλες υποδομές αντίληψης της κοινωνικής πραγματικότητας,

Από ανθρώπους που δεν έχουν τις κατάλληλες εσωτερικές αντιστάσεις να ξεπεράσουν τον χειρότερο εχθρό του ανθρώπου που είναι ο εαυτός του

Το κράτος ως έννοια καθαυτή δεν είναι διεφθαρμένο εκ φύσεως, το διαφθείρουν οι ανεπαρκείς ανασφαλείς διεφθαρμένοι εκπρόσωποι του οι οποίοι βρίσκονται σε μεγάλους αριθμούς και στις τρεις του βαθμίδες

Η κίνηση πολιτών δεν έχει δεδομένους εχθρούς, δεν είναι αντιμέτωπη με κανένα «αστυνομικό» «δικαστή» «υπουργό» «βολευτή» κλπ κλπ

Η κίνηση πολιτών δεν έχει σαν αυτοσκοπό της την δημιουργία εχθρών

Η κίνηση πολιτών είναι αντιμέτωπη με τον εχθρό όλων των πολιτών!

Εχθρός όλων των πολιτών είναι ο διεφθαρμένος αλλοτριωμένος εκπρόσωπος του θεσμού, ο διεφθαρμένος βρώμικος αλλοτριωμένος ανεπαρκής αστυνομικός δικαστής, βουλευτής, υπουργός κλπ κλπ

Το Σάββατο 25 Απριλίου 2009 στην πορεία που θα γίνει στην Λευκωσία η οποία θα εκκινήσει η ώρα 11 το πρωί από την Πλατεία Ελευθερίας αυτό το μήνυμα έχει να δώσει σε όλους τους πολίτες!

Ότι αν οι κρατούντες σε όλες τις βαθμίδες, σε όλες τις εξουσίες οι οποίοι έχουν μάθει να ζουν εκτός της κοινωνίας των απλών ανθρώπων

Οι οποίοι έχουν βολευτεί να ζουν κάπου πάνω στα σύννεφα της εξουσίας τους και αιθεροβατούν ζαλισμένοι από κει πάνω ανίκανοι να αντιληφθούν τις ανάγκες των απλών ανθρώπων

Και ως εκ τούτου εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να ελέγξουν αυτούς που καταχρώνται την εξουσία τους είτε γιατί είναι ανεπαρκείς κομπλεξικοί διεφθαρμένοι τότε θα το πράξουν οι απλοί πολίτες άνθρωποι!

Τίποτα απολύτως δεν δόθηκε από τους «πάνω» κρατούντες προς τον απλό άνθρωπο

Όλα κερδίζονται μόνο από τα κάτω και εξαναγκάζουν τους «πάνω» να δώσουν αυτά που υποχρεούνται!

Τίποτα δεν χαρίζεται………….. όλα κερδίζονται μόνο όταν τα διεκδικούμε και τα θέλουμε αληθινά!

Είσαστεν Αμπάλατοι!

2009-04-19T21:31:00.001+03:00

(Σημ. το παρακάτω έχει αναρτηθεί στο προσωπικό μου blog αλλά μιας και το cyonair έχει καταντήσει φερέφωνο της alert είπα να το ποστάρω και εδώ)

Κάθε χρόνο, τετοια μέρα, ο κυπριακός λαός δείχνει ότι του αξίζουν αυτά που παθαίνει. Τις τελευταιες εβδομάδες έζησα ένα παραλογισμο στειρου αντιαστυνομικισμού αλλά δεν είχα την αντοχη να είμαι και πάλι η παραφωνία. Σιώπησα. Εκατοντάδες βγήκαν και έγραφαν, έγραφαν, έγραφαν... Για την αστυνομία, για τα ανθρώπινα δικαιώματα, για την ελευθερία και μπλα, μπλα, μπλα... Έφτιαξαν κινήσεις, έκαναν εκδηλώσεις, έδωσαν συνεντεύξεις.. Αλλά αποδείξατε όλοι τρανά ότι χεσμένα τα έχετε τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η μοναδική σας έγνοια είναι το βαθύ σας μίσος για την αστυνομία, τίποτα άλλο! Σας ενοχλέι που σας βάζουν πρόστιμα. Σας ενοχλεί που σας χαλούν τις λαμπρατζιές. Όταν βγήκε η απόφαση του δικαστηρίου, στην οποία εναντιώνομαι και γώ παρεπιπτόντως, βγήκατε στους δρόμους να διαδηλώσετε ότι έδειραν τα παιδιά σας. Αλλά όταν τα παιδιά σας έδερναν τους "μπάτσους" στο ΓΣΠ δεν μιλήσατε. Όταν έστειλαν στο νοσοκομείο έναν "κολόμπατσο" (στο ΑΕΛ-ΑΠΟΕΛ συγκεκριμένα) δεν πήγατε με την κίνηση έξω από το ΣΥΦΑΕΛ να διαμαρτυρηθείτε. Γιατί αυτά ήταν τα παιδιά σας και αυτός "κολομπατσος". Χθες δεν σας είδα να προστατεύετε το δικαίωμα του απλού ανθρώπου να κάνει ανάσταση χωρίς να κινδυνεύει η ζωή του. Γιατι αυτοί που έριχναν κροτίδες και έφτιαχναν υπέρογκες λαμπρατζιές ήταν παιδιά σας. Όταν μάλιστα οι κολομπατσοι προσπάθησαν να επέμβουν, αγκριστήκατε γιατί να θυμώνουν στα μωρά. Καλά που εν εκάμετε και κίνηση "Προστατέψτε την Λαμπρατζιά". Τώρα που κάηκαν οι πάσαλλοι της ηλεκτρικής, που χάθηκαν παλάμες, που χάθηκαν ζωές στην άσφαλτο, τί να σας πω; Καλά να πάθετε; Δεν θα σας το πώ. Θα σας πώ να μαζέψετε τα παιδιά σας πρωτα και μετά να τα βάζετε με την αστυνομία. Αλλά το ποιό πιθανόν είναι να κάμετε καμιά διαμαρτυρία έξω από την αστυνομία γιατί δεν κάνει καλά την δουλειά της. Γι αυτό σας λέω ότι είσαστεν αμπάλατοι

Η Alert είμαστε όλοι μας! ΕΛΑΤΕ στις συνελεύσεις στις πορείες στις εκδηλώσεις ΕΛΑΤΕ! Tα λόγια στα blogs δεν φτάνουν

2009-04-18T12:53:00.001+03:00

Έχει ανοίξει μια συζήτηση στην σελίδα της αλερτ
http://alertcy.wordpress.com/2009/04/14/

σχετικά με την δράση της αλερτ και κάποιες προτάσεις ούτως ώστε να μην ξεφουσκώσει αυτό το πολύ σημαντικό γεγονός, πρωτοφανές για τα κυπριακά δεδομένα.

Αυτό ακριβώς είναι που πρέπει να γίνεται κατά τη γνώμη μου, διάλογος, προτάσεις, αντιπροτάσεις, συζήτηση, σκέψεις προβληματισμός…….αλλά…..

Αλλά, το θέμα είναι ότι όλα αυτά δεν πρέπει να μένουν στο επίπεδο της κουβέντας και το χειρότερο να μην μένουν στο επίπεδο της διαδικτυακής κουβέντας που απλά κτυπάς κάποια πλήκτρα ανέξοδα στον υπολογιστή λες λες λες και μετά πας στο κρεβατάκι σου ήσυχος ότι συνεισέφερες και συ τον οβολό σου…..

Καταρχήν αυτό που πρέπει να γίνει αντιληπτό από όλους τους φίλους είναι το εξής:

«αγαπητοί φίλοι, αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι η κίνηση αφορά όλους μας
σημαντικές οι απόψεις σας και πράγματι τα πολιτικά αιτήματα της είναι ένα πολύ μεγάλο θέμα για το ποια πρέπει να είναι μέχρι που πρέπει να διευρυνθούν

τι πρέπει να γινει ώστε όλο και περισσότερος κόσμος να συνταχθεί με αυτή την προσπάθεια
η αλερτ είναι κάτι που ακόμα σχηματίζεται, δεν έχει διαμορφωθεί δεν είναι κάτι στατικό, είναι τόσο ζωντανή όσο οι άνθρωποι που θέλουν να την αποτελούν
οι δια ζώσης ανταλλαγή απόψεων είναι πολύ καλύτερεςο καθένας μπορεί να έρθει στις συνελεύσεις και να καταθέσει τις δικές του απόψεις

εφόσον εσύ φίλε μετανάστη και ψυχία έχετε πράγματι πολύ διάθεση για προσφορά αυτό ας γίνει ζωντανά! ελάτε στις συνελεύσεις και καλέστε όσο περισσότερο κόσμο μπορείτε»

Η αλερτ είναι κάτι που τώρα δημιουργείται, δεν έχει μανιφέστο, δεν έχει καταστατικό, δεν έχει τίποτα το στατικό και σταθερό… αποτελείται από ανθρώπους που απλά νοιώθουν την ανάγκη να προσφέρουν ό,τι μπορούν για να επέλθει μια αλλαγή στον μίζερο και μαλθακό τούτο τόπο, ο οποίος όπως φάνηκε δεν είναι και τόσο μαλθακός!!

Αντιγράφω από τον διάλογο:

«όσα κείμενα συμπαράστασης και να γράφονταν σε σχέση με την αλληλεγγύη και την στηριξη στον γιάννο και στον μάρκο που υπέστησαν τον βασανισμός
όσα κείμενα απαξίωσης και αηδίας για την εξωφρενική αυθαίρετη και πέραν πάσης νομικής και λογικής απόφασης του κακουργιοδικείου

η αλήθεια είναι ότι αν δεν έβγαιναν στους δρόμους τα 1300 και πλέον άτομα σε πορείες σε όλη την κύπρο

αν εκατοντάδες άτομα δεν διαδήλωναν στο δικαστήριο μπροστά
αυτοί οι άθλιοι βασανιστές θα ήταν τώρα μέσα στους δρόμους

και ξέρεις γιατί; γιατί οι λογής λογής εξουσιαστές νοιώθουν την χνώτα μας από πάνω τους
ξέρουν πλέον ότι δεν θα μας κοροιδεύουν χωρίς κόστος

γνωρίζουν πλέον ότι θα έχουν κόστος είτε πολιτικό είτε άλλου είδους
η κοινωνία αντέδρασε, και η κοινωνία αντέδρασε δυναμικά βγαίνοντας στους δρόμους και όχι απλά λεκτικά ή ηλεκτρονικά»

Αυτό που κατά τη γνώμη μου είναι το πλέον σημαντικό είναι η ΠΑΡΟΥΣΙΑ όλων μας στις συνελεύσεις, στις πορείες στις εκδηλώσεις ΠΑΝΤΟΥ!

Πρέπει να υπάρχει συμμετοχή όλων μας αγαπητοί φίλοι, γιατί ακριβώς αυτή η κίνηση ανήκει στην κοινωνία που την δημιούργησε, δεν ανήκει σε κανένα, σήμερα συντονίζουν την δράση της τα παιδιά που βλέπετε στο βίντεο αύριο θα είναι κάποιοι άλλοι,

Αυτοί οι άλλοι όμως πρέπει να έλθουν πραγματικά και ζωντανά να συμμετάσχουν στον διάλογο, στην λήψη αποφάσεων για τις περαιτέρω δράσεις

Κανένας από όλα τα παιδιά που συντονίζουν δεν έχει σχέδιο καταστρωμένο για το τι πρέπει να γίνει και κανείς δεν μπορεί να πάρει έτσι κι αλλοιώς αυτή την απόφαση

Η απόφαση για το που θα πάει αυτή η κίνηση πολιτών ανήκει στους ίδιους τους πολίτες!!

Αν οι πολίτες μείνουν ακίνητοι έτσι και η κίνηση θα μείνει α-κίνητη και στο τέλος θα πεθάνει

Ενεργοποιηθείτε πρακτικά όλοι σας, υπάρχουν χιλιάδες μπλόκερς, ας μην μείνουν μόνο μπροστά σε μια οθόνη αγαπητοί φίλοι

Ελάτε όσοι πιο πολλοί μπορείτε, βοηθήστε να συνεχίσει αυτή η προσπάθεια για βελτίωση της ποιότητας ζωής όλων μας των παιδιών των γονιών μας όλων μας!!!

"Όταν οι πολίτες διεκδικούν με όπλο τον πολιτισμό"

2009-04-13T19:50:00.006+03:00

Το έργο φιλοτέχνησε ο Paparazzi κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης

"Όταν οι πολίτες διεκδικούν με όπλο τον πολιτισμό"
Ένας άλλος αέρας φύσηξε σήμερα στη Λεμεσό.Εκεί, στο Ανατολικό άκρο του Μόλου, η φαντασία ενώθηκε με τη δημιουργικότητα σε μια γιορτή του πολιτισμού και διεκδίκησης της αξιοπρέπειας του ανθρώπου.Παιδιά, νέοι και νέες, πολίτες κάθε ηλικίας ένωσαν τις φωνές τους, ένωσαν το όνειρό τους για ένα κόσμο χωρίς αστυνομική βία, χωρίς καταπάτηση των ανθρώπινων δικαιωμάτων, χωρίς αυθαιρεσία και δίκαιο του ισχυρού.Η Μουσική, το Θέατρο, η Ζωγραφική, τα πολιτιστικά δρώμενα έφεραν κοντά τους ανθρώπους.Έτσι δόθηκε το μήνυμα της αντίστασης.
Αύριο θ΄ακολουθήσουν κι άλλα.Πρέπει.Μέχρι την τελική δικαίωση.
Ήταν όλοι εκεί.Η Κίνηση Πολιτών Λεμεσού, η ALERT, ο Γιάννος Νικολάου, τα παιδιά, οι μεγάλοι, οι μπλόγκερς, οι περαστικοί τουρίστες, τα ΜΜΕ.
Εύα Νεοκλέους
Σάββατο,11 Απριλίου 2009
Επόμενη εκδήλωση: Παγκύπρια Πορεία στη Λευκωσία, 25/04/2009

Διοργανωτές: Alert και οι Κινήσεις Πολιτών των άλλων πόλεων

Όχι στην Αστυνομική Βία!

2009-04-11T09:04:00.004+03:00

ΣΗΜΕΡΑ, ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗ ΛΕΜΕΣΟ!
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ!
ΣΑΒΒΑΤΟ, 11 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2009, 4μ.μ.
Ανατολικό άκρο του Μόλου, ΛΕΜΕΣΟΣ
Οι πολίτες καταγγέλλουν την αστυνομική βία και
Αντιτάσσουν τον Πολιτισμό.
Καταγγέλλουμε την απαράδεκτη αθωωτική απόφαση
των δέκα και απαιτούμε αποκατάσταση της Δικαιοσύνης!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ

2009-04-09T07:01:00.001+03:00

"ΟΤΑΝ Η ΑΔΙΚΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΟΣ,ΤΟΤΕ Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ" είπε κάποιος κάποτε......

Civilization against each form of violence!

2009-04-07T15:59:00.006+03:00

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Τάσος Λειβαδίτης

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι

για την ειρήνη και για το δίκιο.

Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις

τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές.

Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες

μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.

Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά

στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.

Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι

για να γκρεμίζει την αδικία.

Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,

ούτε στιγμή να ξεχαστείς.

Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.

Μια στιγμή αν ξεχαστείς,

αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται

στη δίνη του πολέμου,

έτσι και σταματήσεις

για μια στιγμή να ονειρευτείς

εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα

θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.

Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου

αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις

για να ζήσουν οι άλλοι.

Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι

ένα οποιοδήποτε πρωινό.

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι

μπρος στα ντουφέκια!

Όχι στην Αστυνομική Βία...

2009-04-05T17:57:00.004+03:00

Σάββατο, 11 Απριλίου 2009, 4 μ.μ. Λεμεσός(Ανατολικό άκρο του μόλου)

Μπροστά στην αστυνομική βία αντιτάσσουμε τον πολιτισμό!
Να είσαι εκεί!
Κίνηση Πολιτών Λεμεσού.Στηρίζει η ALERT

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Μια φορά τζι’ έναν τζιαιρόν είσιεν μια πολιτείαν ήσυχη που ούλλα ετζυλούσασιν καλά. Που κάτω που την τέντα του καφέ, εκαθούμαστουν παρέα τζιαι επερνούσαμεν ωραία. Όμως μιαν ημέραν εκαταλάβαμεν ότι επεριπαίζαν μας. Πίσω που την ράσιην μας εκάμνασιν τα δικά τους. Ποιοι; Τζείνοι που εβάλαμεν εμείς τζιαμέ να μας προστατεύκουν, τζείνοι που τους πληρώνουμεν εμείς κάθε μήνα που το υστέρημάν μας.

Αποφασίσαμεν ν΄αντιδράσουμεν μιαν ημέραν που δεν επήαινεν άλλο τζιαί εσηκωστήκαμεν που τον καναπέν. Είδαμεν που την τηλεόραση, 10 αστυνομικούς να βασανίζουν με βίτσιον πολλύν δκυο συνανθρώπους μας. Οι εικόνες αθθύμισαν μας δικτατορίαν. Επεριμέναμεν να τους κάτσουν μέσα φυλακήν τούτους τους εγκληματίες, αλλά αθωώσαν τους 3 χρόνια μετά!!! ΓΙΑΤΙ; Γιατί τούτοι που τους ψηφίζουμεν τζιαί τους πληρώνουμεν για να μας προστατεύκουν τζιαι να μας εκπροσωπούν, δεν κάμνουν το καθήκον τους; Αντίθετα μιαν ζωην καλύφκουν το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο. Η μια κατάχρηση μετά την άλλην. Επονηρευτήκαμεν…Καλούμεν ούλλους τους δημοκρατικούς πολίτες να αντιδράσουν για να σηκώσει το ανάστημάν της η Δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα να νικήσουν τον σκοταδισμό τζιαι το παρασκήνιο, τες παρατυπίες, το μέσον, την «σήψιν και την διαφθοράν» του συστήματος...Ο Κύπριος πολίτης με μιαν φωνήν, απαιτεί δικαίωση, απαιτεί κάθαρση, απαιτεί θεσμούς που να εμπιστεύεται τζιαι να τον υπηρετούν, όπως πρέπει σε μιαν Δημοκρατίαν . Εμείς αντιτάσσουμε τον πολιτισμό τζιαί τη γιορτή στη βία της αστυνομίας, στην ψυχολογική βία των θεσμών που μας γύρισαν την πλάτη και απλά δεν μας τιμούν.

ΣΑΒΒΑΤΟ 11-04-2009.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΑΚΡΟ ΤΟΥ ΜΟΛΟΥ ΣΤΙΣ 4ΜΜ. ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ. ΟΛΕΣ ΟΙ ΗΛΙΚΙΕΣ, ΟΛΟΙ OI ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΕ ΜΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ.

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ.

ΣΤΗΡΙΖΕΙ Η ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ALERT.

"Καιρός να αντιδράσουμε"

2009-04-03T20:48:00.005+03:00

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
03/04/2009
ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ALERT
Συνέλευση της Κίνησης Πολιτών ALERT στη Λευκωσία
Το Σαββάτο 4/4/09 ώρα 18.00 στα κεντρικά του Πανεπιστημίου Κύπρου (ενημέρωση για την αίθουσα επί τόπου), θα πραγματοποιηθεί η γενική συνέλευση της ALERT στη Λευκωσία.
Σκοπός είναι ο απολογισμός της δράσης της κίνησης μέχρι τώρα, η μεταφορά των μηνυμάτων και εισηγήσεων από όλη την Κύπρο και η μελέτη των επόμενων βημάτων σε τοπικό και σε παγκύπριο επίπεδο.
Ελάτε με τις δικές σας ιδέες και εισηγήσεις!
ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ALERThttp://alertcy.wordpress.comalertcy@gmail.com
Written by alertcy
3 Απριλίου 2009 at 6:34 μμ
---------------------------------
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
03/04/2009
ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ALERT
«Καιρός να αντιδράσουμε» λέει ολόκληρη η Κύπρος
Κατά τη διάρκεια της βδομάδας 30 Μαρτίου - 3 Απριλίου πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις της κίνησης ALERT με πολίτες σε Πάφο, Λάρνακα και Λεμεσό για τον συντονισμό και το σχεδιασμό των μελλοντικών παρεμβάσεών της σε παγκύπριο επίπεδο.
Οι συναντήσεις έγιναν:
Τη Δευτέρα 30/3/09, ώρα 19.30 στην Πάφο, στο καφέ NUEVO, με τη συμμετοχή 25 ατόμων.
Την Τρίτη 31/3/09, ώρα 19.30 στη Λάρνακα, στο θέατρο ΑΝΤΙΔΟΤΟ, με 15 Λαρνακείς.
Την Τετάρτη 1/4/09, ώρα 19.30 στην Πλατεία Ηρώων, στη Λεμεσό όπου παρεβρέθηκαν περίπου 80 άτομα.
Η συμμετοχή των πολιτών στις 3 πόλεις ήταν ουσιαστική και οι απόψεις που ακούστηκαν δείχνουν ότι όλοι οι Κύπριοι έχουν τις ίδιες ανησυχίες και προβληματισμούς όσον αφορά το θέμα της αστυνομικής τρομοκρατίας και του δικαστικού ξεπλύματος της αδικίας.
Συγκεκριμένα θέματα που συζητήθηκαν ήταν:
- το γενικό φαινόμενο της αστυνομικής βίας που δεν περιορίζεται στην περίπτωση κακοποίησης των δύο φοιτητών
- το φαινόμενο της βίας στην κυπριακή κοινωνία
- η έλλειψη ενημέρωσης των πολιτών για τα δικαιώματά τους
- ο ρόλος της αστυνομίας και τα καθήκοντά της απέναντι στους πολίτες
- ο ρόλος και η λειτουργία της δικαστικής εξουσίας
Εισηγήσεις όπως:
- η πραγματοποίηση μιας παγκύπριας δράσης
- η οργάνωση εκδηλώσεων καλλιτεχνικής φύσης για ενημέρωση και μαζικοποίηση του κινήματος
- η προσέγγιση της νεολαίας για ενημέρωση και ενεργή ανάμειξή της στις παρεμβάσεις- αφού αυτοί είναι το μέλλον και ελπίδα για αλλαγή
- η συνεχής παραγωγή ενημερωτικού υλικού για διανομή
- να δοθεί χώρος και τρόπος έκφρασης στους πολίτες που γίνονται μάρτυρες της αδικίας καθημερινά και προβληματίζονται,
έχουν καταγραφεί και σκοπός είναι να μπουν σε εφαρμογή από τα άτομα που ανέλαβαν σε κάθε πόλη τον τοπικό συντονισμό. Οι τοπικές ομάδες και κινήσεις είναι έτοιμες για τη συνέχιση της δραστηριοποίησης σε τοπικό επίπεδο και για την εδραίωση του παγκύπριου δικτύου.
ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ALERThttp://alertcy.wordpress.comalertcy@gmail.com
.............................................
Στη Λεμεσό πραγματοποιήθηκε απόψε (3/4/2009) συνάντηση πολιτών που ανέλαβαν να προωθήσουν και να υλοποιήσουν αποφάσεις που πάρθηκαν την περασμένη Τετάρτη. Σύντομα θα ακολουθήσει ανακοίνωση για την επόμενη εκδήλωση.

Panem et circenses

2009-03-29T12:44:00.000+03:00

"Εκραύγασαν λέγοντες· Σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν."
Κατά Ιωάννην 19:6

Η αντίδραση της κοινωνίας μας αποτυπώνεται τις τελευταίες μέρες στις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, στον πρωτότυπο (για τα δεδομένα μας) "μπανανοσφυρικτικό" πόλεμο και την αυτο-οργάνωση στην πρωτοβουλία Alert. Η πρωτοβουλία αυτή δείχνει να συσπειρώνει ανθρώπους διαφόρων ιδεολογικών αποχρώσεων και πεποιθήσεων με κοινή συνισταμένη το ότι η ανοχή τους (μας) έχει τελειώσει.

Ένα από τα βασικά προτάγματα που φαίνεται στα συνθήματα και στα διαδικτυακά φόρουμ είναι η τιμωρία και η φυλάκιση και των δέκα ατόμων που εμπλέκονται στο γνωστό περιστατικό. Εκ πρώτης όψεως το σύνθημα πείθει με την απλότητά του. Είναι όμως αυτό το ζητούμενο;
Υπάρχουν ορισμένα βασικά δεδομένα στην εξέταση του ζητήματος. Η εμπλοκή του καθενός, όπως προκύπτει από την βιντεοταινία, είναι διαφορετική. Η ευθύνη του αστυνομικού που κτυπά είναι διαφορετική από την ευθύνη εκείνου που φτάνει αργότερα και παρακολουθεί τη σκηνή. Αλήθεια, ας βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση του: είμαστε απολύτως βέβαιοι ότι θα αντιδρούσαμε μπροστά σε μια τέτοια βαναυσότητα; Και με ποιο τρόπο; Από την ευκολία της απόστασης και της εκ των υστέρων γνώσης, η απάντηση μπορεί να είναι προφανής. Εγώ δεν είμαι τόσο βέβαιος για τη δική μου αντίδραση... Το δεύτερο σημαντικό δεδομένο είναι ότι το σύστημα ποινικής δικαιοσύνης σε μια δημοκρατικά συντεταγμένη πολιτεία είναι αυτό που θα καθορίσει το είδος και το ύψος της ποινής. Το αίτημα για τη φυλάκιση όλων μπορεί να εκφέρεται ελεύθερα. Δεν μπορεί όμως να εκφεύγει της κριτικής. Το οφθαλμόν αντί οφθαλμού δεν χωράει σε ένα σύστημα ποινικής πρόληψης και καταστολής: η ποινή πρέπει να είναι ανάλογη της ευθύνης του καθενός. Κι αυτό δεν αποτελεί προσωπική άποψη. Αντιθέτως, είναι κατάκτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που ανήκουν στον καθένα.
Η αναφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα με φέρνει στην εισήγηση. Το κίνημα των πολιτών έχει μια εξαιρετική ευκαιρία να θέσει ως στόχο τη διαρκή προάσπισή τους στη χώρα μας. Να κτυπήσει την αστυνομική βία, που αποτελεί ενδημικό φαινόμενο. Να χρησιμοποιήσει τα μέσα ενημέρωσης που έχει για να ενημερώσει σχετικά με τις διάφορες αναφορές, όπως του Συμβουλίου της Ευρώπης, σχετικά με το χαμηλό επίπεδο προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο. Να απαιτήσει όπως καταστεί η Αστυνομία ουσιαστικά υπόλογη στους δημοκρατικούς θεσμούς και κυρίως στη Βουλή μας. Να ζητήσει την ενίσχυση με ουσιαστικές αρμοδιότητες ανεξάρτητων θεσμών, όπως αυτού του Επιτρόπου Διοικήσεως. Να συγκροτήσει μια πραγματική κουλτούρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην κοινωνία μας, που θα ξεφύγει από τις τετριμμένες αναφορές σε αυτά στο πλαίσιο του Κυπριακού. Για να γίνει αυτό πρέπει να αποκλειστούν "λογικές Κολοσσαίου", της ηδονής που προκαλεί στις μάζες η δημόσια συντριβή ανθρώπων. Η τιμωρία των 10 ατόμων δεν μπορεί να αποτελεί αυτοσκοπό, ακριβώς γιατί θα εξαλείψει τις δυνατότητες αυτού του κινήματος να αλλάξει τα πράγματα. Κι όσο κι αν φωνάξουμε, όσο κι αν διαμαρτυρηθούμε, ο μόνος κριτής που μπορεί να αποδώσει μεστή νοήματος Δικαιοσύνη είναι τα δικαστήρια, κυπριακά και ευρωπαϊκά.
Ας μη χάσουμε την ευκαιρία: να προτάξουμε το Δίκαιο απέναντι στην Εξουσία.